PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بیماری های پوست و مو



26100601534
12-04-21, 12:16
زونا ( هرپس زوستر)
بیماری زونا یک بیماری ویروسی است و ویروس آن همان ویروس آبله مرغان است که می تواند مدتها بصورت نهفته دربدن انسان بماند وزمانی بیماری زونا راسبب شود . البته هرکسی که آبله مرغان گرفته باشد دچار بیماری زونا نمی شود اما برای ابتلا به زونا حتما" فرد باید قبلا" با ویروس آبله مرغان تماس داشته باشد که این تماس می تواند منجر به بیماری آبله مرغان شود ویا بدون علائم بالینی باشد .

بیماری زونا معمولا" در سنین میانسالی وکهولت رخ می دهد و درکودکان شایع نیست . شروع بیماری با درد ناحیه مبتلا است . درد زونا می تواند خفیف ویا شدید باشد . هرچه سن بیمار بالاتر باشد ؛ این درد شدیدتراست ودرسنین پایینتر می تواند فقط به شکل یک سوزش و گزگز رخ دهد . این درد ازحدود 4 روز قبل از بروز ضایعات پوستی شروع می شود وبه همین علت دراین زمان احتمال اشتباه درتشخیص بیماری زیاد است و بسته به محل بروز بیماری می تواند با درد قلبی ، آپاندیسیت ، ورم کیسه صفرا، سنگ کلیه ویا درد دیسک کمر اشتباه شود . محل شایع بیماری درناحیه سینه وپشت تنه می باشد اما درنواحی صورت ، گردن، کمر ، اندام تحتانی و اندام فوقانی نیز می تواند رخ دهد . ضایعات پوستی مختص بیماری به شکل دانه های آبدار وچرکی یا خونی در زمینه پوست قرمز است که معمولا" این ضایعات به شکل گروهی در کنارهم قرار گرفته اند .
ضایعات پوستی ودرد بیماری در یک سمت بدن رخ می دهد وضایعات ازخط وسط بدن عبور نمی کند . درحقیقت توزیع ضایعات به شکل درماتومال است یعنی درمحل عصب دهی یک یا دوعصب مجاورهم رخ می دهد . گاهی ضایعات خیلی وسیع وگاهی خیلی محدود است ولی کلا" هرچه سن بیمار بالاتر باشد شدت بیماری ووسعت آن بیشتر است . واگیری ضایعات ازطریق راه تنفسی است وفرد درتماس اگرقبلا" با ویروس آبله مرغان درتماس نبوده ؛ دچار آبله مرغان می شود پس لازم است فرد مبتلا با کودکانی که آبله مرغان نگرفته اند کمترتماس داشته باشد . مدت وجود بیماری معمولا" حدود 4-3 هفته است که درصورت وجود درد شدید تحمل این مدت بسیار دشواراست .

گاهی حتی این درد پس از بهبودی ضایعات پوستی به مدت شش ماه تا یکسال با شدت وضعف متفاوت ادامه می یابد . این درد می تواند به شکل سوزشی باشد ویا گاه حالت خنجری دارد یعنی مانند آن است که خنجری درآن قسمت فروکرده اند . ح
تی گاه تماس لباس فرد باپوست او باعث ایجاد حالت ناخوشایندی می شود که همه اینها بعلت التهاب عصب ناحیه مبتلا می باشد . چون دربیماری زونا درگیری پوست وعصب همراه هم وجود دارد وبه همین علت در درمان این بیماران از مشاوره با متخصصین محترم نورولوژی سود می بریم .

درمان داروئی زونا به دوشکل موضعی و خوراکی می باشد . در درمانهای موضعی از داروهای خشک کننده مثل ائوزین ، ویوله دوژانسین ، محلولهای حاوی سولفات روی و.... جهت خشک کردن ضایعات آبداروتاولی استفاده می شود . درصورت وجود خارش می توان از داروهای ضد خارش موضعی مانند کالامین استفاده کرد . شستشوی ضایعات با آب و صابون بدون کندن آنها ایرادی ندارد .
داروهای خوراکی ضد ویروسی مثل آسیکلوویر بعلت شدت بیشتر بیماری زونا نسبت به آبله مرغان دراینجا بیشتر کاربرد دارد ودرصورتی که شروع استفاده از این داروها در 48 ساعت اول بیماری باشد ؛ می توان تا حدی از شدت بیماری کاست .
درد زونا را می توان با مسکنها تا حدی کنترل نمود اما درصورت ادامه درد به پس از بهبودی ضایعات پوستی می توان از داروهایی چون داروهای ضد افسردگی وداروهای دیگری که دربیماریهای اعصاب کاربرد دارند استفاده نمود . در صورت مزمن شدن درد پس از زونا ، آرامش بیمار و کاهش اضطراب اومی تواند در درمان بهتر نقش بسزائی بازی کند .

26100601534
12-04-21, 12:18
دربیماری آلوپسی آره اتا یا طاسی منطقه ای یا طاسی سکه ای موهای منطقه ای از مناطق مودار بدن بطورناگهانی کاملا" می ریزد . این منطقه می تواند در ناحیه سر ، ریش ، ابرو، مژه و یا هرجای دیگربدن باشد . درموارد شدید بیماری تمام موهای سر می ریزد که به آن آلوپسی توتالیس می گویند ویا حتی موهای تمام بدن می ریزد که آن را آلوپسی یونیورسالیس می نامند . علت این بیماری به نظرمی رسد که فعالیت سیستم ایمنی برعلیه موهای فرد مبتلا باشد . گاهی همراه با ریزش موی منطقه ای ، تغییرات ناخنی خاصی نیز رخ می دهد که درتشخیص بیماری کمک کننده است . بیماری درهر سنی می تواند شروع گردد . شدت بیماری نیز می تواند کاملا" متفاوت باشد . البته برخی عوامل در تعیین شدت بیماری موثرند ، مثلا" اگر شروع بیماری در کودکی باشد و یا تمام سر را دربربگیرد ویا همراه با حساسیت پوستی سرشتی باشد ویا منطقه حاشیه ای پشت سر وبالای گوش را درگیر کند شدت بیماری بیشتر و مدت ابتلا طولانی تر می شود . مدت طول کشیدن این بیماری متفاوت است در موارد محدود اکثرا" در عرض چند ماه موها مجددا" رویش می کند . درابتدا موهای رویش کرده به رنگ سفید می تواند باشد که کم کم به رنگ عادی باز می گردد . برخی افراد بطور مکرر دچار این نوع ریزش مومی شوند که گاه ممکن است بطور وسیع تمام سر یا کل بدن رانیز مبتلا کند . والبته گاه نیز فردی فقط یکبار دچار این بیماری می شود و درعرض چند ماه نیز بهبودی یافته وهیچگاه نیز دوباره دچار این بیماری نمی شود . دراین بیماری موها به یکباره ریزش می کند وفرد درعرض یکی دوروز متوجه ریزش موی خود می شود . خیلی از افراد نیز توسط آرایشگر خود ازریزش موی منطقه ای خود آگاه می شوند . یکی ازعواملی که در ایجاد بیماری گفته می شود که نقش دارد اضطراب می باشد که البته بطور کاملا" علمی این مطلب ثابت نشده است . اما چون خیلی از بیماریهای پوستی می تواند با استرس تشدید شود احتمال تشدید این بیماری نیز با استرس وجود دارد و آرامش بیمار و واکنش غیراحساسی او نسبت به بیماری خود می تواند دردرمان نیز موثر باشد . درمان بیماری دراوایل شروع ریزش مو خیلی موثرنیست وسیربیماری باید به طرف ثبات برود وقطرمناطق ریزش موثابت بماند تا درمان نیز موثرواقع شود . درمانهای موضعی رایج شامل استفاده از استروییدها ومحرکهای ریزش مو مانند ماینوکسیدیل می باشد .داروهایی نیز وجود دارد که می توانند با ایجاد حساسیت جلدی باعث بهبودی بیماری شوند که این داروها توسط متخصص پوست می تواند تجویز واستفاده شود . درمانهای خوراکی مانند استرویید خوراکی با مقادیر بالا و داروهایی مانند متوترکسات نیز در درمان استفاده می شود اما بعلت ازمان بیماری وعوارض دارویی بهتر است جز در موارد خاص از این داروها استفاده نشود .

26100601534
12-04-21, 12:29
آبله مرغان

بیماری آبله مرغان یک بیماری ویروسی شایع در میان کودکان می باشد .درمناطق معتدل 90% موارد این بیماری درکودکان زیر10 سال رخ می دهد ولی درمناطق حاره ای آبله مرغان بیماری سنین نوجوانی است . گاه شدت بیماری آنقدرخیف است که کسی متوجه آن نشده وفرد دربرابربیماری ایمنی پیدا کرده وباتماس مجدد نیزدچار آن نمی شود . دوره نهفته بیماری حدود دوهفته است .انتقال بیماری ازطریق تماس مستقیم با ضایعات وازراه تنفسی می باشد. ازحداقل 4 روز قبل از شروع ضایعات پوستی تا 5 روز پس ازشروع ضایعات واگیری وجود دارد . شروع بیماری می تواند با تب خفیف وسر درد و بیحالی باشد که معمولا" این علائم خفیف هستند . شدت بیماری بستگی به سن بروز داشته بطوری که دربزرگسالان شدت بیماری بیش ازکودکان است . پس ازعلائم عمومی ، ضایعات پوستی مشخص بیماری ایجاد می شود که بصورت ضایعات قرمز رنگی است که برروی آنها دانه های آبدار ریزی بروز می کند . محل اینها درتنه وصورت وسرمی تواند باشد . گروه گروه از این ضایعات بروز کرده ودانه های آبدارریز، چرکی شده وسپس خشک شده ودلمه سیاه رنگی ایجاد می کنند واین دلمه نیز می افتد ومعمولا" جوشگاه یا اسکار بجا نمی گذارد اما درمواردی که عفونت باکتریایی اضافه شود ویا ضایعه بزرگ باشد می تواند ضایعه فرورفته ای بجا بگذارد .ضایعات آبله مرغان می تواند خارش دار باشد که گاه این خارش بسیارآزاردهنده است . مدت بیماری معمولا" یکی دوهفته می باشد . احتمال بروز مشکلات داخلی مثل عفونت ریوی وکبدی ومغزی نیز در آبله مرغان وجود دارد که این احتمال درافرادی که از لحاظ سیستم ایمنی ضعیف هستند و بزرگسالان بیشتر است . درموارد خفیف بیماری می توان برای کاهش خارش ازداروهایی مانند کالامین استفاده نمود . ویا اگر خارش شدید باشد وباعث کنده شدن ضایعات گردد می توان از داروهای آنتی هیستامین خوراکی نیز استفاده نمود . درصورتی که عفونت باکتریایی پوستی ایجاد شده باشد ویا احتمال ایجاد آن با توجه به شرایط زندگی فرد زیاد باشد می توان از آنتی بیوتیکهای موضعی ویا خوراکی نیز استفاده کرد . محیط زندگی فرد نباید خیلی گرم باشد زیرا دیده شده درمحیط گرم تعداد ضایعات بیمار بیشتر شده است . درمورد حمام رفتن توصیه می شود که در حمام از کیسه ولیف زبر استفاده نشود تا حتی المقدور ضایعات کنده نشده تا اسکار بیشتری بجا نگذارند . اما شستشوی بدن با آب ولرم هیچگونه عوارضی برای بیمار دربرندارد . درمورد دادن مسکن ها به بیمار باید دقت نمود که از آسپیرین نباید استفاده نمود زیرا خطر ایجاد یک عارضه کبدی مغزی را افزایش می دهد . این عارضه با استفراغ های مکررو شدید همراه است که درصورت بروز چنین حالاتی حتما" باید با پزشک معالج تماس گرفت و او را درجریان وضعیت بیمار قرارداد . داروهای ضد ویروس مثل آسیکلوویر درصورتی که دراوایل شروع بیماری استفاده شود می تواند درکاهش شدت بیماری موثر باشد . وچون بیماری بسیار واگیرداربوده ودرخانواده احتمال بروز بیماری درکودکان زیاد است می توان به محض شروع بیماری دارو را نیز شروع نمود اما باید به خاطر داشت که آبله مرغان درکودک سالم نیاز زیادی به دارو ندارد وبیماری خودبخود بهبود می یابد . در مورد محل بجا مانده ازضایعات آبله مرغان می توان ازروشهایی مانند میکرودرمابریژن ، جراحی ، تزریق مواد پرکننده ولیزر درمانی استفاده نمود .

26100601534
12-04-21, 12:48
بیماری پسوریازیس یا داء الصدف بیماری التهابی مزمن پوست می باشد که علت دقیق آن هنوزمشخص نمی باشد اما دخالت عامل ژنتیک دربروزآن قطعی است .
دربیماری پسوریازیس تکثیرسلولهای پوستی سریعترانجام شده وهمین امرموجب پوسته ریزی می باشد . اما علت اصلی این تکثیرسریعترسلولی هنوزمشخص نمی باشد .
تقریباً ازهرسه نفری که دچاراین بیماری هستند یک نفرازآنها دارای خویشاوندی است که اوهم دچاراین بیماری می باشد . برخی عوامل مانند داروهایی نظیرکلروکین ،داروهای بتا بلوکروبرخی داروهای ضدافسردگی وهمینطوربرخی بیماریهای عفونی نظیرگلودرد استرپتوکوکی ،صدمات واسترسها درشروع یا تشدید بیماری نقش دارند . س
ن بروزبیماری درهرسنی می تواند باشد اما اگرشروع بیماری درسنین کودکی باشد احتمال شدیدتربودن بیماری بیشتر است . درمورد سابقه خانوادگی نیز درصورت وجود سابقه بیماری درافراد خانواده معمولاً بیماری شدیدتروطولانی تراست .

ضایعات پوستی بیماری پسوریازیس به شکل برجستگیهای نسبتاً وسیع قرمزرنگ همراه پوسته های لایه لایه ونقره ای بیشتردرروی زانوها وآرنجها می باشد . ا
لبته محل بیماری می تواند درسر، تنه ، کف دست وپا ، زیربغلها ، کشاله ران وناحیه تناسلی هم باشد . گاهی نیزبیماری پسوریازیس درتمام بدن بروزمی کند که به آن اریترودرمی یا درماتیت اکسفولیاتیو هم می گویند . درمواقعی که بیماری درچینهای بدن مانند کشاله ها وزیربغلها رخ می دهد به آن نوع معکوس بیماری می گویند که درمردان سنین میانی وپیری بیشتررخ می دهد .
ضایعات پسوریازیس حدود کاملاً مشخص داشته ودرصورت کشیدن روی پوسته ها با یک آبسلانگ پوسته ها برداشته شده ومنظره شبنم خونی ایجاد می شود که خونریزی به شکل قطره قطره می باشد وازنشانه های بیماری پسوریازیس می باشد . ضایعات پوستی می تواند خارش داربوده ویا آنکه خارش نداشته باشد وبه نظر می رسد خارش بیشتربا استرس بیمار درمورد بیماری خود ارتباط دارد .
گاهی نیزدرمانهای نادرست بیماری باعث خارش می باشد . نوعی ازبیماری پسوریازیس هم وجود دارد که به آن نوع پوستولرمی گویند وبا دانه های کوچک چرکی تظاهرمی کند که این دانه ها هم به یکدیگروصل شده ومناطق وسیعی چرکی ایجاد می کند که این چرک بدون میکروب بوده وفقط به علت التهاب ایجاد شده است . این نوع بیماری خوشبختانه نادربوده زیرا دراین نوع پسوریازیس که بیشترافراد بزرگسال را درگیرمی کند احتمال خطربرای حیات فرد نیزوجود دارد .
نوع دیگرپسوریازیس نوع قطره ای می باشد که بیشتردرکودکان ونوجوانان رخ داده و اغلب به دنبال یک عفونت استرپتوکوکی گلو ایجاد شده وبا لکه های متعدد شبیه سکه وبه رنگ صورتی درتنه خود رانشان می دهد . این علائم درعرض 4تا6 ماه ازبین می رود ودوباره هم عود نمی کند اما دربیش ازنیمی ازموارد بعدها نوع دیگری ازپسوریازیس دراین افراد عود می کند.
اما شایعترین نوع پسوریازیس همان نوع پلاک می باشد که نوع معمول بیماری بوده ودرآن ضایعات پوستی محل برجستگیهای استخوانی آرنج وزانووقوزک پا وجود دارد . سیراین نوع بیماری خیلی قابل پیش بینی نیست . گاه ممکن است بیماری به یکباره بهبود یافته وتاسالها بروز نکند وگاه نیزمدتهای طولانی بیماری بصورت رفت وبرگشتی باقی می ماند . تغییرات ناخنی هم دربیماری پسوریازیس می تواند بروز کند که به شکل تغییررنگ ، ضخیم شدن ،جدایی صفحه ازبسترناخن، ایجاد لکه های قرمزویا زرد برروی صفحه ناخن وازهمه شایعترفرورفتگیهای شبیه جای فرورفتن سوزن درروی صفحه ناخن می باشد . گ
اهی بیماری پسوریازیس همراه تورم والتهاب مفاصل می باشد که این حالت بیشتردرموارد شدیدتروطولانی ترپسوریازیس وبیشتردرمفاصل کوچک دست رخ داده ونیازبه بررسی ودرمان توسط متخصص روماتولوژی دارد .


