شهروند دیجیتال
+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 4 , از مجموع 4

موضوع: فتوسنتز

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    Mar 2010
    شماره عضویت
    143275
    عنوان کاربر
    گروه هموندان انجمن
    میانگین پست در روز
    0.99
    نوشته ها
    1,581

    فتوسنتز

    واکنشهای تاریکی :




    چرخه کالوین :

    در اولین مرحله این چرخه ، Co2 با یک گیرنده 5 کربنه به نام ریبولوز 1- 5 بیس فسفات کندانسه شده و تولید 2 ملکول 3- فسفو گلیسرات می کند . اما نکته مهم این است که برای تولید و خروج یک قند 3 کربنه از چرخه لازم است 3 ملکول Co2 با 3 مکول ریبولوز 1- 5 بیس فسفات (RuBP) کندانسه شود که در این صورت 6 ملکول 3- فسفوگلیسرات ایجاد می شود و این 6 ملکول در فرایند دیگری به 6 ملکول گلیسر آلدئید 3-فسفات تبدیل می شوند حال 1 ملکول گلیسرالدئید3- فسفات میتواند از چرخه خارج شده و 5 ملکول باقی مانده مجددا چرخه را ادامه داده و مجددا تبدیل به 3 ملکول ریبولوز1- 5 بیس فسفات شوند . آنزیم کاتالیز کننده اولین مرحله از این چرخه ، ریبولوز 1- 5 بیس فسفات کربوکسیلاز/ اکسیژناز یا روبیسکو نام دارد که در استرومای کلروپلاست واقع است .
    روبیسکو فراوانترین آنزیم موجود در زمین بوده و 50% کل پروتئین کلروپلاست را می سازد .





    در مرحله بعد آنزیم دیگری به نام 3-فسفوگلیسرات کیناز که مانند روبیسکو آنزیم استرومایی است با مصرف ATP ، 3-فسفوگلیسرات را تبدیل به 1-3 بیس فسفوگلیسرات می کند . این آنزیم یک گروه فسفریل را از ATP به کربن شماره یک مولکول 3- فسفوگلیسرات منتقل می کند .




    سپس در مرحله آنزیمی دیگری 6 ملکول 1-3 بیس فسفوگلیسرات تولیدی در مرحله قبل توسط آنزیم گلیسرآلدئید3-فسفات دهیدروژناز با مصرف 6 ملکول NADPH تبدیل به 6 ملکول گلیسرآلدئید 3- فسفات می شوند .




    حال گلیسرآلدئیدهای ایجاد شده سه سرنوشت متفاوت خواهند داشت :
    1. 1. 5 ملکول از 6 ملکول گلیسرآلدئید3- فسفات ، دوباره چرخه را ادامه داده و 3 ملکول ریبولوز 1- 5 بیس فسفات می سازند .( ادامه چرخه کالوین ).
    2. یک ملکول گلیسر الدید3- فسفات توسط تریوز ایزومراز به هیدروکسی استن فسفات تبدیل شده و توسط آنتی پورتر Pi/ تریوزفسفات از کلروپلاست خارج شده و در جهت سنتز سوکروز به مصرف برسد .سوکروز قند انتقالی گیاهان است و گلوکزو فروکتوز را به اندامهای ذخیره، مانند دانه ها می برد .
    3. گلیسرالدئید از کلروپلاست خارج نشده و وارد مسیر سنتز نشاسته می شود ، نشاسته شب هنگام به مصرف خود گیاه می رسد .




    ادامه چرخه کالوین (مسیر پنتوز فسفات احیایی)

    در شکل 4 مسیر پنتوز فسفات احیایی نشان داده شده است که از کندانسیون بین دو قند سه کربنه ، گلیسرآلدئید3- فسفات و دی هیدروکسی استن فسفات آغاز شده و با تشکیل مجدد قند 5 کربنه RuBP به پایان می رسد .
    سنتز هر قند سه کربنه از CO2 (گلیسرآلدئید3-فسفات) نیاز به 6 ملکول NADPH و 9 مولکول ATP دارد که از واکنشهای نوری فتوسنتزی تامین می گردند .
    و در آخر اینکه ، یکی از 9ملکول ATP تبدیل به ADP و فسفات می شود که این فسفات در داخل تریوز فسفات قرار داده می شود . اما 8 ملکول ATP تبدیل به 8 ملکول ADP و پیروفسفات می شوند که 8 پیروفسفات می توانند مجددا با 8 عدد ADP کندانسه شده و 8 عدد ATP دیگر بسازند که در این حالت یک ADP باقی می ماند به همین جهت لازم است یک گروه Pi از طریق انتی پورتر Pi / تریوز فسفات به داخل کلروپلاست منتقل گردد و به این ترتیب تعادل بین محصولات چرخه و ATP مصرف شده ایجاد گردد .