درمان

ابتدا باید نوع بیماری پسوریازیس ازلحاظ شدت تعیین شود درصورتی که بیماری خیلی خفیف باشد حتی می توان اصلاً اقدام به درمان نکرد وتنها ازکرمهای نرم کننده جهت رفع خشکی بیماری استفاده نمود . اما درصورتی که نیاز به درمان احساس شود می توان ابتدا ازداروهای موضعی استفاده نمود که این داروها شامل داروهای استروییدی ، کول تار، آنترالن ، آنالوگهای ویتامین د مانند دیوونکس وداروهای ضد التهاب جدیدترمانند پیمکرولیموس می باشد . هرکدام ازاین داروها می تواند همراه با عوارضی باشد که باید حتماً تحت نظرمتخصص پوست مصرف شوند وهرازچندگاهی بیمارازلحاظ عوارض دارویی بررسی گردد.
برای درمان موارد شدیدتربیماری می توان ازداروهای خوراکی مانند نئوتیگازون ، متوترکسات و سیکلوسپورین استفاده نمود که این داروها با عوارض بیشتری همراهند ونیازبه بررسیهای آزمایشگاهی مختلفی درابتدا ودرحین درمان دارند . ازروش نوردرمانی نیزمی توان استفاده کرد که این روش یا با استفاده ازداروی پسورالن خوراکی وتابش نورماوراء بنفش به پوست بوده ویا تنها با استفاده ازنورماوراء بنفش می باشد ونیازبه دستگاههای مولد این نور دارد .
ازلیزردرمانی نیزمی توان برای درمان مناطق کوچک دچارپسوریازیس استفا ده نمود که لیزرمورد استفاده نوع اگزایمر می باشد ودرمان با آن نیازبه جلسات متعدد دارد . درمانهای جدیدتری نیزبرای بیماری پسوریازیس مطرح است که هنوزبه شکل رایج استفاده نمی شود وبعلت قیمت بالای آنها استفاده ازاین نوع داروها درطولانی مدت کمترامکان پذیرمی باشد .

اما با وجود تمام این درمانها بیماری پسوریازیس یک بیماری صعب العلاج می باشد که درمانها تنها شدت بیماری را کاهش داده اما بیماری رابطورقطعی ازبین نمی برند . اما همین کاهش شدت بیماری می تواند باعث شود تا بیماربا راحتی بیشتری به زندگی خود ادامه دهد . ازجمله عوامل مهم درشدت یافتن بیماری استرس می باشد که با کاهش این استرس نیزبیماری شدت کمتری می یابد .
یکی ازعوامل ایجاد این استرس خود بیماری ونگرانی ازواگیرداربودن آن می باشد که باید به بیماران خاطرنشان نمود که این بیماری هیچگونه واگیری نداشته وازلحاظ ارثی بودن نیزاحتمال ابتلا فرزندان به آن کم است . اما بهرحال بروزضایعات بخصوص درمناطق درمعرض دید برای بیمارایجاد ناراحتی ونگرانی می کند که می توان با اقدام به درمان درکاهش ضایعات موثربود .

31101106642
12-04-21, 01:25
اطلاعات خوبي بود. ممنون

26100601534
12-04-21, 01:35
اريتم مولتی فرم

اريتم مولتی فرم يك حالت واكنشی به يكسری از بيماريهای عفونی و يكسری از داروها مي باشد كه باعث اشكال بالينی مختلفی مي شود . از جمله عوامل عفونی باعث اين بيماری می توان به تب خال اشاره نمود كه شايعترين عامل عفونی ايجاد كننده اين بيماری می باشد . البته بيماريهای عفونی ديگری نيز مانند ارف (orf) و پنومونی های بعلت مايكوپلاسما نيز می تواند باعث اين بيماری شود .
در ميان داروها شايعترين عامل اين بيماری سولفوناميدها می باشد كه درميان آنها كوتريموكسازول بيشتر می تواند باعث اين بيماری گردد . داروهای ديگر نظير داروهای پيشگيری كننده از بارداری ، برخی ديگراز آنتی بيوتيكها نظير تتراسيكلينها نيز مي توانند باعث اين بيماری گردند .
اريتم مولتی فرم با ضايعات پوستی به شكل هدف مشخص می شود واين ضايعات اصلی ترين ومشخص ترين ضايعات اين بيماری می باشد . البته گاهی نیزضایعات پوستی به اشکال مختلف دیگری مانند برجستگیهای قرمزرنگ ویا حالت خونمردگی پوستی ویا دانه های آبدارکوچک وبزرگ پوستی نیزبروزمی کند .
نام این بیماری نیزبه همین علت که اشکال مختلف بالینی دارد اریتم مولتی فرم می باشد که به معنی قرمزی چندشکلی است . محل اين ضايعات بيشتر درپشت دست وپا ، آرنج وزانوها ، ساق پا وساعدها بوده ومي توانند همراه خارش وسوزش پوست نیزباشند . فرم شدید این بیماری را استیون جانسون هم می گویند که دراین حالت ضایعات دلمه ای شکل تیره لبها به همراه ضایعات زخمی شدید مخاط دهان وگاهی چشم نیزوجود دارد . این فرم بیماری گاه خطرناک بوده ولازم است که بیماردربیمارستان بستری شده ودرمانها بشکل وریدی جهت وی تجویزگردد.
دراستیون جانسون به سلامت کلیه های بیمارنیزباید بطورویژه دقت نمود تا دراثربیماری مشکلی برای این اعضای مهم بدن ایجاد نشود . خوشبختانه موارد شدید اریتم مولتی فرم نسبتاً نادربوده وبیشتربا موارد خفیف این بیماری مواجه می شویم .




درمان اریتم مولتی فرم خفیف استفاده ازدرمانهای نگه دارنده مانند ضدخارشهای موضعی وخوراکی (درصورت خارش داشتن ضایعات) می باشد ومی توان به بیماراطمینان داد که بیماری بطورخودبخود درعرض حدوداً 4هفته بهبود می یابد . اما درمورد اشکال شدید بیماری همانطورکه گفته شد گاه نیازاست که بیماردربیمارستان بستری گردد . دراین موارد می توان ازکورتونهای خوراکی نیزاستفاده نمود تا التهاب ضایعات کمترگردد اما باید توجه داشت که بعلت استعداد بیماربه ابتلا به بیماریهای عفونی حتماً وجود عفونتهای مختلف رد شود وسپس به کورتون درمانی اقدام نمود زیرا کورتونها خود می توانند باعث تشدید بیماری عفونی گردند . اکثراً دراین بیماری پرستاری خوب مهمترازنوع درمانها می باشد ومانند بیماران دچارسوختگی باید ازاین بیماران مراقبت بعمل آید .

26100601534
12-04-21, 01:37
زوائد گوشتی (skin tag)

زوائد گوشتی ، ضایعاتی است که درافراد میانسال ومسن بخصوص درناحیه گردن ، زیربغل، قسمتهای فوقانی تنه و پلکها دیده می شود . این ضایعات بشکل یک برجستگی گوشتی ونرم با اندازه های مختلف به رنگ پوست ویا تیره ترمی باشد .
ازعوامل مستعد کننده به ایجاد این ضایعات می توان به چاقی ، حاملگی ، یائسگی ، بیماریهای هورمونی مانند آکرومگالی اشاره نمود اما گاهی بدون وجود هیچکدام ازاین عوامل نیزاین ضایعات بروز می کند . زوائد گوشتی هیچگونه ناراحتی بجزازلحاظ زیبایی برای فرد ایجاد نمی کند تنها گاهی که این ضایعات برروی پایه خود پیچ می خورند ویا اینکه توسط خود فرد با نخ بسته می شوند می توانند سبب پرخونی ضایعه والتهاب ودرد شوند .
گاه این زوائد گوشتی به تعداد خیلی زیاد بخصوص درافراد چاق ودرناحیه تنه بروزمی کند که باعث ناراحتی فرد می شود . بیشترحجم این زوائد گوشتی را چربی تشکیل می دهد وبا آنکه دربرخی تحقیقات ویروسهایی دراین ضایعات پیدا شده اما نمی توان این زوائد را زگیل محسوب نمود که یک بیماری ویروسی پوستی همراه با ضایعات شبیه این زوائد گوشتی است .
بروز زوائد گوشتی می تواند ارثی باشد اما مسری نیست وبروز آن دریک خانواده بیشتربا ارث درارتباط است .




درمان : درصورتی که این زوائد گوشتی فرد را آزارندهد می توان آنها را به حال خود رها کرد وبه درمان آنها نپرداخت . اما درصورتی که نیازبه درمان باشد می توان ازروشهای تخریبی مانند کوتر، امواج رادیوفرکوئنسی ، بریدن ضایعات با تیغ جراحی وکرایوتراپی استفاده نمود . درهمه این روشها باید دقت نمود که زوائد گوشتی را به اندازه ای ازبین برد که نه تکه ای ازآن باقی بماند ونه آنکه باعث ایجاد جوشگاه شود . گاهی زوائد گوشتی پایه پهنی داشته وبعلت خونریزی پس ازبرداشتن ضایعات ناچارمی شویم که ازبخیه زدن پوست استفاده نماییم . البته این مورد کمترپیش می آید ومعمولاً به بریدن ضایعات وسوزاند ن محل خونریزی می توان اکتفا نمود . درازبین بردن زوائد گوشتی لزومی به استفاده ازلیزرنیست وبه علت هزینه بیشتر استفاده ازلیزر ، می توان با همان روشهای ساده گفته شده به درمان این ضایعات پرداخت وباید به خاطرداشت که درهردرمانی بهتراست ازروشهای ساده تر شروع نمود ودرصورت عدم اثربخشی به درمانهای پیچیده تراقدام نمود . درمورد استفاده ازنخ وبستن پایه زوائد گوشتی با هدف ازبین بردن ضایعات بهتراست که این کارانجام نشود زیرا گاهی با بستن نخ خون ورودی به زائده گوشتی متوقف نشده اما جلوی خروج خون ازضایعه گرفته می شود ودرنتیجه تجمع خون درضایعه رخ داده وهمین امرموجب دردناک شدن والتهاب ضایعه وگاهی حتی عفونی شدن آن می شود لذا توصیه می شود ازاین عمل خودداری شود .

26100601534
12-04-21, 01:43
تب خال ( هرپس سیمپلکس )
بیماری تب خال یک بیماری ویروسی است که اکثرا" اولین تماس با این ویروس درکودکی رخ می دهد که دراین زمان معمولا" به شکل بدون علامت بوده اما گاه می تواند به شکل یک بیماری حاد رخ دهد . دراین صورت کودک دچار تب ، بد حالی ،ضایعات پوستی ومخاطی دراطراف وداخل دهان می شود .
ضایعات پوستی به شکل دانه های آبدارکوچک درزمینه پوست قرمز بوده وضایعات مخاطی نیز به شکل قرمزی زخمی شده مخاط همراه سوزش ودرد می باشد . ضایعات پوستی معمولا" بصورت گروهی می باشند . کودک مبتلا بعلت درد موقع غذا خوردن ممکن است از این کار امتناع کند ویاحتی بعلت درد موقع فروبردن آب دهان ، دچار ریزش آب دهان از کناره دهان خود بخصوص در شبها گردد .
گره های لنفاوی زیرفکی نیز متورم وبزرگ می شوند . این بیماری حاد خودبخود درعرض حدود یک هفته بهبود می یابد وبجز درمانهای معمولی به اقدام خاصی نیاز ندارد .
ویروس تب خال درگره های عصبی ناحیه بصورت غیرفعال باقی مانده وممکن است بعدها به شکل عود تب خال بروز کند که همان تب خال معمولی است که خیلی از مردم دچار آن هستند . این حالت ممکن است بارها تکرار شود بطوری که حتی گاه ماهی یکبار فرد دچاراین حالت می شود اما معمولا" سالی دو بار رخ می دهد .
عود تب خال با حالت سوزش وگزگزناحیه اطراف دهان شروع می شود وسپس ضایعات دانه ای آبدارگروهی ایجاد می شود و درعرض حدود یکهفته تا 10 روز نیز بهبود می یابد واسکارنیز بجا نمی گذارد . البته درصورتی که عفونت باکتریال ایجاد شود احتمال آن هست که اسکار یا پررنگی پوست نیز بجا بگذارد .
باید توجه داشت که درعود تب خال برخلاف تب خال اولیه ضایعات مخاطی رخ نمی دهد . محل بروز عود تب خال می تواند دراطراف چشم ، گونه ، بینی ویا حتی درمناطقی غیر ازصورت مانند ناحیه کمر نیز باشد . یک نوع تب خال هم بطورمکرردرناحیه گوش کشتی گیران رخ می دهد .
عود تب خال درسنین جوانی بیشتر روی می دهد وبا بالا رفتن سن از تعداد عود بیماری کاسته می شود . عواملی که باعث عود تب خال می شوند شامل اضطراب ، ترس ، تب ، کابوس شبانه ، آفتاب شدید، سوز وسرمای شدید، دوره های هورمونی خانمها و اعمال درمانی زخمی کننده پوست می باشد . که جهت پیشگیری درچنین مواردی می توان قبل از واقعه عامل عود ، ازدرمانهای خوراکی ضدویروس استفاده نمود .
درمان درموارد اولیه تب خال دهانی شامل مسکن ها ، دهان شویه ها ودرمانهای ضد ویروسی خوراکی مانند آسیکلوویر می باشد . درعود تب خال معمولا" نیازی به درمان خاصی نیست وضایعه خودبخود بهبود می یابد اما درصورت نیاز به درمان می توان از پماد های ضدویروسی مانند آسیکلوویر ودرصورت بروز عفونت باکتریایی ازپماد موپیروسین استفاده نمود .
درمورد داروهای موضعی ضدویروسی باید خاطرنشان ساخت که درصورت استفاده زودرس یعنی به محض شروع سوزش ناحیه می توانند تا حدی اثرداشته باشند درغیر این صورت اثرآنها بسیار کم می شود . استفاده از کمپرس سرد تا حدی از التهاب و ورم ناحیه کم می کند .
درصورت صلاحدید پزشک معالج گاهی از استروییدهای موضعی قوی درکاهش التهاب تب خال استفاده می شود که با توجه به خطرات این درمان درناحیه اطراف چشم دراین ناحیه باید از به کار بردن این داروها خودداری نمود .

26100601534
12-04-21, 01:45
بیماری گال

بیماری گال یک بیماری پوستی بعلت آلودگی انگلی با یک نوع حشره میکروسکوپی از جنس مایت می باشد . این نوع مایت جنس نر و ماده دارد که نوع ماده برای انسان بیماریزا است . این حشره با نقب زدن درلایه های سطحی پوست سعی می کند تا دراعماق این کانالها تخمگذاری کند وبا این کار نسل خود را بقا بخشد .
واکنش بدن انسان به این حشره به شکل خارش شدید می باشد که همین خارش باعث می شود تا تعداد این مایت درنوع معمولی بیماری گال بیش از 12 تا 14 عدد نشود . واین بعلت خاراندن وکندن پوست توسط بیمارمی باشد که نقبهای ایجادی را نیز تخریب می کند . از زمانی که مایت روی پوست قرار می گیرد تا زمانی که خارش شروع می شود حدودا" 3 تا 4 هفته طول می کشد .
بنابراین برای آنکه بدانیم فرد چگونه دچار بیماری شده باید ازحدود یکماه قبل از بروز خارش به بررسی بپردازیم . بیماری گال توسط تماس مستقیم با فرد مبتلا (مثل تماس جنسی) ویا تماس با حوله ، پتو و لباس بیمار سرایت می کند . دست دادن معمولا" باعث سرایت نیست اما دست به دست دادن طولانی می تواند باعث سرایت شود .
در خوابگاه ها، سربازخانه ها ، مراکز بهزیستی نگهداری معلولین وسالمندان احتمال سرایت ازفردی به فرد دیگر و ابتلای تعداد زیادی از افراد هست . حتی در بیمارستانها گاهی این بیماری می تواند شیوع یابد.