    مسیر 4 – کربنی:

    گیاهان حداقل صد جنس مناطق گرمسیری به جای ترکیب 3 کربنی PGA در مراحل اولیه واکنشهای تاریکی ترکیب 4 – کربنی اسید اگزالواستیک را ایجاد می نمایند. اسید اگزالواستیک هنگامی ایجاد می شود که ترکیب 3 – کربنی فسفوانول پیروات ( PEP ) و دی اکسید کربن به کمک یک آنزیم به نام فسفوانول پیروات کربوکسیلاز در سلولهای مزوفیل ترکیب می شوند. بستگی به گونه گیاهی دارد، اسید اگزالیک ممکن است بعدا ً به اسید مالیک یا اسید اسپارتیک یا اسیدهای دیگر تبدیل شود. این اسیدهای 4 – کربنی که جانشینی برای PGA نیستند به سلولهای غلاف آوندی اطراف دستجات آوندی ( رگبرگها ) مهاجرت کرده و در آنجا به اسید پیروویک و دی اکسید کربن تبدیل می شوند. اسید پیروویک به سلولهای مزوفیل بر می گردد و در اثر ATP تشکیل مولکولهای PEP اضافی را می دهد، دی اکسید کربن با RuBP در سلولهای غلاف آوندی ترکیب شده و به PGA و مولکولهای مرتبط با چرخه کالوین تبدیل می شود. چون گیاهانی که دارای سیستم PEP هستند در اولین مرحله تولید ماده 4 کربن می کنند، به آنها گیاهان چهار کربنی یا گیاهان C4 گفته می شود و در مقابل آنها گیاهان سه کربنی یا C3 قرار دارند.


    گیاهان C4 چندین ویژگی دارند:
    1- برخلاف گیاهان C3 که یک شکل کلروپلاست دارند و فقط چرخه کالوین در آنها اتفاق می افتد، در گیاهان C4 دو شکل کلروپلاست وجود دارد و در دو مسیر مختلف می توانند از دی اکسید کربن استفاده کنند. کلروپلاستهای درشت در غلاف آوندی اطراف رگبرگها وجود دارند که واجد یا فاقد گرانا هستند. این کلروپلاستهای درشت دارای تعداد زیادی دانه نشاسته بوده و گراناها توسعه کمی دارند. کلروپلاستهای کوچکتری در سلولهای مزوفیل وجود دارند که معمولا ً بدون دانه های نشاسته می باشند ولی شبکه وسیعی از گرانا دارند.
    2- غلظت بالایی از PEP کربوکسیلاز در سلولهای مزوفیل مشاهده می شود. این اهمیت دارد به علت این که PEP کربوکسیلاز باعث می شود تبدیل دی اکسید کربن به هیدرات کربن در غلظت پایینتری انجام شود تا در حضور RuBP کربوکسیلاز ( که تنها در سلولهای غلاف یافت می شود )؛
    3- بالاترین درجه دما برای فتوسنتز C4 از بالاترین درجه دما برای C3 بیشتر است. بنابر این به گیاهان C4 اجازه می دهد در شرایط نامساعدی که حتی ممکن است برای گیاهان C3 زیان بخش باشد به حیات خود ادامه دهند.
    C4 از طریق مسیرهای مختلفی آشکارا دی اکسید کربن بیشتری برای چرخه کربن نسبت به مسیر C3 آماده می کند، ولی بایستی توجه کرد که این مسیر اضافی در گیاهان C4 باعث می شود که تنفس نوری در این گیاهان بطور قابل ملاحظه ای کاهش یابد. در طی تنفس نوری که در حقیقت با چرخه کالوین در رقابت است، هنگام تابش نور وقتی که چرخه کالوین در حال انجام است، RuBP با اکسیژن واکنش نموده و سرانجام دی اکسید کربن آزاد می شود. در حالی که در فتوسنتز RuBP و دی اکسید کربن در سنتز کربوهیدرات شرکت دارند. در گیاهان C4 مسیر C4 در سلولهای مزوفیل باعث می شود CO2 در غلظت کم جمع شود. بنابر این، آنزیم چرخه کالوین یعنی RuBP کربوکسیلاز واکنش RuBP را با CO2 نسبت به اکسیژن بیشتر کاتالیز خواهد کرد. در نتیجه مقدار فتوسنتز در گیاهان C4 2 تا 3 برابر گیاهان C3 می باشد.




    مسیر CAM :



    متابولیسم اسید کراسولایی ( Crassulacean Acid Metabolism ) در گیاهان حداقل 20 خانواده مانند کاکتوس، گل ناز، ارکیده، آناناس و تعدادی از روییدنیهای گوشتی مناطقی که در معرض نور شدید قرار دارند انجام می شود. گیاهان CAM فاقد مزوفیل نردبانی برگ بوده و بر خلاف کلروپلاستهای سلولهای غلاف آوندی گیاهان C4، کلروپلاستهای گیاهان CAM مشابه کلروپلاستهای سلولهای مزوفیل گیاهان C3 می باشند.
    فتوسنتز CAM مشابه فتوسنتز C4 است که طی مراحل تاریکی ترکیبات 4 کربنی را انجام می دهد. ولی در چنین گیاهانی شب هنگام در بافت کلرانشیمی اسید مالیک انباشته شده و در روز به CO2 تبدیل می شود. آنزیم PEP کربوکسیلاز مسئول تبدیل CO2 و PEP به اسید مالیک در شب می باشد. در هنگام وجود نور در روز اسید مالیک از درون واکوئل که در آن ذخیره شده به بیرون نفوذ نموده و مجدداً برای استفاده چرخه کالوین به CO2 تبدیل می شود. به علت این که در روز در اثر نور شدید، روزنه ها بسته می شوند ( تا آب کمتری به هدر رود )، دی اکسید کربن کمی وارد برگ می شود. بنابر این، با چنین مکانیسمی در روز مقادیر بسیار زیادی از دی اکسید کربن قادر است به هیدرات کربن تبدیل شود. چنین وضعیتی باعث می شود که گیاهان تحت شرایط کمبود آب و نور شدید، راندمان بسیار بالایی داشته باشند.

    ویرایش توسط 35100400432 : 12-07-13 در ساعت 04:00
    دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند .
    ارد بزرگ

  2. Top | #2

    تاریخ عضویت
    Mar 2010
    شماره عضویت
    143275
    عنوان کاربر
    گروه هموندان انجمن
    میانگین پست در روز
    0.99
    نوشته ها
    1,581
    واکنش های نوری



    فسفریلاسیون نوری



    در سال 1954 آرنون و همکارانش نشان دادند که کلروپلاستها آنزیمهای لازم جهت سنتز ATP را دربردارند بطوری که می‌توانند در حضور نور ATP بسازند. این ATP بوجود آمده به همراه یک ماده احیا کننده موجب احیا و تثبیت Co2 فتوسنتزی و بالاخره تولید کربوهیدرات در گیاه می‌شود. آرنون این فرایند ساخته شدن ATP در کلروپلاستها را فسفریلاسیون قتوسنتزی یا فسفریلاسیون نوری نامید.

    چون در فتوسنتز علاوه بر ATP ، وجود ماده احیا کننده‌ای جهت تامین هیدروژن یا الکترونها نیز لازم است تا Co2 احیا شده و کربوهیدرات تشکیل شود از این رو فسفریلاسیون نوری یا واکنش تشکیل ATP فتوسنتزی اجبارا با یک واکنش آنزیمی جفت می‌شود که در کلروپلاستها انجام گرفته و موجب احیای نوکلئوتید پیریدینی NADP می‌گردد. در این واکنشهای جفت شده یا زوجی نوکلئوتید NADP در حضور نور و آب همراه با ADP و یک مولکول فسفات احیا شده NADPH تبدیل می‌شود و همزمان با آن ATP نیز شناخته و اکسیژن خارج می‌شود.