علائم بیماری گال شامل سه دسته علائم است :

1- علائم بعلت خود مایت : کانالهایی که مایت عامل بیماری درپوست ایجاد می کند توسط فرد آشنا با بیماری قابل شناسایی است این کانالها بیشتر دربین انگشتان دست ، مچ دست ، ساعد ونواحی تناسلی قابل مشاهده است .

2- علائم بعلت واکنش بدن به مایت : این ها شامل برجستگیهای قرمز شدیدا" خارش دار در نواحی تناسلی ، کمر ، رانها و زیر بغل است که این برجستگیها می تواند بزرگ ویا کوچک باشد .

3- علائم بعلت خاراندن پوست توسط فرد بیمار : دراثر خاراندن پوست خراشیدگیهایی ایجاد می شود که معمولا" خطی است وگاهی اینها دچار عفونت ویا حساسیت پوستی نیز می شود که همه اینها دراثر خارش شدید بیماری ایجاد شده است وبا آنکه علامتی اختصاصی نیست اما در تشخیص بیماری کمک کننده می باشد .

خارش بیماری گال بسیار شدید است بطوری که اجازه خواب راحت به بیمار نمی دهد . خارش شبها وبا گرم شدن پوست بیشتر می شود و حمام گرم نیز خارش را تشدید می کند . خارش بیماری گال با کندن پوست توسط بیمارمبتلا همراه است ومعمولا" مالیدن پوست خارش را التیام نمی بخشد . درچنین خارشهایی حتما" باید پزشک معالج به فکر بیماری گال باشد تا هم فرد بیمار را ازبیماری نجات دهد وهم افراد خانواده اورا از ابتلای به این بیماری محافظت کند .

تشخیص بیماری گال اکثرا" به صورت بالینی وبا شرح حال دقیق و دیدن علائم ذکر شده است اما گاهی نیاز است تا با آزمایش از پوست بیمار به تشخیص بیماری برسیم . آزمایش بیماری گال یک آزمایش مستقیم میکروسکوپی با استفاده ازخراشیدن کانالهای پوستی است که در زیر میکروسکوپ خود مایت یا اجزای آن ویا تخم ویا مدفوع آن قابل رویت بوده وبدین وسیله تشخیص قطعی می شود . البته این آزمایش باید توسط فردی گرفته شود که با این بیماری آشنایی کافی دارد ودرنمونه گیری نیز ازتبحر لازم برخوردار باشد .

درمان بیماری گال توسط داروهای موضعی می باشد که معمولا" تمام بدن از گردن به پایین با دارو آغشته شده ویک شب تا صبح روی پوست می ماند وصبح شسته می شود این کار دوبار به فاصله یک هفته انجام می شود ومعمولا" پس از سه تا چهارهفته پس از درمان نیز خارش رفع می شود . داروها شامل گاما بنزن هگزا کلراید ، پرمترین ، مالاتیون ، کروتامیتون ، بنزیل بنزوات و سولفورمی باشد که درمورد نحوه درمان با آنها باید با پزشک معالج مشورت نمود . زیرا روشهای درمانی با آنها گاهی متفاوت است . درزنان حامله ویا مادران شیرده وکودکان زیر 2 سال نباید از گاما بنزن استفاده نمود . این دارو خطرمسمومیت عصبی داشته لذا درمبتلایان به بیماریهای عصبی فعال مانند صرع نیز نباید استفاده شود . دراین موارد می توان از داروهای کم عارضه تر مانند کروتامیتون استفاده نمود .

گال در شیرخواران کمی با بزرگسالان متفاوت است . دراین سنین زیربغل و کف دست وپا دچارضایعات قرمز برجسته شده وگاهی سروصورت نیز مبتلا می شود درصورتی که دربزرگسالان سروصورت معمولا" مبتلا نمی گردد .

یک نوع گال هم به نام گال دلمه دار وجود دارد که در افرادی رخ می دهد که به علتی خارش را درک نمی کنند ویا قادر به خاراندن نیستند (مثلا" درافراد ناتوان ، سندرم داون و فلج اندامها ) دراین موارد تعداد مایت درپوست فرد مبتلا به میلیونها عدد می رسد وضایعات پوستی نیز به شکل برجستگیهای پوسته دار درروی قوزک پا ، آرنج ، زانو ومچ دست می باشد . تشخیص این نوع گال مشکلتر بوده وگاه با بیماریهای دیگر مانند اگزما و پسوریازیس اشتباه می شود . درمان این نوع گال علاوه بر گاما بنزن ، استفاده از داروهای موضعی کم کننده ضخامت لایه شاخی ( کراتولیتیک ) است .

26100601534
12-04-21, 01:53
زرد زخم

بیماری زرد زخم یک بیماری به علت باکتری استرپتوکوک یا استافیلوکوک ویا هر دو می باشد . این بیماری بیشتر در کودکان ونوجوانان شایع است وفصل شیوع آن تابستان می باشد . ض
ایعات به شکل دلمه های زرد عسلی رنگ می باشد که برروی پوست قرمز وزخمی شده قراردارد که این دلمه ها به راحتی کنده می شوند .اکثرا" این ضایعات برروی صورت و بخصوص اطراف دهان وبینی قرار دارند . گ
اهی این بیماری برروی یک بیماری دیگر مثلاگزما یا تب خال یا آبله مرغان اضافه می شود . انتقال بیماری ازطریق تماس مستقیم ویا تماس با حوله و وسایل شخصی فرد بیمار است .
معمولا" درخانواده این بیماری می تواند از کودکی به کودک دیگر انتقال یابد . این بیماری دونوع دارد که یکی تاولی ودیگری غیر تاولی است . درنوع غیر تاولی عامل بیماری بیشتر یک نوع باکتری به نام استرپتوکوک است ودرنوع تاولی نیز اکثرا" عامل استافیلوکوک است . البته گاهی نیز بخصوص درموارد طول کشیده احتمال وجود هردوعامل درضایعات وجود دارد .
ضایعات نوع تاولی که تقریبا" مختص کودکان است به شکل تاولهای ریزودرشتی است که با کنده شدن سقف تاولها ، سطح قرمزی بجا می ماند که با پیوستن این سطوح به هم احتمال دارد مناطق وسیعی رانیز درگیر کند . یک نوع این بیماری به شکل خیلی وسیع بروز کرده که عامل آن یک نوع استافیلوکوک است که سم (توکسین ) ترشح می کند .
این سم با ازبین بردن لایه های سطحی پوست باعث می شود که همانند سوختگی تمام بدن بدون پوست ودرمقابل عفونتها بی حفاظ گردد .

البته خوشبختانه این نوع بیماری خیلی ناشایع است و تنها درشیرخواران و افراد با سطح ایمنی پایین یا دچار بیماری کلیوی پیشرفته رخ می دهد . درمان زردزخم معمولی وغیرتاولی تنها شستشو با صابونهای ضد باکتری واستفاده از پمادهای موضعی آنتی بیوتیکی است . البته درموارد شدید ووسیع از آنتی بیوتیکهای خوراکی نیز می توان استفاده نمود .
درمورد بیماری زرد زخم تاولی استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی ودرموارد شدید حتی تزریقی ضروری است . چون بیماری از طریق وسایل شخصی فرد نیز انتقال می یابد پس جدا نمودن این وسایل نیز درپیشگیری از بیماری کمک کننده است . یک نوع بیماری شبیه زرد زخم نیز هست که نامش اکتیما (echtyma) است ودراین حالت درزیر دلمه های مشخصه بیماری زخمی نسبتا" عمیق وجود دارد که همین زخم باعث ایجاد اسکار یا جوشگاه پس از بهبودی بیماری می شود؛ درصورتی که بیماری زرد زخم معمولا" 7 تا 10 روزه بدون اسکار بهبود می یابد .
دراکتیما تب وبیحالی و بزرگی غدد لنفاوی ناحیه مبتلا نیز می تواند رخ دهد که دربیماری زرد زخم چنین مواردی معمولا" وجود ندارد . درمان اکتیما نیز استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی است. چون عامل ایجاد زرد زخم معمولا" به پنی سیلین مقاوم است لذا لازم است دردرمان از آنتی بیوتیکهای دیگرمانند کلوکزاسیلین ودی کلوکزاسیلین وسفالکسین به تشخیص پزشک معالج استفاده نمود . برداشتن دلمه های مشخصه بیماری نیز در درمان موثر است که این کار را می توان با خیساندن دلمه ها توسط کمپرس گرم انجام داد . استفاده از حمام بتادین نیز می تواند کمک کننده باشد البته به شرطی که فرد نسبت به این ماده واکنش حساسیتی نداشته باشد وغلظت بتادین نیز کاملا" حساب شده باشد .

26100601534
12-04-21, 01:59
کهیر

کهیر برجستگی شدیداً خارش دارپوست می باشد که ممکن است قسمت کوچکی ازپوست بدن ویا تمام بدن را فراگیرد . این برجستگی پوست به رنگ قرمزویا صورتی می باشد . گاهی چندین قسمت کوچک کهیربه هم متصل شده وقسمتهای بزرگی را ایجاد می کنند .
ضایعات کهیرمعمولاً چند دقیقه تا چند ساعت بیشتردوام ندارد . اگربیماری کهیرکمتراز2 ماه طول کشیده باشد آن را کهیرحاد واگربیش ازآن طول بکشد آن را کهیرمزمن می نامیم .
گاهی کهیرهمراه با ورم زیرپوست یا آنژیوادم رخ می دهد که این حالت بیشتر درلبها وپلکها می تواند رخ دهد . کهیرمی تواند براثریک واکنش آلرژیک به برخی غذاها یا داروها یا گرده گیاهان ویا نیش حشرات رخ دهد . درکهیرحاد پیدا کردن علت معمولاً مشکل بوده ونیازی به آزمایشات پیچیده جهت این کارنیست .
اما درکهیرمزمن می توان اقدام به بررسی آزمایشگاهی نمود تا علت پیدا شود که در90 درصد موارد نیزعلتی پیدا نمی شود زیرا کهیرمزمن اکثراً ازنوع ایدیوپاتیک ویا بدون علت واضح است .
گاهی علت کهیرفیزیکی می باشد مثلاً گرما ، سرما ،آفتاب، فشاربرروی پوست،تماس با آب، ارتعاش پوست،ورزش وتعریق همه وهمه می توانند دربرخی افراد مستعد ایجاد ضایعات کهیری نمایند که درصورت تشخیص علت می توان با پرهیز ازشرایط ایجاد کهیر، بروز آن را تا حدی کنترل نمود .
بیماری کهیردرهرسنی می تواند رخ دهد وگاه سالها طول می کشد تا بطورکامل بهبود یابد اما اکثراً درعرض 2سال برطرف می شود که البته احتمال عود بیماری نیزوجود دارد .
خارش بیماری کهیرمی تواند بسیارشدیدبوده وباعث گردد که فرد ازفعالیتهای روزمره خودبازبماند . گاه کهیرعلامتی ازحالت آنافیلاکسی یا حساسیت حادوشدید می باشد که نیازبه درمان اورژانسی دارد .
دربین بیماریهایی که می توانند باعث کهیرمزمن شوند می توان به عفونتهای مختلف ، بیماریهای تیرویید ، بیماریهای کلاژن واسکولاروبدخیمی ها اشاره نمود . دربین عفونتها می توان از هپاتیت ، منونوکلئوزعفونی، عفونتهای باکتریال سینوسها ، دندانها، کیسه صفرا و دستگاه ادراری نام برد .
ازبین داروهای موثردرایجاد کهیرمی توان به آسپیرین وداروهای دیگرضد التهاب غیراستروییدی و انواع آنتی بیوتیکها ازجمله پنی سیلین ها اشاره نمود. البته داروها به دوروش می توانند باعث کهیر شوند یکی از راه ایجاد واکنش آلرژیک مانند آلرژی به پنی سیلین ودیگری ازطریق آزاد سازی مستقیم هیستامین که مدیاتوراصلی کهیر می باشد وآزادسازی این ماده ازسلولها باعث ایجاد علائم کهیرمی گردد. ازجمله داروهایی که با این روش ایجاد کهیرمی کنند می توان به کورار، پلی میکسین و مخدرها اشاره نمود .

درمان

تنها راه قطعی دردرمان کهیر، تشخیص وپیشگیری ازتماس با علت محرکه ایجاد آن می باشد . ازتماس با عوامل باعث شدت بیماری نیزباید پرهیزنمود . ازجمله این عوامل می توان به داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، غذاهای آماده ، افزودنیهای خوراکی ، گوجه فرنگی ، توت فرنگی، آجیلها وشکلات اشاره نمود .
ازلوسیونهای ضدخارش مانند کالامین یا داروهای حاوی منتول یا فنول جهت کاهش خارش می توان استفاده نمود . داروهای آنتی هیستامین خوراکی مانند هیدروکسی زین ، ستیریزین ، لوراتادین ، سیپروهپتادین ، داکسپین، سایمتیدین ، رانیتیدین وداروهای مانع آزادسازی هیستامین مانند کتوتیفن ازجمله داروهای خوراکی هستند که دردرمان کهیراستفاده می شوند وبا کنترل وضعیت بیمارمی توان به مقدارمناسب داروبرای هربیمارپی برد .
درموارد خیلی شدید وحاد می توان ازداروهای استروییدی تزریقی نیزاستفاده نمود که هیدروکورتیزون کم عارضه ترین این نوع داروها می باشد . درمورد آنافیلاکسی یا شوک آلرژیک درمان باید درمراکزاوزژانس انجام گیرد که دراین مواقع بهترین دارو اپی نفرین می باشد که دراین مراکزجهت درمان شوک استفاده می شود .
درمان کهیرمزمن نیاز به صبروحوصله زیادی ازطرف پزشک وبیماردارد تا بتوان دریک تعامل مثبت وسازنده به بهترین درمان دست یافت وبا توجه به اینکه بیماری کهیردرنهایت خودبخودبهبود یابنده می باشد لذا لازم است درصورتی که پس ازبررسیهای آزمایشگاهی علتی برای کهیرپیدا نشد به بیماراطمینان داد که می توان با داروهای مختلف بیماری را تحت کنترل درآوزد تا درآینده خودبخود بهبود یابد ؛وبا آنکه داروهای مصرفی درمان قطعی بیماری نمی باشند اما قادرند زندگی بدون کهیررا برای بیمار فراهم نمایند .

26100601534
12-04-21, 02:02
شپش
شپش حشره ای است که انگل انسان محسوب شده وبا زندگی برروی پوست وموی فرد آلوده به آن ، از خون فرد تغذیه می کند . این حشره خیلی ریز بوده اما بدون میکروسکوپ می توان آن را دید . سه نوع از این حشره می تواند پوست ومو را آلوده کند که عبارتند از: شپش سر ، شپش بدن ، شپش عانه (پوبیک) شپش سر بیشتردرکودکان بخصوص دختربچه ها شایع است اما درزنان وپسربچه ها نیز دیده می شود وبا آنکه با وضعیت بهداشتی فرد ارتباط دارد اما نمی توان بیماری شپش سر را مختص افراد فقیر وبا وضعیت بهداشتی نامناسب دانست بطوری که کودکان خانواده های مرفه نیز گاه دچار آن می شوند . درسفید پوستان شایعتر از سیاه پوستان است که این بعلت شکل خاص سطح مقطع مو درسیاهان است . اندازه شپش سر حدود 3 میلیمتر بوده که تخم آن نیز حدود یک میلیمتراست . تخم شپش به شکل مخروطی ، سفید رنگ وکاملا" چسبیده به مو می باشد . تخم های نزدیک به کف سر بیشتر احتمال دارد که حاوی لارو شپش باشد اما هرچه از سطح سر دورتر باشد احتمال خالی بودن آنها بیشتر است . بطوری که گفته می شود تخم شپشی که از حدود 5/1 سانتیمتری سر بالاتر باشد نشانه آلودگی قبلی بوده که نیاز به درمان ندارد . یک هفته بعد از ایجاد تخمها ، لارو شپش از آنها خارج شده که درعرض یک هفته نیز این لاروها به شپش بالغ تبدیل می شوند . این چرخه ادامه یافته وآلودگی درانسان گسترده تر شده وبه افراد دیگر نیزسرایت کرده وگاه اپیدمی بیماری بروز می کند .

کودکان مبتلا ممکن است از خارش سر شاکی باشند ولی گاهی این خارش خیلی آزاردهنده ومشخص نیست و وجود تخم شپش درسرباعث تشخیص بیماری می گردد . تخم شپش به شکل نقطه های سفیدی درطول موها می باشد که به سختی به مو چسبیده اند وبه راحتی کنده نمی شوند وهمین امرباعث افتراق آنها از شوره معمولی سراست . محل شایع این تخمها درموهای پشت سر و بالای گوش می باشد . گاه تعداد این تخمها آنقدر زیاد است که مانند سفیدی مو بروز می کند که این حالت خیلی نادر اتفاق افتاده واکثرا" تخمها به تعداد کمتری وجود دارند . گاهی خارش شدید سر باعث کندگی پوست ناحیه شده وبا اضافه شدن عفونت ، زردزخم سر بروز می کند که در چنین مواردی حتما" باید به فکر شپش سر بود وباید سر بیمار از لحاظ وجود شپش یا تخم آن معاینه گردد . غیر از تخم شپش در موارد آلودگی شدیدتر خود شپش نیز در روی موها مشهود است که اندازه آن کوچکتر از مورچه های خیلی کوچک بوده ورنگ آن نیز از قهوه ای تا سیاه می تواند باشد .
انتقال شپش سر از طریق تماس مستقیم یا ازراه تماس با وسایل آلوده فرد مبتلا ست . وسایلی مانند برس وشانه ، گیره مو ، گل سر ، روسری و چادر، کلاه و حوله حمام بیشتر می تواند آلوده کننده باشد . از طریق وسایل آرایش مو نیز بیماری قابل انتقال است . بنابراین به اشتراک بودن تمام اینها می تواند باعث شیوع بیماری درافراد شود .

تشخیص بیماری معمولا" توسط مربیان بهداشت مدارس ویا والدین کودک داده شده ودرصورت تایید توسط پزشک ، درمان آغازمی شود . درمان بیماری با شامپوهای ضد شپش ویا محلولهای ضد شپش مختلف قابل انجام است اما مهمتر از استفاده از دارو ، آبکشی پس از درمان است که بهتر است با مخلوط آب وسرکه انجام شود که این مخلوط بر روی شانه چوبی ویا فلزی ریخته شده وتوسط شانه موها شانه می شود که با این کار تخمهای چسبیده به موی سر نیز جدا می شود . در صورتی که خود شپش وتخم آن در سر پیدا نشود ویا اگرتخمی وجود داشت در بالاتر از 5/1 سانتیمتری سطح سر باشد بیمار درمان شده ونیاز به درمان دیگری ندارد . درمورد دانش آموزان نیز این ملاک قابل استفاده است تا درمورد بازگشت به مدرسه آنها تصمیم گرفته شود . نکته مهم در شپش سر آن است که هیچ خانواده ای با هرمیزان ثروت ورفاه نمی تواند خود را از این بیماری مصون بداند و رعایت نکات بهداشتی دراین بیماری بسیاراهمیت دارد .

شپش بدن بیشتر درافراد بیخانمان ویا درزمانهای سیل وزلزله وجنگ شایع است . البته درکسانی که درمحلهایی غیر ازخانه خود می خوابند مانند رانندگان و سرایداران نیز می تواند رخ دهد . بیماری با خارش بدن همراه با کنده شدن پوست بعلت خاراندن بروز می کند . گاهی آثارخون خشک شده نیزدرروی بدن مشهود است . این نوع شپش از لحاظ شکل ظاهری شبیه به شپش سراست ولی کمی طول آن بیشتر می باشد . این شپش بیشتردرمناطق چینهای لباس زیر فرد زندگی وتخم گذاری کرده ودرمواقع تغذیه به روی پوست می آید . بنابراین تشخیص بیماری با دیدن شپش یا تخم آن در لباس فرد ویا آثار آن درروی لباس وپوست فرد امکان پذیر است . گاه بیماری شپش بدن باعث اگزما ، زردزخم ، کهیر و کلفتی وتیره رنگ شدن پوست ( لیکنیفیکاسیون) می شود . شپش بدن ناقل بیماریهایی نظیر تیفوس وتب راجعه نیز می تواند باشد که از این لحاظ نیز حائز اهمیت است . جهت درمان شپش بدن ابتدا بدن با آب وصابون شسته شده وسپس از محلولهای ضد شپش مثل پرمترین ویا مالاتیون ویا گاما بنزن هگزاکلراید استفاده شده وطبق دستور مصرف پس از مدت زمان خاصی شسته وآبکشی می شود . توجه به درمان لباس فرد مهمتر از درمان پوست اوست . لذا از شستشو درآبگرم واتوکشیدن لباسها جهت ازبین بردن شپش وتخم آن استفاده می شود . اکثر درمانهای شپش نیاز به تکرار پس از یک هفته تا 10 روز دارند که این کار برای آن است که لاروهای شپش نیز که تازه ازتخم خارج شده اند نیز ازبین بروند .

شکل ظاهری شپش عانه (پوبیک) با دونوع شپش قبلی کمی متفاوت است . این نوع شپش کوتاهتر وپهن تر بوده ودارای چنگالهای قوی بوده که می تواند توسط آنها به مو بچسبد . این شپش بیشتر در موهای نواحی تناسلی بوده اما می تواند درهرمنطقه مودار دیگر بدن نیز مانند رانها ، سینه ،زیربغل ، ریش وسبیل ، مژه و ابرو وحتی سرنیز پیدا شود . این شپش باعث خارش شدید ناحیه تناسلی شده ودرکسانی که بهداشت را رعایت نمی کنند بیشتر بروز می کند . بیماری شپش تناسلی جزء بیماریهای آمیزشی محسوب شده وبا تشخیص این بیماری باید به فکر بیماریهای دیگر آمیزشی مانند گال ، سیفلیس ، ایدز ، سوزاک و.... بود ودرصورت نیاز از نظر وجود آن بیماریها نیز فرد را مورد بررسی قرار داد . احتمال ابتلا به این بیماری با یکبار تماس جنسی با فرد مبتلا حدود 95% می باشد . درمعاینه فرد مبتلا به سختی می توان شپش را دید اما تخم شپش را می توان پیدا نمود که به موهای ناحیه چسبیده اند . علاوه براینها می توان لکه هایی آبی خاکستری دید که بعلت وجود شپش برروی پوست ناحیه مبتلا ایجاد می شوند . درمان این نوع شپش نیز استفاده از داروهای موضعی ضدشپش می باشد که پس از استفاده باید پس از یکربع شسته شود و بهتراست درمان پس ازیکهفته دوباره تکرار شود .

26100601534
12-04-21, 02:05
ویتیلیگو(برص یا پیسی)
بیماری ویتیلیگوبه احتمال زیاد یک بیماری خود ایمنی است که درآن سیستم ایمنی بدن دربرابر سلولهای رنگدانه ای پوست واکنش نشان داده وآنها را تخریب می کند . حدود یک درصد مردم دچار این بیماری هستند واین بیماری درهرسنی می تواند بروز کند اما نیمی ازموارد بیماری درزیرسن 20سال بروزمی کند .
در30-20% موارد سابقه خانوادگی این بیماری درفرد مبتلا وجود دارد .ضایعات پوستی به شکل لکه های بیرنگ وسفید پوستی است که این لکه ها می تواند بزرگ ویا کوچک باشد . این لکه ها را می توان با استفاده ازوسیله ای بنام لامپ وود مشاهده کرد که درزیرنوراین لامپ به وضوح حالت مرمری وسفید لکه ها مشخص می شود .
محل بروزاین بیماری درهرنقطه ای از بدن می تواند باشد . اما پشت دستها ، زانوها ، آرنجها ، کناره لبها، ناحیه تناسلی وصورت ازنقاط نسبتاً شایعتر بروز این بیماری می باشد . ازلحاظ انتشار بیماری ویتیلیگو می تواند لوکالیزه یا سگمنتال باشد یعنی فقط منطقه خاصی از پوست را درگیر کند ویا اینکه یونیورسال باشد یعنی تمام یا تقریباً تمام بدن را درگیرسازد .
گاهی نیز این بیماری حالت درماتومال به خود می گیرد یعنی قسمتی از پوست را که توسط عصب خاصی عصب دهی می شود درگیر می کند. سیربیماری خیلی قابل پیش بینی نیست اما درمواردی که سالها بیماری درمحل ثابتی باقی مانده است وپیشرفت زیادی نداشته معمولاً بعید است که به ناگهان پیشرفت زیادی داشته وتمام بدن را فرا گیرد .
مواردی که از ابتدا پیشرونده هستند می توانند تمام بدن را گرفتارکند . دربیماران ویتیلیگویی احتمال بروزبیماریهای دیگرخودایمنی مانند آنمی پرنیسیوز، آلوپسی آره اتا، تیروییدیت اتوایمیون و... بیشترازافراد عادی است . لکه های سفید پوستی می تواند همراه با ایجاد سفیدی درموهای همان منطقه باشد که احتمال درمان پذیربودن بیماری دراین حالت کمتر می شود .
لکه های سفید پوستی اکثراً بصورت متقارن دربدن بروز می کند . این بیماری گاهی می تواند با برخی بیماریهای دیگرپوستی اشتباه شود که ازجمله این بیماریها می توان به پیتریازیس آلبا ، پیتریازیس ورسیکالر، خالهای بیرنگ مادرزادی وبیرنگیهای پوستی همراه با برخی ازسندرمها اشاره نمود .





بیماری ویتیلیگودرمان قطعی نداشته اما 30% موارد این بیماری خودبخود می تواند بهبود یابد . ازجمله درمانهای رایج برای این بیماری می توان به ترکیبات استروییدی موضعی ، پیمکرولیموس موضعی ، استفاده ازفتوتراپی همراه با داروی پسورالن و استفاده ازلیزر اگزایمر اشاره نمود . گاهی نیز ازچند روش درمانی همزمان می توان بهره برد مثلاً استفاده از پیمکرولیموس موضعی ولیزراگزایمر دریک زمان که می تواند درمواردی باعث بهبودی نسبی ضایعات گردد . البته درمواردی نیز می توان تنها ازروش پوشاندن ضایعات با کرمهای رنگی مخصوص استفاده کرد که بدون آنکه اثردرمانی خاصی داشته باشد می تواند بیمار ویتیلیگویی را ازعذاب دیده شدن ضایعات پوست خود توسط دیگران نجات دهد . گاهی بیماران بطورشدیدی دچار ویتیلیگومی شوند وتقریباً تمام پوستشان بیرنگ می گردد. دراین موارد می توان قسمتهایی که بیرنگ نشده اند را با کرمهای بیرنگ کننده قوی سفید نمود تا تمام پوست بدن بطوریکنواخت بیرنگ باشد . روشهای درمانی پیچیده تری نیز دراین بیماری استفاده شده که بیشترشامل کشت سلولهای ملانوسیت ( سازنده رنگدانه پوست ) واستفاده ازآنها درپوست مبتلا می باشد . اما با این روشها نیزبیماری ویتیلیگو بطورکامل درمان نشده است وهنوزهم این بیماری دارای درمان قطعی نمی باشد .

26100601534
12-04-21, 05:21
خال ها

خال ها براثرافزایش بی ازحد سلولهای پوستی دارای رنگدانه که به آنها اصطلاحاً ملانوسیت گفته می شود ایجادمی گردد. سلولهای خال با ملانوسیتها متفاوت بوده وبه آنها سلول خال یا نووس سل می گویند .
خالها چندین نوع بوده و می توانند درهرجایی ازپوست بدن تشکیل شوند . خالها ممکن است بعد از تولد درنوزاد ایجاد شوند ویا اینکه دردوران کودکی یا اوایل نوجوانی بوجود آیند که درمورد اول آنها رامادرزادی می گوییم ودرمورد دوم آنها را اکتسابی می نامیم . تقریباً هرفرد بزرگسالی تا سن 30سالگی حدود 20تا30 خال خواهد داشت . اکثرخالها غیرسرطانی هستند اما درموارد نادری ممکن است یک خال دچار تغییراتی شود که آن را سرطانی می کند .
تغییراتی که درشکل ، رنگ ، واندازه خالها ایجاد می شوند همیشه علامت سرطان نمی باشد ومی تواند این تغییرات درهنگام بلوغ یا دردوران حاملگی بطورطبیعی ایجاد شود . اما با اینحال این تغییرات باید همیشه توسط یک پزشک متخصص پوست بررسی وارزیابی گردد . معمولاً خالها صاف یا برجسته هستند ورنگ آنها ازقهوه ای روشن تا قهوه ای تیره وسیاه متفاوت می باشد . اندازه آنها نیزکمترازیک سانتیمتر است . خالها ممکن است صاف یا زبر، موداریا بدون مو باشند .
خالهای دوران نوجوانی معمولاً ازنوع جانکشنال هستند که این نوع خالها با زنگ قهوه ای روشن وبه تعداد زیاد واندازه کوچک دردست وصورت ایجاد می شوند. خالهای کامپاند معمولاً بزرگتروتیره تروگاهی مودارهستند . خالهای اینترادرمال نیزبزرگ وبارنگدانه کم می باشند ودرسنین بالاتروجود دارند .
خالهای مادرزادی به دونوع تقسیم می شوند خالهای با قطر کمتراز3 سانتیمتروخالهای بزرگتر ازآن . که درمورد خالهای کوچک می توان پس ازبلوغ به برداشتن آنها اقدام نمود اما درموارد بزرگترتوصیه می شود دردوران کودکی اقدام به برداشتن آنها نمود. یک نوع خال بنام خال دیس پلاستیک وجود دارد که اینها بزرگتر ازمعمول بوده ورنگ آنها نیزغیریکنواخت است . این نوع خال ممکن است دردوران کودکی ویا بزرگسالی ظاهرشود وممکن است ازیک خال کوچکترایجاد شود.
این خالها گاهی اوقات دربرخی خانواده ها بصورت ارثی ایجاد می شود . هرنوع خالی ممکن است سرطانی شود اما این نوع خال بیشترازبقیه خالها احتمال سرطانی شدن دارد . خطرسرطانی شدن این خالها درافرادی که دارای سابقه فامیلی ملانوم بدخیم هستند ویا به میزان زیادی درمعرض نورخورشید هستند؛ بیشتراست .
یک نوع خال هم بنام خال آبی وجوددارد که می تواند ازعمق زیادی برخورداربوده ودرصورت نیازبه درمان باید بطورکامل وعمقی برداشته شود . درصورتی که خال بیش ازحدمعمول بزرگ باشد ویا رشد سریع داشته باشد ویا رنگ آن تغییرکرده باشد ویا خارش والتهاب درآن ایجادشده باشدویا دچارخونریزی شود باید توسط متخصص پوست بررسی گردد ودرصورت نیازاقدام به جراحی وبررسی آسیب شناسی نمونه کرد .
خال غیرمشکوک به سرطان رانیز می توان به دلیل زیبایی برداشت اما همیشه احتمال عود خال وبرجای گذاشتن اسکاررا باید درنظرداشت ودرصورتی که پزشک صلاح دانست می توان به برداشتن خال با روش جراحی اقدام نمود ویا ازروشهای لیزردرمانی خال استفاده کرد .

26100601534
12-04-23, 01:41
اريتم مولتی فرم
اريتم مولتی فرم يك حالت واكنشی به يكسری از بيماريهای عفونی و يكسری از داروها مي باشد كه باعث اشكال بالينی مختلفی مي شود . از جمله عوامل عفونی باعث اين بيماری می توان به تب خال اشاره نمود كه شايعترين عامل عفونی ايجاد كننده اين بيماری می باشد .
البته بيماريهای عفونی ديگری نيز مانند ارف (orf) و پنومونی های بعلت مايكوپلاسما نيز می تواند باعث اين بيماری شود . در ميان داروها شايعترين عامل اين بيماری سولفوناميدها می باشد كه درميان آنها كوتريموكسازول بيشتر می تواند باعث اين بيماری گردد . داروهای ديگر نظير داروهای پيشگيری كننده از بارداری ، برخی ديگراز آنتی بيوتيكها نظير تتراسيكلينها نيز مي توانند باعث اين بيماری گردند . اريتم مولتی فرم با ضايعات پوستی به شكل هدف مشخص می شود واين ضايعات اصلی ترين ومشخص ترين ضايعات اين بيماری می باشد .
البته گاهی نیزضایعات پوستی به اشکال مختلف دیگری مانند برجستگیهای قرمزرنگ ویا حالت خونمردگی پوستی ویا دانه های آبدارکوچک وبزرگ پوستی نیزبروزمی کند . نام این بیماری نیزبه همین علت که اشکال مختلف بالینی دارد اریتم مولتی فرم می باشد که به معنی قرمزی چندشکلی است .
محل اين ضايعات بيشتر درپشت دست وپا ، آرنج وزانوها ، ساق پا وساعدها بوده ومي توانند همراه خارش وسوزش پوست نیزباشند . فرم شدید این بیماری را استیون جانسون هم می گویند که دراین حالت ضایعات دلمه ای شکل تیره لبها به همراه ضایعات زخمی شدید مخاط دهان وگاهی چشم نیزوجود دارد .
این فرم بیماری گاه خطرناک بوده ولازم است که بیماردربیمارستان بستری شده ودرمانها بشکل وریدی جهت وی تجویزگردد. دراستیون جانسون به سلامت کلیه های بیمارنیزباید بطورویژه دقت نمود تا دراثربیماری مشکلی برای این اعضای مهم بدن ایجاد نشود . خوشبختانه موارد شدید اریتم مولتی فرم نسبتاً نادربوده وبیشتربا موارد خفیف این بیماری مواجه می شویم .





درمان اریتم مولتی فرم خفیف استفاده ازدرمانهای نگه دارنده مانند ضدخارشهای موضعی وخوراکی (درصورت خارش داشتن ضایعات) می باشد ومی توان به بیماراطمینان داد که بیماری بطورخودبخود درعرض حدوداً 4هفته بهبود می یابد . اما درمورد اشکال شدید بیماری همانطورکه گفته شد گاه نیازاست که بیماردربیمارستان بستری گردد . دراین موارد می توان ازکورتونهای خوراکی نیزاستفاده نمود تا التهاب ضایعات کمترگردد اما باید توجه داشت که بعلت استعداد بیماربه ابتلا به بیماریهای عفونی حتماً وجود عفونتهای مختلف رد شود وسپس به کورتون درمانی اقدام نمود زیرا کورتونها خود می توانند باعث تشدید بیماری عفونی گردند . اکثراً دراین بیماری پرستاری خوب مهمترازنوع درمانها می باشد ومانند بیماران دچارسوختگی باید ازاین بیماران مراقبت بعمل آید .

26100601534
12-04-23, 02:11
زوائد گوشتی (skin tag)
زوائد گوشتی ، ضایعاتی است که درافراد میانسال ومسن بخصوص درناحیه گردن ، زیربغل، قسمتهای فوقانی تنه و پلکها دیده می شود . این ضایعات بشکل یک برجستگی گوشتی ونرم با اندازه های مختلف به رنگ پوست ویا تیره ترمی باشد .
ازعوامل مستعد کننده به ایجاد این ضایعات می توان به چاقی ، حاملگی ، یائسگی ، بیماریهای هورمونی مانند آکرومگالی اشاره نمود اما گاهی بدون وجود هیچکدام ازاین عوامل نیزاین ضایعات بروز می کند .
زوائد گوشتی هیچگونه ناراحتی بجزازلحاظ زیبایی برای فرد ایجاد نمی کند تنها گاهی که این ضایعات برروی پایه خود پیچ می خورند ویا اینکه توسط خود فرد با نخ بسته می شوند می توانند سبب پرخونی ضایعه والتهاب ودرد شوند .
گاه این زوائد گوشتی به تعداد خیلی زیاد بخصوص درافراد چاق ودرناحیه تنه بروزمی کند که باعث ناراحتی فرد می شود . بیشترحجم این زوائد گوشتی را چربی تشکیل می دهد وبا آنکه دربرخی تحقیقات ویروسهایی دراین ضایعات پیدا شده اما نمی توان این زوائد را زگیل محسوب نمود که یک بیماری ویروسی پوستی همراه با ضایعات شبیه این زوائد گوشتی است . بروز زوائد گوشتی می تواند ارثی باشد اما مسری نیست وبروز آن دریک خانواده بیشتربا ارث درارتباط است .




درمان : درصورتی که این زوائد گوشتی فرد را آزارندهد می توان آنها را به حال خود رها کرد وبه درمان آنها نپرداخت . اما درصورتی که نیازبه درمان باشد می توان ازروشهای تخریبی مانند کوتر، امواج رادیوفرکوئنسی ، بریدن ضایعات با تیغ جراحی وکرایوتراپی استفاده نمود . درهمه این روشها باید دقت نمود که زوائد گوشتی را به اندازه ای ازبین برد که نه تکه ای ازآن باقی بماند ونه آنکه باعث ایجاد جوشگاه شود . گاهی زوائد گوشتی پایه پهنی داشته وبعلت خونریزی پس ازبرداشتن ضایعات ناچارمی شویم که ازبخیه زدن پوست استفاده نماییم . البته این مورد کمترپیش می آید ومعمولاً به بریدن ضایعات وسوزاند ن محل خونریزی می توان اکتفا نمود . درازبین بردن زوائد گوشتی لزومی به استفاده ازلیزرنیست وبه علت هزینه بیشتر استفاده ازلیزر ، می توان با همان روشهای ساده گفته شده به درمان این ضایعات پرداخت وباید به خاطرداشت که درهردرمانی بهتراست ازروشهای ساده تر شروع نمود ودرصورت عدم اثربخشی به درمانهای پیچیده تراقدام نمود . درمورد استفاده ازنخ وبستن پایه زوائد گوشتی با هدف ازبین بردن ضایعات بهتراست که این کارانجام نشود زیرا گاهی با بستن نخ خون ورودی به زائده گوشتی متوقف نشده اما جلوی خروج خون ازضایعه گرفته می شود ودرنتیجه تجمع خون درضایعه رخ داده وهمین امرموجب دردناک شدن والتهاب ضایعه وگاهی حتی عفونی شدن آن می شود لذا توصیه می شود ازاین عمل خودداری شود .

26100601534
12-04-23, 02:15
تب خال ( هرپس سیمپلکس )
بیماری تب خال یک بیماری ویروسی است که اکثرا" اولین تماس با این ویروس درکودکی رخ می دهد که دراین زمان معمولا" به شکل بدون علامت بوده اما گاه می تواند به شکل یک بیماری حاد رخ دهد . دراین صورت کودک دچار تب ، بد حالی ،ضایعات پوستی ومخاطی دراطراف وداخل دهان می شود .
ضایعات پوستی به شکل دانه های آبدارکوچک درزمینه پوست قرمز بوده وضایعات مخاطی نیز به شکل قرمزی زخمی شده مخاط همراه سوزش ودرد می باشد . ضایعات پوستی معمولا" بصورت گروهی می باشند . کودک مبتلا بعلت درد موقع غذا خوردن ممکن است از این کار امتناع کند ویاحتی بعلت درد موقع فروبردن آب دهان ، دچار ریزش آب دهان از کناره دهان خود بخصوص در شبها گردد .
گره های لنفاوی زیرفکی نیز متورم وبزرگ می شوند . این بیماری حاد خودبخود درعرض حدود یک هفته بهبود می یابد وبجز درمانهای معمولی به اقدام خاصی نیاز ندارد . ویروس تب خال درگره های عصبی ناحیه بصورت غیرفعال باقی مانده وممکن است بعدها به شکل عود تب خال بروز کند که همان تب خال معمولی است که خیلی از مردم دچار آن هستند . این حالت ممکن است بارها تکرار شود بطوری که حتی گاه ماهی یکبار فرد دچاراین حالت می شود اما معمولا" سالی دو بار رخ می دهد . عود تب خال با حالت سوزش وگزگزناحیه اطراف دهان شروع می شود وسپس ضایعات دانه ای آبدارگروهی ایجاد می شود و درعرض حدود یکهفته تا 10 روز نیز بهبود می یابد واسکارنیز بجا نمی گذارد .
البته درصورتی که عفونت باکتریال ایجاد شود احتمال آن هست که اسکار یا پررنگی پوست نیز بجا بگذارد . باید توجه داشت که درعود تب خال برخلاف تب خال اولیه ضایعات مخاطی رخ نمی دهد . محل بروز عود تب خال می تواند دراطراف چشم ، گونه ، بینی ویا حتی درمناطقی غیر ازصورت مانند ناحیه کمر نیز باشد . یک نوع تب خال هم بطورمکرردرناحیه گوش کشتی گیران رخ می دهد .
عود تب خال درسنین جوانی بیشتر روی می دهد وبا بالا رفتن سن از تعداد عود بیماری کاسته می شود . عواملی که باعث عود تب خال می شوند شامل اضطراب ، ترس ، تب ، کابوس شبانه ، آفتاب شدید، سوز وسرمای شدید، دوره های هورمونی خانمها و اعمال درمانی زخمی کننده پوست می باشد . که جهت پیشگیری درچنین مواردی می توان قبل از واقعه عامل عود ، ازدرمانهای خوراکی ضدویروس استفاده نمود . درمان درموارد اولیه تب خال دهانی شامل مسکن ها ، دهان شویه ها ودرمانهای ضد ویروسی خوراکی مانند آسیکلوویر می باشد .
درعود تب خال معمولا" نیازی به درمان خاصی نیست وضایعه خودبخود بهبود می یابد اما درصورت نیاز به درمان می توان از پماد های ضدویروسی مانند آسیکلوویر ودرصورت بروز عفونت باکتریایی ازپماد موپیروسین استفاده نمود . درمورد داروهای موضعی ضدویروسی باید خاطرنشان ساخت که درصورت استفاده زودرس یعنی به محض شروع سوزش ناحیه می توانند تا حدی اثرداشته باشند درغیر این صورت اثرآنها بسیار کم می شود .
استفاده از کمپرس سرد تا حدی از التهاب و ورم ناحیه کم می کند . درصورت صلاحدید پزشک معالج گاهی از استروییدهای موضعی قوی درکاهش التهاب تب خال استفاده می شود که با توجه به خطرات این درمان درناحیه اطراف چشم دراین ناحیه باید از به کار بردن این داروها خودداری نمود .

26100601534
12-04-24, 12:22
تب خال ( هرپس سیمپلکس )

بیماری تب خال یک بیماری ویروسی است که اکثرا" اولین تماس با این ویروس درکودکی رخ می دهد که دراین زمان معمولا" به شکل بدون علامت بوده اما گاه می تواند به شکل یک بیماری حاد رخ دهد . دراین صورت کودک دچار تب ، بد حالی ،ضایعات پوستی ومخاطی دراطراف وداخل دهان می شود . ضایعات پوستی به شکل دانه های آبدارکوچک درزمینه پوست قرمز بوده وضایعات مخاطی نیز به شکل قرمزی زخمی شده مخاط همراه سوزش ودرد می باشد . ضایعات پوستی معمولا" بصورت گروهی می باشند . کودک مبتلا بعلت درد موقع غذا خوردن ممکن است از این کار امتناع کند ویاحتی بعلت درد موقع فروبردن آب دهان ، دچار ریزش آب دهان از کناره دهان خود بخصوص در شبها گردد . گره های لنفاوی زیرفکی نیز متورم وبزرگ می شوند . این بیماری حاد خودبخود درعرض حدود یک هفته بهبود می یابد وبجز درمانهای معمولی به اقدام خاصی نیاز ندارد . ویروس تب خال درگره های عصبی ناحیه بصورت غیرفعال باقی مانده وممکن است بعدها به شکل عود تب خال بروز کند که همان تب خال معمولی است که خیلی از مردم دچار آن هستند . این حالت ممکن است بارها تکرار شود بطوری که حتی گاه ماهی یکبار فرد دچاراین حالت می شود اما معمولا" سالی دو بار رخ می دهد . عود تب خال با حالت سوزش وگزگزناحیه اطراف دهان شروع می شود وسپس ضایعات دانه ای آبدارگروهی ایجاد می شود و درعرض حدود یکهفته تا 10 روز نیز بهبود می یابد واسکارنیز بجا نمی گذارد . البته درصورتی که عفونت باکتریال ایجاد شود احتمال آن هست که اسکار یا پررنگی پوست نیز بجا بگذارد . باید توجه داشت که درعود تب خال برخلاف تب خال اولیه ضایعات مخاطی رخ نمی دهد . محل بروز عود تب خال می تواند دراطراف چشم ، گونه ، بینی ویا حتی درمناطقی غیر ازصورت مانند ناحیه کمر نیز باشد . یک نوع تب خال هم بطورمکرردرناحیه گوش کشتی گیران رخ می دهد . عود تب خال درسنین جوانی بیشتر روی می دهد وبا بالا رفتن سن از تعداد عود بیماری کاسته می شود . عواملی که باعث عود تب خال می شوند شامل اضطراب ، ترس ، تب ، کابوس شبانه ، آفتاب شدید، سوز وسرمای شدید، دوره های هورمونی خانمها و اعمال درمانی زخمی کننده پوست می باشد . که جهت پیشگیری درچنین مواردی می توان قبل از واقعه عامل عود ، ازدرمانهای خوراکی ضدویروس استفاده نمود . درمان درموارد اولیه تب خال دهانی شامل مسکن ها ، دهان شویه ها ودرمانهای ضد ویروسی خوراکی مانند آسیکلوویر می باشد . درعود تب خال معمولا" نیازی به درمان خاصی نیست وضایعه خودبخود بهبود می یابد اما درصورت نیاز به درمان می توان از پماد های ضدویروسی مانند آسیکلوویر ودرصورت بروز عفونت باکتریایی ازپماد موپیروسین استفاده نمود . درمورد داروهای موضعی ضدویروسی باید خاطرنشان ساخت که درصورت استفاده زودرس یعنی به محض شروع سوزش ناحیه می توانند تا حدی اثرداشته باشند درغیر این صورت اثرآنها بسیار کم می شود . استفاده از کمپرس سرد تا حدی از التهاب و ورم ناحیه کم می کند . درصورت صلاحدید پزشک معالج گاهی از استروییدهای موضعی قوی درکاهش التهاب تب خال استفاده می شود که با توجه به خطرات این درمان درناحیه اطراف چشم دراین ناحیه باید از به کار بردن این داروها خودداری نمود .

26100601534
12-04-24, 01:31
بیماری گال

بیماری گال یک بیماری پوستی بعلت آلودگی انگلی با یک نوع حشره میکروسکوپی از جنس مایت می باشد . این نوع مایت جنس نر و ماده دارد که نوع ماده برای انسان بیماریزا است . این حشره با نقب زدن درلایه های سطحی پوست سعی می کند تا دراعماق این کانالها تخمگذاری کند وبا این کار نسل خود را بقا بخشد . واکنش بدن انسان به این حشره به شکل خارش شدید می باشد که همین خارش باعث می شود تا تعداد این مایت درنوع معمولی بیماری گال بیش از 12 تا 14 عدد نشود . واین بعلت خاراندن وکندن پوست توسط بیمارمی باشد که نقبهای ایجادی را نیز تخریب می کند . از زمانی که مایت روی پوست قرار می گیرد تا زمانی که خارش شروع می شود حدودا" 3 تا 4 هفته طول می کشد . بنابراین برای آنکه بدانیم فرد چگونه دچار بیماری شده باید ازحدود یکماه قبل از بروز خارش به بررسی بپردازیم . بیماری گال توسط تماس مستقیم با فرد مبتلا (مثل تماس جنسی) ویا تماس با حوله ، پتو و لباس بیمار سرایت می کند . دست دادن معمولا" باعث سرایت نیست اما دست به دست دادن طولانی می تواند باعث سرایت شود . در خوابگاه ها، سربازخانه ها ، مراکز بهزیستی نگهداری معلولین وسالمندان احتمال سرایت ازفردی به فرد دیگر و ابتلای تعداد زیادی از افراد هست . حتی در بیمارستانها گاهی این بیماری می تواند شیوع یابد.

علائم بیماری گال شامل سه دسته علائم است :

1- علائم بعلت خود مایت : کانالهایی که مایت عامل بیماری درپوست ایجاد می کند توسط فرد آشنا با بیماری قابل شناسایی است این کانالها بیشتر دربین انگشتان دست ، مچ دست ، ساعد ونواحی تناسلی قابل مشاهده است .

2- علائم بعلت واکنش بدن به مایت : این ها شامل برجستگیهای قرمز شدیدا" خارش دار در نواحی تناسلی ، کمر ، رانها و زیر بغل است که این برجستگیها می تواند بزرگ ویا کوچک باشد .

3- علائم بعلت خاراندن پوست توسط فرد بیمار : دراثر خاراندن پوست خراشیدگیهایی ایجاد می شود که معمولا" خطی است وگاهی اینها دچار عفونت ویا حساسیت پوستی نیز می شود که همه اینها دراثر خارش شدید بیماری ایجاد شده است وبا آنکه علامتی اختصاصی نیست اما در تشخیص بیماری کمک کننده می باشد .

خارش بیماری گال بسیار شدید است بطوری که اجازه خواب راحت به بیمار نمی دهد . خارش شبها وبا گرم شدن پوست بیشتر می شود و حمام گرم نیز خارش را تشدید می کند . خارش بیماری گال با کندن پوست توسط بیمارمبتلا همراه است ومعمولا" مالیدن پوست خارش را التیام نمی بخشد . درچنین خارشهایی حتما" باید پزشک معالج به فکر بیماری گال باشد تا هم فرد بیمار را ازبیماری نجات دهد وهم افراد خانواده اورا از ابتلای به این بیماری محافظت کند .

تشخیص بیماری گال اکثرا" به صورت بالینی وبا شرح حال دقیق و دیدن علائم ذکر شده است اما گاهی نیاز است تا با آزمایش از پوست بیمار به تشخیص بیماری برسیم . آزمایش بیماری گال یک آزمایش مستقیم میکروسکوپی با استفاده ازخراشیدن کانالهای پوستی است که در زیر میکروسکوپ خود مایت یا اجزای آن ویا تخم ویا مدفوع آن قابل رویت بوده وبدین وسیله تشخیص قطعی می شود . البته این آزمایش باید توسط فردی گرفته شود که با این بیماری آشنایی کافی دارد ودرنمونه گیری نیز ازتبحر لازم برخوردار باشد .

درمان بیماری گال توسط داروهای موضعی می باشد که معمولا" تمام بدن از گردن به پایین با دارو آغشته شده ویک شب تا صبح روی پوست می ماند وصبح شسته می شود این کار دوبار به فاصله یک هفته انجام می شود ومعمولا" پس از سه تا چهارهفته پس از درمان نیز خارش رفع می شود . داروها شامل گاما بنزن هگزا کلراید ، پرمترین ، مالاتیون ، کروتامیتون ، بنزیل بنزوات و سولفورمی باشد که درمورد نحوه درمان با آنها باید با پزشک معالج مشورت نمود . زیرا روشهای درمانی با آنها گاهی متفاوت است . درزنان حامله ویا مادران شیرده وکودکان زیر 2 سال نباید از گاما بنزن استفاده نمود . این دارو خطرمسمومیت عصبی داشته لذا درمبتلایان به بیماریهای عصبی فعال مانند صرع نیز نباید استفاده شود . دراین موارد می توان از داروهای کم عارضه تر مانند کروتامیتون استفاده نمود .

گال در شیرخواران کمی با بزرگسالان متفاوت است . دراین سنین زیربغل و کف دست وپا دچارضایعات قرمز برجسته شده وگاهی سروصورت نیز مبتلا می شود درصورتی که دربزرگسالان سروصورت معمولا" مبتلا نمی گردد .

یک نوع گال هم به نام گال دلمه دار وجود دارد که در افرادی رخ می دهد که به علتی خارش را درک نمی کنند ویا قادر به خاراندن نیستند (مثلا" درافراد ناتوان ، سندرم داون و فلج اندامها ) دراین موارد تعداد مایت درپوست فرد مبتلا به میلیونها عدد می رسد وضایعات پوستی نیز به شکل برجستگیهای پوسته دار درروی قوزک پا ، آرنج ، زانو ومچ دست می باشد . تشخیص این نوع گال مشکلتر بوده وگاه با بیماریهای دیگر مانند اگزما و پسوریازیس اشتباه می شود . درمان این نوع گال علاوه بر گاما بنزن ، استفاده از داروهای موضعی کم کننده ضخامت لایه شاخی ( کراتولیتیک ) است .

26100601534
12-04-24, 01:36
زرد زخم

بیماری زرد زخم یک بیماری به علت باکتری استرپتوکوک یا استافیلوکوک ویا هر دو می باشد . این بیماری بیشتر در کودکان ونوجوانان شایع است وفصل شیوع آن تابستان می باشد .
ضایعات به شکل دلمه های زرد عسلی رنگ می باشد که برروی پوست قرمز وزخمی شده قراردارد که این دلمه ها به راحتی کنده می شوند .اکثرا" این ضایعات برروی صورت و بخصوص اطراف دهان وبینی قرار دارند . گاهی این بیماری برروی یک بیماری دیگر مثلاگزما یا تب خال یا آبله مرغان اضافه می شود . .
انتقال بیماری ازطریق تماس مستقیم ویا تماس با حوله و وسایل شخصی فرد بیمار است . معمولا" درخانواده این بیماری می تواند از کودکی به کودک دیگر انتقال یابد . این بیماری دونوع دارد که یکی تاولی ودیگری غیر تاولی است . درنوع غیر تاولی عامل بیماری بیشتر یک نوع باکتری به نام استرپتوکوک است ودرنوع تاولی نیز اکثرا" عامل استافیلوکوک است . البته گاهی نیز بخصوص درموارد طول کشیده احتمال وجود هردوعامل درضایعات وجود دارد .
ضایعات نوع تاولی که تقریبا" مختص کودکان است به شکل تاولهای ریزودرشتی است که با کنده شدن سقف تاولها ، سطح قرمزی بجا می ماند که با پیوستن این سطوح به هم احتمال دارد مناطق وسیعی رانیز درگیر کند . یک نوع این بیماری به شکل خیلی وسیع بروز کرده که عامل آن یک نوع استافیلوکوک است که سم (توکسین ) ترشح می کند . این سم با ازبین بردن لایه های سطحی پوست باعث می شود که همانند سوختگی تمام بدن بدون پوست ودرمقابل عفونتها بی حفاظ گردد .

البته خوشبختانه این نوع بیماری خیلی ناشایع است و تنها درشیرخواران و افراد با سطح ایمنی پایین یا دچار بیماری کلیوی پیشرفته رخ می دهد . درمان زردزخم معمولی وغیرتاولی تنها شستشو با صابونهای ضد باکتری واستفاده از پمادهای موضعی آنتی بیوتیکی است . البته درموارد شدید ووسیع از آنتی بیوتیکهای خوراکی نیز می توان استفاده نمود . درمورد بیماری زرد زخم تاولی استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی ودرموارد شدید حتی تزریقی ضروری است . چون بیماری از طریق وسایل شخصی فرد نیز انتقال می یابد پس جدا نمودن این وسایل نیز درپیشگیری از بیماری کمک کننده است .
یک نوع بیماری شبیه زرد زخم نیز هست که نامش اکتیما (echtyma) است ودراین حالت درزیر دلمه های مشخصه بیماری زخمی نسبتا" عمیق وجود دارد که همین زخم باعث ایجاد اسکار یا جوشگاه پس از بهبودی بیماری می شود؛ درصورتی که بیماری زرد زخم معمولا" 7 تا 10 روزه بدون اسکار بهبود می یابد . دراکتیما تب وبیحالی و بزرگی غدد لنفاوی ناحیه مبتلا نیز می تواند رخ دهد که دربیماری زرد زخم چنین مواردی معمولا" وجود ندارد .
درمان اکتیما نیز استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی است. چون عامل ایجاد زرد زخم معمولا" به پنی سیلین مقاوم است لذا لازم است دردرمان از آنتی بیوتیکهای دیگرمانند کلوکزاسیلین ودی کلوکزاسیلین وسفالکسین به تشخیص پزشک معالج استفاده نمود . برداشتن دلمه های مشخصه بیماری نیز در درمان موثر است که این کار را می توان با خیساندن دلمه ها توسط کمپرس گرم انجام داد . استفاده از حمام بتادین نیز می تواند کمک کننده باشد البته به شرطی که فرد نسبت به این ماده واکنش حساسیتی نداشته باشد وغلظت بتادین نیز کاملا" حساب شده باشد .

26100601534
12-04-24, 01:47
کهیر

کهیر برجستگی شدیداً خارش دارپوست می باشد که ممکن است قسمت کوچکی ازپوست بدن ویا تمام بدن را فراگیرد . این برجستگی پوست به رنگ قرمزویا صورتی می باشد . گاهی چندین قسمت کوچک کهیربه هم متصل شده وقسمتهای بزرگی را ایجاد می کنند .ضایعات کهیرمعمولاً چند دقیقه تا چند ساعت بیشتردوام ندارد . اگربیماری کهیرکمتراز2 ماه طول کشیده باشد آن را کهیرحاد واگربیش ازآن طول بکشد آن را کهیرمزمن می نامیم .
گاهی کهیرهمراه با ورم زیرپوست یا آنژیوادم رخ می دهد که این حالت بیشتر درلبها وپلکها می تواند رخ دهد . کهیرمی تواند براثریک واکنش آلرژیک به برخی غذاها یا داروها یا گرده گیاهان ویا نیش حشرات رخ دهد .
درکهیرحاد پیدا کردن علت معمولاً مشکل بوده ونیازی به آزمایشات پیچیده جهت این کارنیست . اما درکهیرمزمن می توان اقدام به بررسی آزمایشگاهی نمود تا علت پیدا شود که در90 درصد موارد نیزعلتی پیدا نمی شود زیرا کهیرمزمن اکثراً ازنوع ایدیوپاتیک ویا بدون علت واضح است . گاهی علت کهیرفیزیکی می باشد مثلاً گرما ، سرما ،آفتاب، فشاربرروی پوست،تماس با آب، ارتعاش پوست،ورزش وتعریق همه وهمه می توانند دربرخی افراد مستعد ایجاد ضایعات کهیری نمایند که درصورت تشخیص علت می توان با پرهیز ازشرایط ایجاد کهیر، بروز آن را تا حدی کنترل نمود .
بیماری کهیردرهرسنی می تواند رخ دهد وگاه سالها طول می کشد تا بطورکامل بهبود یابد اما اکثراً درعرض 2سال برطرف می شود که البته احتمال عود بیماری نیزوجود دارد . خارش بیماری کهیرمی تواند بسیارشدیدبوده وباعث گردد که فرد ازفعالیتهای روزمره خودبازبماند . گاه کهیرعلامتی ازحالت آنافیلاکسی یا حساسیت حادوشدید می باشد که نیازبه درمان اورژانسی دارد .
دربین بیماریهایی که می توانند باعث کهیرمزمن شوند می توان به عفونتهای مختلف ، بیماریهای تیرویید ، بیماریهای کلاژن واسکولاروبدخیمی ها اشاره نمود . دربین عفونتها می توان از هپاتیت ، منونوکلئوزعفونی، عفونتهای باکتریال سینوسها ، دندانها، کیسه صفرا و دستگاه ادراری نام برد .ازبین داروهای موثردرایجاد کهیرمی توان به آسپیرین وداروهای دیگرضد التهاب غیراستروییدی و انواع آنتی بیوتیکها ازجمله پنی سیلین ها اشاره نمود.
البته داروها به دوروش می توانند باعث کهیر شوند یکی از راه ایجاد واکنش آلرژیک مانند آلرژی به پنی سیلین ودیگری ازطریق آزاد سازی مستقیم هیستامین که مدیاتوراصلی کهیر می باشد وآزادسازی این ماده ازسلولها باعث ایجاد علائم کهیرمی گردد. ازجمله داروهایی که با این روش ایجاد کهیرمی کنند می توان به کورار، پلی میکسین و مخدرها اشاره نمود .

درمان

تنها راه قطعی دردرمان کهیر، تشخیص وپیشگیری ازتماس با علت محرکه ایجاد آن می باشد . ازتماس با عوامل باعث شدت بیماری نیزباید پرهیزنمود . ازجمله این عوامل می توان به داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، غذاهای آماده ، افزودنیهای خوراکی ، گوجه فرنگی ، توت فرنگی، آجیلها وشکلات اشاره نمود . ازلوسیونهای ضدخارش مانند کالامین یا داروهای حاوی منتول یا فنول جهت کاهش خارش می توان استفاده نمود .
داروهای آنتی هیستامین خوراکی مانند هیدروکسی زین ، ستیریزین ، لوراتادین ، سیپروهپتادین ، داکسپین، سایمتیدین ، رانیتیدین وداروهای مانع آزادسازی هیستامین مانند کتوتیفن ازجمله داروهای خوراکی هستند که دردرمان کهیراستفاده می شوند وبا کنترل وضعیت بیمارمی توان به مقدارمناسب داروبرای هربیمارپی برد . درموارد خیلی شدید وحاد می توان ازداروهای استروییدی تزریقی نیزاستفاده نمود که هیدروکورتیزون کم عارضه ترین این نوع داروها می باشد . درمورد آنافیلاکسی یا شوک آلرژیک درمان باید درمراکزاوزژانس انجام گیرد که دراین مواقع بهترین دارو اپی نفرین می باشد که دراین مراکزجهت درمان شوک استفاده می شود .
درمان کهیرمزمن نیاز به صبروحوصله زیادی ازطرف پزشک وبیماردارد تا بتوان دریک تعامل مثبت وسازنده به بهترین درمان دست یافت وبا توجه به اینکه بیماری کهیردرنهایت خودبخودبهبود یابنده می باشد لذا لازم است درصورتی که پس ازبررسیهای آزمایشگاهی علتی برای کهیرپیدا نشد به بیماراطمینان داد که می توان با داروهای مختلف بیماری را تحت کنترل درآوزد تا درآینده خودبخود بهبود یابد ؛وبا آنکه داروهای مصرفی درمان قطعی بیماری نمی باشند اما قادرند زندگی بدون کهیررا برای بیمار فراهم نمایند .

26100601534
12-04-24, 10:32
ویتیلیگو(برص یا پیسی)
بیماری ویتیلیگوبه احتمال زیاد یک بیماری خود ایمنی است که درآن سیستم ایمنی بدن دربرابر سلولهای رنگدانه ای پوست واکنش نشان داده وآنها را تخریب می کند . حدود یک درصد مردم دچار این بیماری هستند واین بیماری درهرسنی می تواند بروز کند اما نیمی ازموارد بیماری درزیرسن 20سال بروزمی کند .
در30-20% موارد سابقه خانوادگی این بیماری درفرد مبتلا وجود دارد .ضایعات پوستی به شکل لکه های بیرنگ وسفید پوستی است که این لکه ها می تواند بزرگ ویا کوچک باشد . این لکه ها را می توان با استفاده ازوسیله ای بنام لامپ وود مشاهده کرد که درزیرنوراین لامپ به وضوح حالت مرمری وسفید لکه ها مشخص می شود .
محل بروزاین بیماری درهرنقطه ای از بدن می تواند باشد . اما پشت دستها ، زانوها ، آرنجها ، کناره لبها، ناحیه تناسلی وصورت ازنقاط نسبتاً شایعتر بروز این بیماری می باشد . ازلحاظ انتشار بیماری ویتیلیگو می تواند لوکالیزه یا سگمنتال باشد یعنی فقط منطقه خاصی از پوست را درگیر کند ویا اینکه یونیورسال باشد یعنی تمام یا تقریباً تمام بدن را درگیرسازد . گاهی نیز این بیماری حالت درماتومال به خود می گیرد یعنی قسمتی از پوست را که توسط عصب خاصی عصب دهی می شود درگیر می کند.
سیربیماری خیلی قابل پیش بینی نیست اما درمواردی که سالها بیماری درمحل ثابتی باقی مانده است وپیشرفت زیادی نداشته معمولاً بعید است که به ناگهان پیشرفت زیادی داشته وتمام بدن را فرا گیرد . مواردی که از ابتدا پیشرونده هستند می توانند تمام بدن را گرفتارکند .
دربیماران ویتیلیگویی احتمال بروزبیماریهای دیگرخودایمنی مانند آنمی پرنیسیوز، آلوپسی آره اتا، تیروییدیت اتوایمیون و... بیشترازافراد عادی است . لکه های سفید پوستی می تواند همراه با ایجاد سفیدی درموهای همان منطقه باشد که احتمال درمان پذیربودن بیماری دراین حالت کمتر می شود .
لکه های سفید پوستی اکثراً بصورت متقارن دربدن بروز می کند . این بیماری گاهی می تواند با برخی بیماریهای دیگرپوستی اشتباه شود که ازجمله این بیماریها می توان به پیتریازیس آلبا ، پیتریازیس ورسیکالر، خالهای بیرنگ مادرزادی وبیرنگیهای پوستی همراه با برخی ازسندرمها اشاره نمود .





بیماری ویتیلیگودرمان قطعی نداشته اما 30% موارد این بیماری خودبخود می تواند بهبود یابد . ازجمله درمانهای رایج برای این بیماری می توان به ترکیبات استروییدی موضعی ، پیمکرولیموس موضعی ، استفاده ازفتوتراپی همراه با داروی پسورالن و استفاده ازلیزر اگزایمر اشاره نمود . گاهی نیز ازچند روش درمانی همزمان می توان بهره برد مثلاً استفاده از پیمکرولیموس موضعی ولیزراگزایمر دریک زمان که می تواند درمواردی باعث بهبودی نسبی ضایعات گردد .
البته درمواردی نیز می توان تنها ازروش پوشاندن ضایعات با کرمهای رنگی مخصوص استفاده کرد که بدون آنکه اثردرمانی خاصی داشته باشد می تواند بیمار ویتیلیگویی را ازعذاب دیده شدن ضایعات پوست خود توسط دیگران نجات دهد . گاهی بیماران بطورشدیدی دچار ویتیلیگومی شوند وتقریباً تمام پوستشان بیرنگ می گردد.
دراین موارد می توان قسمتهایی که بیرنگ نشده اند را با کرمهای بیرنگ کننده قوی سفید نمود تا تمام پوست بدن بطوریکنواخت بیرنگ باشد . روشهای درمانی پیچیده تری نیز دراین بیماری استفاده شده که بیشترشامل کشت سلولهای ملانوسیت ( سازنده رنگدانه پوست ) واستفاده ازآنها درپوست مبتلا می باشد . اما با این روشها نیزبیماری ویتیلیگو بطورکامل درمان نشده است وهنوزهم این بیماری دارای درمان قطعی نمی باشد .

26100601534
12-04-24, 10:38
خال ها

خال ها براثرافزایش بی ازحد سلولهای پوستی دارای رنگدانه که به آنها اصطلاحاً ملانوسیت گفته می شود ایجادمی گردد. سلولهای خال با ملانوسیتها متفاوت بوده وبه آنها سلول خال یا نووس سل می گویند . خالها چندین نوع بوده و می توانند درهرجایی ازپوست بدن تشکیل شوند . خالها ممکن است بعد از تولد درنوزاد ایجاد شوند ویا اینکه دردوران کودکی یا اوایل نوجوانی بوجود آیند که درمورد اول آنها رامادرزادی می گوییم ودرمورد دوم آنها را اکتسابی می نامیم .
تقریباً هرفرد بزرگسالی تا سن 30سالگی حدود 20تا30 خال خواهد داشت . اکثرخالها غیرسرطانی هستند اما درموارد نادری ممکن است یک خال دچار تغییراتی شود که آن را سرطانی می کند . تغییراتی که درشکل ، رنگ ، واندازه خالها ایجاد می شوند همیشه علامت سرطان نمی باشد ومی تواند این تغییرات درهنگام بلوغ یا دردوران حاملگی بطورطبیعی ایجاد شود . اما با اینحال این تغییرات باید همیشه توسط یک پزشک متخصص پوست بررسی وارزیابی گردد .
معمولاً خالها صاف یا برجسته هستند ورنگ آنها ازقهوه ای روشن تا قهوه ای تیره وسیاه متفاوت می باشد . اندازه آنها نیزکمترازیک سانتیمتر است . خالها ممکن است صاف یا زبر، موداریا بدون مو باشند .
خالهای دوران نوجوانی معمولاً ازنوع جانکشنال هستند که این نوع خالها با زنگ قهوه ای روشن وبه تعداد زیاد واندازه کوچک دردست وصورت ایجاد می شوند. خالهای کامپاند معمولاً بزرگتروتیره تروگاهی مودارهستند . خالهای اینترادرمال نیزبزرگ وبارنگدانه کم می باشند ودرسنین بالاتروجود دارند .
خالهای مادرزادی به دونوع تقسیم می شوند خالهای با قطر کمتر از 3 سانتیمتر و خالهای بزرگتر ازآن . که درمورد خالهای کوچک می توان پس ازبلوغ به برداشتن آنها اقدام نمود اما درموارد بزرگترتوصیه می شود دردوران کودکی اقدام به برداشتن آنها نمود. یک نوع خال بنام خال دیس پلاستیک وجود دارد که اینها بزرگتر ازمعمول بوده ورنگ آنها نیزغیریکنواخت است . این نوع خال ممکن است دردوران کودکی ویا بزرگسالی ظاهرشود وممکن است ازیک خال کوچکترایجاد شود.
این خالها گاهی اوقات دربرخی خانواده ها بصورت ارثی ایجاد می شود . هرنوع خالی ممکن است سرطانی شود اما این نوع خال بیشترازبقیه خالها احتمال سرطانی شدن دارد . خطرسرطانی شدن این خالها درافرادی که دارای سابقه فامیلی ملانوم بدخیم هستند ویا به میزان زیادی درمعرض نورخورشید هستند؛ بیشتراست .
یک نوع خال هم بنام خال آبی وجوددارد که می تواند ازعمق زیادی برخورداربوده ودرصورت نیازبه درمان باید بطورکامل وعمقی برداشته شود . درصورتی که خال بیش ازحدمعمول بزرگ باشد ویا رشد سریع داشته باشد ویا رنگ آن تغییرکرده باشد ویا خارش والتهاب درآن ایجادشده باشدویا دچارخونریزی شود باید توسط متخصص پوست بررسی گردد ودرصورت نیازاقدام به جراحی وبررسی آسیب شناسی نمونه کرد .
خال غیرمشکوک به سرطان رانیز می توان به دلیل زیبایی برداشت اما همیشه احتمال عود خال وبرجای گذاشتن اسکاررا باید درنظرداشت ودرصورتی که پزشک صلاح دانست می توان به برداشتن خال با روش جراحی اقدام نمود ویا ازروشهای لیزردرمانی خال استفاده کرد .

26100601534
12-04-24, 10:43
لیکن پلان

بیماری لیکن پلان یکی ازبیماریهای شایع پوست است که درآن ضایعات التهابی ، خارش داردرپوست رخ داده ومی تواند مخاط وفولیکول مووناخن را نیز گاهی درگیرسازد .
علت این بیماری به درستی شناخته نشده است. اما احتمال آن وجود دارد که این بیماری نیزیک بیماری با واسطه فعالیت سیستم ایمنی باشد . این بیماری درتمام جهان ودرهمه نژادها رخ می دهد .
درحدود 1تا2% مواقع این بیماری می تواند به شکل فامیلی نیز بروز کند . بیماری لیکن پلان درسنین میانسالی شایعتر بوده اما حتی کودکان را نیز می تواند درگیرسازد(4% موارد) .
ضایعات اولیه بیماری به شکل برجستگیهای پوستی به رنگ بنفش با سطح صاف می باشد که معمولاً اندازه آنها نیزکوچک است . رنگ ضایعات ابتدا قرمز بوده اما ضایعات پیشرفته تربنفش هستند.
ضایعات طول کشیده تروضایعات درحال بهبودی اغلب قهوه ای پررنگ نیزمی توانند باشند . سطح ضایعات براق ، خشک همراه پوسته های چسبیده به ضایعه است . همنیطور ممکن است درسطح ضایعات خطوطی سفید یا خاکستری دیده شود که این خطوط را ویکهام استریا می نامند . اندازه ضایعات لیکن پلان معمولاً حدود نیم تا یک سانتیمتر است .
محل این ضایعات بیشتردرساعد ، ساق پا ، پشت دستها وناحیه تناسلی آقایان می تواند باشد . خارش دربیماری لیکن پلان معمولاً شدید است وبیشتربیماران جهت خاراندن ضایعات این بیماری آنها را می مالند وکمترممکن است که ضایعات را زخمی کنند وبنابراین ضایعات لیکن پلان معمولاً سالم می مانند واین ازلحاظ تشخیصی می تواند به پزشک کمک نماید که بهترآنها را تشخیص دهد . سیراین بیماری خیلی می تواند متفاوت باشد .
واین تفاوت بیشتربه محل درگیری بیماری وهمینطورنوع کلینیکی آن بستگی دارد . دوسوم بیماران دچارضایعات پوستی کمترازیکسال دچاربیماری هستند واکثربیماران درسال دوم ابتلا به بیماری خودبخود بهبود می یابند . ضایعات مخاطی بیماری مزمن تربوده ودربیماران بهبود یافته نیز احتمال عود بیماری وجود دارد .
ضایعات مخاطی بیماری به اشکال مختلف می تواند بروز کند ولی اشکال شایع آن بصورت خطوط سفید شبکه ای درمخاط طرفی دهان وهمینطورزخمهای دهانی می باشد . ضایعات شبکه ای هیچگونه ناراحتی برای بیمار ایجاد نمی کند اما کشف آنها درمعاینه می تواند به تشخیص بیماری کمک کند .
ضایعات دهانی زخمی شونده می تواند بسیار طول کشنده ومزمن بوده وبا ناراحتی بسیاری برای بیمار همراه باشد . گاهی ضایعات دهانی بدون ضایعات پوستی نیز رخ می دهد . 75% بیماران دچارلیکن پلان دهانی زن هستند . تغییرات ناخنی درحدود 10% موارد لیکن پلان رخ می دهد واین تغییرات درکودکان شایعتراست .
شایعترین تغییرات ناخنی بیماری افزایش خطوط ناخنی وشکاف برداشتن صفحه ناخنی می باشد . گرفتاری موها دربیماری لیکن پلان بیشتربصورت ریزش موی همراه با ایجاد پوست نازک شده می باشد که به این نوع ریزش مو، بدون درنظرگرفتن علت آن ، ریزش موی سیکاتریسیل می گویند .
این نوع ریزش مو معمولاً برگشت پذیرنیست وباید درصورت وجود ضایعات پوستی همراه با ریزش مو درسراقدام به درمان های قویتری نمود تا ازصدمه به موها جلوگیری شود . لیکن پلانوپیلاریس نامی است که به بیماری لیکن پلانی داده شده که باعث گرفتاری موها می شود . این حالت بیشتردرخانمها دیده شده که حدود 20% آنها دارای ضایعات شبکه ای دردهان بوده وحدود 30% آنها دارای ضایعات پوستی لیکن پلان هستند.

درمان : ضایعات محدود وبا تعداد کم را می توان با استروییدهای موضعی وتزریقی داخل ضایعه درمان نمود . دربیمارانی که ضایعات گسترده تر دارند می توان ازاسترویید های خوراکی نیزاستفاده کرد. وبهتراست این دارو با دوز کاهش یابنده تجویزشود تا باعث عوارضی نگردد .
می توان هفته اول 60 میلیگرم درروز، هفته دوم 40 میلیگرم درروز وهفته سوم نیز20 میلیگرم درروزازاین دارو استفاده نمود وازاین زمان هرهفته 5/2 میلیگرم ازدارو کم نمود تا بیماری دچارعود نشده وعوارض دارویی باعث ناراحتی بیمارنگردد . فتوتراپی نیزدربیماری لیکن پلان می تواند مفید باشد .
ازداروهای دیگری که دردرمان بیماری لیکن پلان می توان بکاربرد می توان به تاکرولیموس موضعی، رتینوییدهای خوراکی ، سیکلوسپورین ، هیدروکسی کلروکین و تالیدوماید اشاره نمود که باید مطمئناً تحت نظرمتخصص پوست مصرف شوند .

26100601534
12-04-24, 11:02
هیرسوتیسم(پرمویی)

تعریف : افزایش بیش ازحد موهای خانمها را هیرسوتیسم می نامند . این افزایش مو به ویژه درصورت باعث مشکلات زیبایی زیادی برای خانمها می شود . البته مقدار موهایی که به هیرسوتیسم تعبیر می شود بیشتردرمقایسه فرد با افراد هم نژاد خود مشخص می گردد.

مقدمه: موها ازفولیکول یا پیاز مو که درپوست قرار دارد رشد می کنند . این فولیکولها به تعداد حدود 50 میلیون درسرتاسربدن وجود دارند که حدود 10 میلیون آنها درسرقراردارد وتنها درکف دست وپا فولیکول مویی وجود ندارد . تا زمانی که فولیکول مو وجود دارد موها به رشد خود ادامه می دهند .

انواع موها : 1- موی ولوس : موهای کرکی ونازک وکوتاه ونرم که اکثراً کمرنگ هستند. مانند موی ناحیه صورت وپشت وسینه خانمها
2- موی ترمینال : موهای بلند، زبروضخیم درسروزیربغل وناحیه عانه( هم درآقایان وهم درخانمها)

مراحل رشدمو: 1- آناژن : این مرحله رابه مرحله رشد فعال هم تعبیرمی کنند که چندین سال طول می کشد وحدود 85% موهای بدن دراین مرحله قرار دارند. 2- کاتاژن یا مرحله برگشت که چند هفته طول می کشد ودرآن رشد موها متوقف می شود اما ریزش نمی کنند . حدود 4-3% موهای بدن دراین مرحله قراردارند . 3- تلوژن یا مرحله استراحت که حدود چند ماه طول کشیده ودرانتهای این مدت موها ریخته شده وموهای جدیدی شروع به تشکیل می کنند . همیشه حدود 10 تا 13 % از موهای کل بدن دراین مرحله قرار دارند.


اثرهورمونها بررشد موها :

هورمونهای مختلفی می توانند بررشد موها اثرداشته باشند . مهمترین هورمونهایی که درکنترل رشد موها دخالت می کنند هورمونهای مردانه (آندروژنها) هستند ومهمترین هورمون مردانه هم هورمون تستوسترون می باشد . آندروژنها باعث می گردند که موهای ولوس به موهای ترمینال تبدیل شوند . (البته به غیرازناحیه سر) درزمان بلوغ آندروژنها که هم درپسرها وهم دردخترها (به مقدارکمتر) وجود دارند باعث بوجود آمدن موهایی درزیربغل ودر ناحیه عانه می شوند . هورمونهای زنانه (مانند استروژن) دارای اثراتی مخالف هورمونهای مردانه می باشند . وقتی که یک موی ولوس به یک موی ترمینال تبدیل می شود ؛ حتی اگرآندروژنها نیز دیگر وجود نداشته باشند ، آنها دوباره به موی ولوس تغییرنخواهند کرد . بنابراین هیرسوتیسم را باید با کم کردن تعداد موهای ترمینالی که براثرآندروژنها ایجاد شده اند درمان نمود .




علل ایجاد پرمویی درخانمها

تمام خانمها دارای موهای ترمینال دربعضی از قسمتهای بدن مثل سر، زیربغل وناحیه عانه می باشند . وجود چند موی ترمینال دراطراف نوک پستانها ویا بالای رانها ممکن است طبیعی باشد . هیرسوتیسم یا افزایش موی خانمها هنگامی ایجاد می شود که موهایی ضخیم ( معمولاً با رنگ تیره ) برروی صورت ، سینه ، شکم ، بالای رانها ودرقسمت بالای بازوها دیده شوند . اگرفقط برروی ساعد ویا ساق پاها مو وجود داشته باشد به آن هیرسوتیسم یا پرمویی گفته نمی شود .

هیرسوتیسم را باید ازهیپرتریکوزیس جدا نمود . هیپرتریکوزیس با افزایش موهای ولوس که می توانند نسبت به حالت طبیعی تیره تر باشند مشخص می شود .این وضعیت درمنطقه مدیترانه ای شایعتربوده و می تواند بطورارثی درخانواده ها وجود داشته باشد . هیرسوتیسم تقریباً همیشه بعلت افزایش اثرهورمونهای آندروژن برروی فولیکولهای مو ایجاد می شود . این افزایش اثر می تواند به علل زیرباشد : 1- مصرف دارویی 2- مشکلات تخمدانی 3- مشکلات غدد فوق کلی 4- هیرسوتیسم فامیلی

1- مصرف دارویی : استفاده از هورمونهای مردانه وداروهای با اثرآندروژنی ماننداستروییدهای آنابولیک که دربعضی از افراد مشغول به ورزش بدنسازی مصرف می گردند واستفاده ازداروی دانازول که دربیماری آندومتریوز بکار می رود مثالهایی ازمصرف دارویی َآندروژنها میباشد .

2- مشکلات تخمدانی: تومورهای تخمدانی تولید کننده آندروژن می تواند باعث پرمویی خانمها گردد که سریع ایجاد می شود ومی تواند همراه نشانه های دیگرمردانه مانند ریزش موهای سر وکلفتی صدا باشد . بیماری تخمدان پلی کیستیک نیزهمراه با عدم تخمک گذاری مزمن ، چاقی وهیرسوتیسم می باشد . دراین بیماری افزایش هورمون هیپوفیزی LH وکاهش FSH باعث عدم تخمک گذاری شده وافزایش استروژنها وآندروژنها راسبب می شود .

3- مشکلات غدد فوق کلیوی : بیماریهای نظیر کوشینگ وهیپرپلازی غدد فوق کلیوی ( به علت نقائص آنزیمی ) می تواند موجب هیرسوتیسم گردد .

4- هیرسوتیسم فامیلی : بعضی ازبیماران دچارهیرسوتیسم هیچ مشکلی درتخمک گذاری وقاعدگی خود نداشته ، میزان هورمونهای آنها طبیعی بوده وعلتی برای هیرسوتیسم آنها پیدا نمی شود . این حالت درخانمهای منطقه خاورمیانه واطراف مدیترانه بیشتردیده می شود وبنظرمی رسد درنژادهای خاصی شایعترباشد. این نوع هیرسوتیسم را فامیلی ویا ایدیوپاتیک می نامیم . به نظرمی رسد دراین افراد حساسیت بیش ازحد فولیکولهای مو به مقادیرطبیعی آندروژنها باعث پرمویی می گردد . البته حتی این نوع هیرسوتیسم نیزبه کاهش آندروژنها توسط داروها پاسخ می دهند . این افراد کاملاً سالم بوده وتنها به علل زیبایی تحت درمان قرار می گیرند .

اقدامات پاراکلینیکی

اندازه گیری هورمونهای مختلفی چون تستوسترون ، 17هیدروکسی پروژسترون ، آندروستن دیون ، پرولاکتین وFSHوLH و استفاده ازسونوگرافی تخمدانها جزء اقدامات پاراکلینیکی لازمی است که درمورد بیماران مبتلا به هیرسوتیسم باید انجام گیرد تا به تشخیص علت بیماری کمک نماید و قطعاً تشخیص علت بیماری به انتخاب روش درمانی مناسب منجرخواهد شد .

درمان

برای درمان هیرسوتیسم درخانمها باید علت آن شناسایی شده ودرصورت امکان برطرف گردد . درمان به دوصورت دارویی وغیردارویی انجام می شود . درمان دارویی شامل استفاده ازقرصهای ضد بارداری ، اسپیرونولاکتون ، کورتیکواستروییدها ، سیپروترون کامپاند ، سیپروترون استات ، فیناستراید ، فلوتامید ، کتوکونازول ، آنالوگهای GnRH وسایرداروها می باشد . درمان غیردارویی شامل استفاده ازلیزر، الکترولیز، موم ، بندانداختن وغیره می باشد .

درمورد درمانهای خوراکی باید توجه داشت که معمولاً استفاده ازداروها باید به مدت طولانی انجام شود تا تأثیرخود را بگذارد وبا توجه به عوارض این داروها حتماً باید تحت نظرمتخصص پوست ویا متخصص غدد داخلی مصرف شوند .

درمورد درمانهای غیردارویی باید توجه داشت که درمان مناسب درمانی است که هزینه آن برای فرد مناسب باشد ؛ درد کمتری ایجاد کند ، به پوست آسیبی نرساند ؛ استفاده از آن راحت باشد واثرآن مدت زیادی بماند . بطورکلی این روشها را می توان به دودسته موقتی ودائمی تقسیم نمود . روشهای موقتی شامل دپیلاسیون ( ازبین بردن قسمتی ازموکه دربالای پوست قراردارد) و اپیلاسیون ( ازریشه درآوردن مو) می باشد . دپیلاسیون شامل تراشیدن موها با تیغ ویا ریش تراش برقی واستفاده ازدپیلاتورهای به شکل کرم ویا مخلول می باشد . معمولاً موها حدوداً چند روز پس از دپیلاسیون دوباره ظاهر می شوند اما پس ازاپیلاسیون معمولاً چند هفته طول می کشد تا موها دوباره پدیدارشوند . اپیلاسیون شامل کندن موها با موچین ، استفاده ازموم ، شوگرینگ (استفاده ازموادچسبناک) وبند انداختن می باشد . روشهای دائمی شامل الکترولیز، لیزروفلش لامپ می باشد . درمورد مزایای لیزرنسبت به روش الکترولیز می توان به مواردی چون راحتی وسرعت استفاده ، درد ناچیز، عدم آسیب رسانی به ساختمانهای پوست وعدم ایجاد اسکاراشاره نمود . دربین روشهای دائمی ازبین بردن موها لیزربا توجه به ایمنی آن بهترین روش محسوب می شود . ازمعایب روش الکترولیزآن است که وقت زیادی برای انجام آن لازم است وفقط برای قسمتهای کوچکی ازپوست می توان آن را بکاربرد زیرا دراین روش موها راباید یکی یکی از بین برد. ازمعایب دیگراین روش می توان به درد درهنگام انجام واحتمال آسیب رساندن به پوست وایجاد اسکار اشاره نمود .

دستگاه لیزربا فرستادن یک دسته اشعه نورانی ازطریق پوست به پیازمو (فولیکول) عمل خود را انجام می دهد . این اشعه نورانی توسط موجذب شده وبه حرارت تبدیل می شود واین حرارت باعث نابودی فولیکول می گردد .لیزر درافراد با پوست روشن وموی تیره بسیارموثرتر است .هرچه موضخیمتروتیره ترباشد اثرلیزربهتر می باشد زیرا این موها ملانین یاهمان رنگدانه اصلی پوست ومورا بفراوانی دارند وجذب لیزرنیزتوسط ملانین می باشد . تعداد جلسات لیزرمعمولاً 5تا 8 جلسه بوده ومدت زمان انجام آن درهرجلسه بسته به وسعت محل انجام آن متفاوت است برای مثال انجام لیزرموهای چانه تنها 2تا3 دقیقه طول می کشد ولیزرپشت تنه یکساعت ونیم تا سه ساعت به طول می انجامد . علت آنکه لیزردرمانی موهای زائد به تعداد جلسات زیادی نیاز دارد آن است که بیشترین اثرلیزر برموها درمرحله آناژن می باشد وبا توجه به اینکه همه موها درفاز آناژن نیستند لذا لازم است تا لیزردرمانی درچندین جلسه با فاصله زمانی حدود یک تا دوماه انجام گیرد . فلش لامپها و IPL نیز دردرمان موهای زائد استفاده می شوند که دراین دستگاهها ازتکنولوژی لیزراستفاده نشده وهنوزدرمورد اثربخشی آنها درحد لیزرها بحث زیادی وجود دارد ونیازبه زمان بیشتری است تا بتوان درمورد آنها قضاوت صحیح نمود اما می توان گفت که این دستگاهها دربهترین شرایط می توانند درحد لیزرها اقدام به ازبین بردن موهای زائد نمایند .

26100601534
12-04-24, 11:37
مولوسکوم کنتاژیوزوم

بیماری مولوسکوم یک بیماری ویروسی است که بصورت ضایعات برجسته کوچک ویا بزرگ درروی پوست بروز می کند . این ضایعات به رنگ پوست ویا سفید مرواریدی هستند .
برروی نوک ضایعات نقطه ای فرورفته و ناف مانند وجود دارد که از مشخصات ضایعات مولوسکوم است . ضایعات مولوسکوم گنبدی وگرد بوده ودرداخل آنها ماده ای ژله مانند وسفید وجود دارد که تماس این ماده با نقاط دیگر پوست باعث سرایت بیماری به دیگر نقاط بدن است . اندازه ضایعات ازنوک سوزن تا به اندازه یک نخود می تواند متفاوت باشد .
گاهی این ضایعات قرمز وملتهب ودارای ظاهری چرکی می شوند که این حالت نشانه روبه بهبودی رفتن بیماری بوده ونشانه عفونت نیست . درحقیقت دراین حالت سیستم ایمنی بدن درحال ازبین بردن ضایعات می باشد که این موجب التهاب ضایعات مولوسکوم است .معمولا" این بیماری باعث خارش وناراحتی برای بیمار نمی شود .
سن شیوع بیماری در کودکی است اما در بزرگسالان نیز می تواند اکثرا" درمناطق تحتانی شکم ورانها ومناطق تناسلی بروز کند واز طریق تماس جنسی نیز منتقل شود . درکودکان ضایعات به تعداد کم یا زیاد بیشتر در تنه واندامها می تواند رخ دهد . بخصوص درکودکان دچار اگزمای آتوپیک ، مولوسکوم می تواند بسیار منتشر وگسترده گردد وگاهی در اطراف ضایعات مولوسکوم هاله ای از قرمزی وپوسته ریزی که از نشانه های اگزما هستند ؛ وجود دارد .
انتقال بیماری به خود فرد ودیگران از طریق تماس مستقیم میسراست . ضایعات مولوسکوم معمولا" گروه گروه بروز کرده وخود بخود نیز پس ازچند ماه بهبودی می یابند واسکار نیز بجا نمی گذارند اما سیر کلی بیماری ممکن است حتی چند سال طول بکشد . چون این بیماری باعث بجا گذاشتن اسکار پس از بهبودی نمی شود روشهای درمانی نیز باید بدون بجا گذاشتن اسکار باعث بهبودی شوند . درمواردی که نیاز به درمان احساس نمی شود می توان ضایعات را به حال خود گذاشت تا خود بخود خوب شوند .
درموارد نیازمند درمان می توان از کرایوتراپی (انجماددرمانی) با نیتروژن مایع ویا کورتاژ ضایعات توسط وسیله ای بنام کورت استفاده نمود ویا می توان از داروهایی نظیر پودوفیلین ، tca ، 5fu ، محلولهای ید با غلظتهای بالا و ترتینویین بهره برد که هرکدام از اینها نحوه مصرف خاصی داشته که باید حتما" تحت نظرمتخصص پوست استفاده شوند وگاهی حتی استفاده از برخی از این داروها باید درمطب پزشک وتوسط خود او انجام گیرد .

26100601534
12-04-24, 11:43
زگیل
بیماری زگیل بعلت یک نوع ویروس بنام ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می شود . دوره نهفته بیماری متفاوت وگاه خیلی طولانی است بطوری که گاهی از یکماه تا یکسال نیزطول می کشد . نوع شایع زگیل بنام common wart همان نوعی است که بیشتر دردست کودکان ونوجوانان شایع است وبه شکل ضایعات برجسته و باسطح زبر برروی دست وکف دست دیده می شود .
گاهی این زگیل ها دراطراف ناخن بروز می کند که دراین مواقع معمولا" به درمان مقاوم هستند ودر این زگیلها بعلت ترکهای ایجاد شده برروی پوست احتمال ایجاد درد نیز وجود دارد . زگیلها می توانند حتی چند سال برروی دست بمانند تا آنکه سیستم ایمنی بدن آنها را ازبین ببرد .
درپسربچه ها زگیلها معمولا" زودتر بهبود می یابند . درمان این نوع زگیلها شامل استفاده از کراتولیتیکهای موضعی ، منجمد کردن با نیتروژن مایع ، لیزر و.... می باشد که هیچکدام از این درمانها اثری برویروس بیماری نداشته وآن را ازبین نمی برد وتنها ضایعات ایجاد شده توسط ویروس را تخریب می کند .
اما همین درمانهای تخریبی با تحریک سیستم ایمنی باعث می شوند ضایعاتی که تخریب نشده اند نیز توسط سیستم ایمنی شناسایی واز بین برده شوند . انتقال زگیل ازطریق تماس مستقیم می باشد و این انتقال در پوست مرطوب بهتر رخ می دهد . البته هر فردی درتماس با ویروس بیماری دچار آن نمی شود وتنها کسانی که نسبت به ویروس بیماری از ایمنی کمتری برخوردارند دچار بیماری زگیل می شوند . بخاطر همین هم در کودکان بیماری زگیل شایعتر است زیرا آنان سیستم ایمنی اشان تکامل نیافته تراست .

نوع دیگر زگیل ، زگیل تخت است که درکودکان در پشت دست وناحیه صورت شایعتر می باشد وگاهی به تعداد خیلی زیاد وچسبیده به هم بروز می کنند . گاهی این نوع زگیل درخانمهای جوان نیز درصورت وپشت دست وناحیه ساعد بروز می کند . این نوع زگیل سطح صافتری دارد وضخامت آن خیلی زیاد نیست .
رنگ آن به رنگ پوست ویا گاهی کمی صورتی رنگ است ومشخصه آن تعداد زیاد این نوع زگیل می باشد . زگیل دیگر نوع پایه دار است که در این نوع، زگیل توسط پایه ای به پوست وصل شده که کمی باریکتر از خود زگیل است . این نوع زگیل بیشتر درصورت بخصوص درآقایان و درناحیه ریش بروز می کند که می تواند با تراشید ن ناحیه ریش تعداد آن بیشتر شود .
گاهی نیز این نوع زگیل درناحیه سر بروز می کند . نوع دیگر زگیل نوع کف پایی است که این نوع زگیل درکف پا بشکل فرورفته یا همسطح با پوست همراه با زبری مخصوص زگیل بروز می کند . این نوع زگیل معمولا" به درمانها مقاومتر است ومی تواند درهنگام راه رفتن باعث درد شود .افتراق این نوع زگیل از میخچه و پینه نیز درفشاردادن به آن است که با فشارازطرفین زگیل دچار درد می شود ولی در مورد میخچه فشار مستقیم باعث درد می گردد .
البته نقطه های سیاه و ریز روی زگیلها نیز می تواند آنها را از میخچه وپینه افتراق دهد . زگیل کف پایی می تواند به تعداد خیلی زیاد وچسبیده به هم درنواحی وسیعی از کف پا بخصوص درپنجه پا وبین انگشتان بروز کند .
که نوع چسبیده به هم آن را موزاییک هم می گویند . درافرادی که به استخرهای عمومی می روند این نوع زگیل شایعتر است که این بعلت رطوبت پوست وسهولت انتقال ویروس دراین شرایط است . البته پوشیدن دمپایی های مشترک نیز دراین میان بی تاثیر نیست .

نوع دیگر زگیل نوع تناسلی است که شیوع آن درهمه جای دنیا درحال افزایش است . این نوع زگیل درناحیه تناسلی زنان ومردان رخ داده وبا تماس جنسی منتقل می شود . ضایعات بشکل برجستگیهای نرم وبا اندازه های مختلف درنواحی تناسلی می باشد که رنگ آنها نیز از رنگ پوست تا قهوه ای تیره وسیاه متغیراست که رنگ پوست فرد نیز تعیین کننده رنگ ضایعات می باشد .
این ضایعات می توانند به هم چسبیده وحالت گل کلمی پیدا کنند و بعلت رطوبت ناحیه نیز انتقال به راحتی می تواند صورت بگیرد . به همین علت نیز مردان مبتلا حتما" درهنگام آمیزش باید از کاندوم استفاده کنند تا از ابتلای شریک جنسی آنان جلوگیری بعمل آید . چون با هرمقدارکشیدن سیگار ریسک ابتلا به زگیل تناسلی افزایش می یابد لذا لازم است که افراد سیگاری درمعرض ابتلا به ترک سیگار نیز اقدام کنند .

درمان زگیل از درمانهای خیلی ساده مانند داروهای کراتولیتیک تا لیزردرمانی را شامل می شود که بسته به نوع زگیل و محل آن وتعداد ضایعات این درمانها انتخاب می شوند .

26100601534
12-04-25, 08:46
درماتیت سبورئیک یک بیماری التهابی مزمن درسطح پوست می باشد که بیشتردرپوست سر، ابروها ، شیارهای بین دهان وبینی ، سینه ، زیربغل ، ناف ، کشاله ران وناحیه شکاف باسن رخ می دهد . دراین بیماری پوسته ریزی چرب وزردرنگ برروی سطح قرمزپوست ایجاد می شود . خارش دراین بیماری می تواند شدید باشد .
شوره سردرحقیقت یکنوع خفیف همین بیماری درماتیت سبورئیک است . اگردرماتیت سبورئیک درسرایجاد شود معمولاً ازحاشیه موها فراتررفته ودرمناطق پیشانی وگوشها وپشت گوشها وگردن نیزمنتشرمی شود . درموارد شدید بیماری تمام پوست سربا پوسته قهوه ای چرک دلمه مانند بدبویی پوشیده می شود .درشیرخواران پوسته ریزی زرد یا قهوه ای رخ می دهد که یکنوع ازهمین بیماری بوده وبه آن cradle cap می گویند .

قرمزی وپوسته ریزی اغلب درابروها نیزدیده می شود . لبه پلکها نیزممکن است گرفتاربوده ودچارقرمزی والتهاب باشند که به این حالت بلفاریت حاشیه ای(marginal blepharitis ) می گویند .

درماتیت سبورئیک می تواند با یکسری ازبیماریها مانند پارکینسون ، دیابت و ایدز تشدید یافته ویا همراه آنها ایجاد شود . یکسری ازداروها مانند هالوپریدول نیزمی تواند ضایعات پوستی شبیه به این بیماری را ایجاد نماید ویا گاهی واکنش به بعضی ازفلزات مانند آرسنیک وطلا نیز می تواند شبیه به درماتیت سبورئیک شود .





علت این بیماری خیلی مشخص نبوده وکمی پیچیده می باشد اما ممکن است با قارچی ازنوع مخمرها بنام pityrosporum ovale ارتباط داشته باشد . البته این مخمرتنها درافراد مستعد به این بیماری باعث ایجاد ویا تشدید آن می شود .

درمورد درمان درماتیت سبورئیک باید گفت که این بیماری را به کمک استروییدهای موضعی می توان کنترل نمود اما باید مراقب بود تا درطولانی مدت خود این داروها باعث قرمزی پوست بخصوص درصورت نشوند . ازداروهای دیگرمی توان به ضد قارچها اشاره نمود که ازآن جمله است کتوکونازول ، کلوتریمازول و میکونازول که ازاین داروها نیزمی توان بصورت موضعی در درمان بیماری درماتیت سبورئیک بهره برد .
ازجمله داروهای دیگر می توان به پیمکرولیموس ویا تاکرولیموس اشاره نمود که بتازگی دردرمان این بیماری استفاده می شود . درموارد مقاوم به درمان نیز می توان ازسولفاستامید سدیم استفاده نمود .
برای درمان پوست سرمی توان ازشامپوهای سلنیوم سولفاید ، کتوکونازول ، تار، زینک پیریتیون