    ۲ADP + ۲Pi + ۲NADP + ۴H۲O--------->۲ATP + O۲ + ۲NADPH + ۲H۲O

    خروج یک مولکول O2 با احیای 2 مول از NADPH و استریفیه شدن 2 مول از فسفات کانی (Pi) همراه است در فتوسنتز باکتریها به جای NADPH نوکلئوتید NADH می‌سازند.



    فسفریلاسیون نوری غیر چرخه‌ای



    هنگامی که دو سیستم نوری II , I همزمان با هم و با دخالت آب همکاری می‌کنند انتقال الکترونهای پر انرژی آزاد شده از کلروفیل برانگیخته توسط فوتونهای نور که با تشکیل NADPH , ATP همراه است مسیری غیر چرخه‌ای را به شکل حرف Z طی می‌کنند به نحوی که الکترونها پس از عبور از زنجیره انتقال الکترون دیگر به مولکول کلروفیل باز نمی‌گردند و کمبود یا خلا الکترونی از تجزیه آب جبران می‌شود به این فرآیند انتقال غیر چرخه‌ای الکترونها که بر اثر همکاری هر دو سیستم II,I صورت می‌گیرد و به ساخته شدن NADPH , ATP می‌انجامد فسفریلاسیون نوری غیر چرخه‌ای نیز می‌گویند.



    فسفریلاسیون نوری چرخه‌ای


    در این فسفریلاسیون که بدون دخالت سیستم II و تصاعد اکسیژن انجام می‌گیرد فقط سیستم نوری I برانگیخته می‌شود و الکترونهای برانگیخته از کلروفیل P700 پس از عبور از زنجیره انتقال الکترون همین سیستم با مسیری دایره وار چرخه، دوباره به کلروفیل P700 برمی‌گردند. و ضمن این بازگشت انرژی خود را از دست می‌دهند که صرف ساختن ATP می‌شود.
    دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند .
    ارد بزرگ

  3. Top | #3

    تاریخ عضویت
    Mar 2010
    شماره عضویت
    143275
    عنوان کاربر
    گروه هموندان انجمن
    میانگین پست در روز
    0.99
    نوشته ها
    1,581
    کلروپلاست و کلروفیل ها


    چندین نوع ملکول کلروفیل وجود دارد و تمام آنها یک اتم منیزیم دارند. کلرفیل از نظر ساختمانی، به heme، هموگلوبین خیلی شبیه است. رنگدانه قرمز هموگلوبین دارای آهن است که اکسیژن را در خون انتقال می دهد. هر مولکول کلروفیل دارای یک دنباله لیپیدی است که آن را در لایه های لیپیدی غشای تیلاکوئیدی استوار می کند.
    کلروپلاستهای بیشتر گیاهان در غشاهای تیلاکوئیدی دارای 2 نوع کلروفیل هستند: کلروفیل a به رنگ سبز متمایل به آبی بوده و فرمول آن C55H72Mg N4 O5 می باشد. کلروفیل b دارای رنگ سبز متمایل به زرد با فرمول C55H70 Mg N4 O6 است. وقتی ملکول کلروفیل b نور را جذب می کند، انرژی را به ملکول کلروفیل a انتقال می دهد. کلروفیل b به گیاه این امکان را می دهد تا از طیف نوری وسیعتری نسبت به حالتی که کلروفیل a تنها وجود دارد، استفاده کرده و فتوسنتز نماید.
    شکل زیر ساختمان کلروفیل را نشان می دهد. بنیان R در کلروفیل های a و b تفاوت دارد.


    دیگر رنگدانه های فتوسنتزی شامل

    کاروتنوئیدها ( رنگدانه های زرد تا نارنجی که در تمام گیاهان یافت می شوند)، فیکوبیلینها ( رنگدانه آبی یا قرمز موجود در باکتریهای سبز- آبی و جلبکهای قرمز ) و چند نوع دیگر کلروفیل می باشند. کلروفیلهای c و d و به ندرت e در بعضی از جلبکهای خاص به جای کلروفیل b وجود دارند و رنگدانه های فتوسنتزی دیگری در باکتریها دیده می شود. کلروفیلهای مختلف به هم نزدیک هستند لیکن در ساختمان مولکول آنها کمی اختلاف است.
    در کلروپلاستها حدود 250 تا 400 مولکول رنگدانه تجمع نموده و به صورت کمپلکس محصول دهی نوری به نام یک واحد فتوسنتزی قرار دارند. در هر گرانوم تعداد بی شماری از این واحدها وجود دارند. دو نوع از این واحدهای فتوسنتزی در کلروپلاستهای گیاهان سبز با هم عمل نموده اولین مرحله فتوسنتز یعنی واکنشهای نوری را باعث می شوند.
    همه جانداران فتوسنتز کننده، کلروفیل a دارند. وجود کلروفیل a در بدن جانداران فتوسنتز کننده، که یافته های تجربی نیز تایید کننده آن است، نشان می دهد که این رنگیزه مستقیما ً در تبدیل انرژی نوری به انرژی شیمیایی دخالت دارد.
    نور مرئی معمولی مخلوطی از طول موجهای مختلفی است که در هنگام تجزیه به صورت رنگهای قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی و بنفش پدیدار می شود. این امواج نوری، دارای مقادیر متفاوتی از انرژی هستند. نور قرمز، طولانی ترین موجی است که ما قادر به دیدنش نیستیم، و کمترین مقدار انرژی را دارد. در عوض، نور بنفش کوتاهترین طول موج است و محتوی بیشترین مقدار انرژی است.


    وقتی که مخلوطی از طول موجها، چنان که در نور « سفید » معمولی وجود دارد به مولکول کلروفیل بتابد، این مولکول، طول موجهای قرمز و بنفش را به شدت و طول موجهای نارنجی، زرد و آبی را با شدتی کمتر جذب می کند. در مقابل، طول موج سبز اصلا ً جذب نمی شود، بلکه از کلروپلاست عبور داده یا از آن منعکس می شود. به همین سبب برگ در روشنایی، سبز می نماید.
    در این شکل طیف جذبی کلروفیل a را می بینید. دقت کنید که طول موج بنفش و قرمز بیشترین جذب و نارنجی، زرد و آب کمترین جذب را داراست.


    چون کلروفیل همه طول موجهای نور، بجز طول موج سبز را جذب می کند. رنگیزه های موجود کمکی در تیلاکوئید، انرژی همه طول موجهایی را که کلروفیل جذب نکرده است به خود می گیرند و سپس این انرژی را مستقیما ً به کلروفیل انتقال می دهند. در واقع، این رنگیزه ها به عنوان گیرنده های تکمیلی نور محسوب می شوند و دامنه نور در دسترس برای استفاده در فتوسنتز را افزایش می دهند.
    در شکل زیر طیف جذبی چند رنگیزه را مشاهده می کنید در این شکل طیف جذبی 3 رنگیزه کمکی نشان داده شده است.


    جذب نور توسط کلروفیل سبب می شود که بعضی از الکترونهای آن چنان پر انرژی شوند که از مولکول فاصله بگیرند و تا حدی به سفینه ای شبیه شوند که به علت سرعت حرکت زیاد از مدار زمین خارج و به فضا پرتاب می شود. مولکول کلروفیل با از دست دادن الکترون یونیزه می شود و مولکول کلروفیل یونیزه شده هر الکترونی را که بتواند « به دام اندازد »، به آسانی می پذیرد. هنگامی که کلروفیل را در محلولی جدا کنند و به آن نور بتابانند، بیشتر الکترونهای خارج شده، مجددا ً جذب مولکولهای یونیزه شده کلروفیل خواهند شد. الکترونها در حین جذب مجدد به وسیله مولکول کلروفیل، انرژی اضافی خود را بیشتر به صورت نور قرمز ( کم انرژی )، پس می دهند و این پدیده که فلورسانس نامیده می شود، به آسانی قابل نمایش است. کلروفیل را می توان از برگهای سبز استخراج و در حلالهایی حل کرد. در این حال، رنگ محلول به سبب وجود کلروفیل محلول، سبز خواهد شد. اگر به محلول نوری شدید تابانده شود، رنگ آن به قرمزی می گراید. اما بیشتر الکترونهای جا به جا شده پر انرژی به عنوان اجزای متمم تیلاکوئید، مستقیما ً یا فورا ً جذب خود مولکولهای کلروفیل نمی شوند، بلکه به ناقلهای الکترون دیگری که در کلروپلاست حضور دارند منتقل می شوند. این الکترونها، نقشی حساس در فرایند فتوسنتز دارند.





    فتوسیستم ها


    در بیشتر کلروپلاستها 2 نوع واحد فتوسیستم به نام های I و II وجود دارد. هر واحد فتوسیستم I دارای بیش از 200 مولکول کلروفیل a، مقدار کمی کلروفیل b و رنگدانه کاروتنوئید با پروتئینهای متصل به آن، و یک مولکول عمل کننده مرکزی کلروفیل a بنام P700 می باشد. اگرچه همه رنگدانه ها در فتوسیستم قادر به جذب فوتون هستند ولی تنها، مولکول عمل کننده مرکزی کلروفیل می تواند، انرژی نوری را مورد استفاده قرار دهد. بقیه رنگدانه های فتوسیستم رنگدانه های آنتنی نامیده می شوند. زیرا با هم همانند یک آنتن عمل می کنند، نو را جمع آوری کرده و به مولکول عمل کننده مرکزی هدایت می کنند.
    به علاوه پروتئینهای سولفور آهن وجود دارد که برای فتوسیستم I به عنوان گیرنده های الکترون اولیه عمل می کنند. به این معنی که این پروتئین ها ابتدا، الکترون را از P700 می گیرند.
    یک واحد فتوسنتزی فتوسیستم II شامل کلروفیل a، β- کارتن و پروتئینهای متصل به آن، مقدار کمی کلروفیل b و یک مولکول مخصوص عمل کننده مرکزی کلروفیل a بنام P680 می باشد. حرف P علامت پیگمان یا رنگدانه است. اعداد 700 و 680 مولکول عمل کننده مرکزی a به طول موجهای 700 و 680 نانومتر ازطیف نوری است که در آن کلروفیل بالاترین جذب را دارا می باشد. این نقاط اوج با نقاط اوج دیگر کلروفیلهای دیگر a موجود در واحد فتوسنتزی اندکی متفاوت دارند. همچنین در فتوسیستم II یک گیرنده الکترون اولیه بنام فئوفیتین Pheophytin)) یا « فئو » وجود دارد. 3 شیمی دان آلمانی در سال 1988 برای تحقیقات خود در مورد تعیین و تشخیص ساختمان اتمی مولکول عمل کننده مرکزی که مشخص شد بیش از 10000 اتم دارد، جایزه نوبل دریافت نمودند.



    چگونگی نقل و انتقال الکترون در سیستم نوری I و II :

    با برخورد فوتونهای نور به برگ گیاه ، ابتدا نخستین تله گیرنده نور یعنی مولکول P680 که در مرکز سیستم نوری II برانگیخته شده، الکترون خود را از دست می‌دهد و به صورت یونی مثبت درمی‌آید. این الکترونهای آزاد شده از P680 که انرژی زیادی دارند بلافاصله بوسیله یک سری از مواد انتقال دهنده مانند سیتوکرومها و کینونها که در مجاورت کلروفیل و در غشای تیلاکوئیدی زنجیروار به دنبال هم قرار گرفته‌اند منتقل می‌شود. الکترونهای آزاد شده از مولکول برانگیخته انرژی زیادی دارند و به تدریج با احیا و اکسید شدن مواد ناقل زنجیره الکترون انرژی خود را از دست می‌دهند و سرانجام به مولکول پلاستوسیانین (PC) که پتانسیل اکسایش- کاهش خیلی کمتری دارد، می‌رسند.


    چون این پتانسیل به پتانسیل اکسایش- کاهش سیستم نوری I یا P700 بسیار نزدیک است از این رو الکترونها به آسانی جذب این سیستم می‌شوند. الکترونها ضمن عبور از زنجیره انتقال الکترون در نقطه‌ای بین پلاستوکینون و ( Cyt ) سیتوکروم که سقوط یا افت پتانسیل در آنجا زیاد است انرژی خود را از دست می‌دهند این انرژی صرف فسفریله کردن ADP و در نتیجه ایجاد ATP در حضور نور (فسفریلاسیون نوری) می شود. این فسفریلاسیون با فسفریلاسیونی که در طی فرآیند تنفس صورت می‌گیرد تفاوت دارد. زیرا مستقل از اکسیژن مولکولی بوده و بدون نیاز به آن در داخل کلروپلاستها رخ می‌دهد. برای آنکه مولکولهای یونی شده کلروفیل که الکترونهای خود را از دست داده‌اند بتوانند کمبود الکترونی را جبران کنند، اجبارا باید الکترون بگیرند.

    برای این منظور مولکولهای یونی شده مثبت P680 این کمبود الکترونی را با جذب الکترونهایی که از اکسایش آب آزاد می‌شوند برطرف می‌سازند. از اکسایش آب علاوه بر الکترون ، یونهای هیدروژن و هیدروکسید نیز آزاد می‌شود. که یونهای هیدروکسیل به Hو + O2 تجزیه می‌شوند و بدین ترتیب اکسیژن فتوسنتزی متصاعد می‌گردد. یونهای پروتون نیز همراه با الکترونهایی که پس از فعالیت سیستم I به انتهای زنجیره متصل شده‌اند صرف احیاNADP و تشکیل NADPH می‌شوند. این تجزیه مولکولهای آب که به اتم های منگنز نیاز دارد و به کمک یک آنزیم موجود درون غشای تیلاکوئید صورت می گیرد، فتولیز نامیده می شود.


    در سیستم I، مرکز فعال مولکول P700 است که با دریافت الکترونهای منتقل شده از سیستم نوری II برانگیخته می‌شود و سپس الکترونها را از طریق زنجیره‌ای از مواد ناقل الکترونی خاص که پتانسیل اکسایش- کاهش خیلی پایینی دارند انتقال می‌دهد تا به NADP در انتهای زنجیره برسد. الکترونها ابتدا جذب ماده‌ای ناشناخته به نام x می‌شوند که پتانسیل اکسایش- کاهش ضعیفی دارد و سپس از طریق ناقلین بعدی زنجیره که به ترتیب عبارتند از: فردوکسین ( Fd ) ، فلاوپروتئین و NADP منتقل می‌شوند انتهای این زنجیره NADP بوسیله الکترونهای انتقال یافته و به همراه یونهای پروتون حاصل از تجزیه آب احیا شده و به NADPH تبدیل می‌شود.
    ویرایش توسط 35100400432 : 12-07-13 در ساعت 03:50
    دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند .
    ارد بزرگ

  4. Top | #4

    تاریخ عضویت
    Mar 2010
    شماره عضویت
    143275
    عنوان کاربر
    گروه هموندان انجمن
    میانگین پست در روز
    0.99
    نوشته ها
    1,581
    اساس فتوسنتز:

    فتوسنتز یک پدیده ذخیره انرژی است که در حضور نور در برگها و سایر بخشهای سبز گیاه روی می دهد. انرژی نورانی در ملکولهای قند ساده که از دی اکسیدکربن موجود در هوا و آب جذب شده به وسیله گیاه ساخته می شوند ذخیره می گردد. هنگامی که دی اکسید کبن و آب با هم ترکیب شده و تشکیل یک مولکول قند ( c6h12o6 ) را در کلروپلاست میدهند، گاز اکسیژن به عنوان یک محصول فرعی آزاد و به درون اتمسفر رها می گردد. فتوسنتز به طور خلاصه به صورت معادله زیر نوشته می شود:




    کلروفیل
    > C6H12O6 + 6O2 --------- انرژی نوری6CO2 + 6H2O
    آنزیم






    فتوسنتز 3 مرحله اساسی دارد :

    مرحله 1 : انرژی نور خورشید به دام می افتد.
    مرحله 2 : انرژی نوری به انرژی شیمیایی تبدیل می شود و به طور موقت در atp و nadph ذخیره می شود.
    مرحله 3 : انرژی شیمیایی ذخیره شده در atp و nadph تشکیل ترکیب های آلی را از co2 ممکن می سازد.
    مجموع مراحل 1 و 2 واکنشهای نوری و مرحله 3 واکنشهای تاریکی نام دارند.
    فتوسنتز درون کلروپلاست رخ می دهد. لازمه این فرایند دی اکسید کربن، آب، نور ومولکول کلروفیل می باشد.
    ویرایش توسط 35100400432 : 12-07-13 در ساعت 03:58
    دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند .
    ارد بزرگ

+ پاسخ به موضوع

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

     

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید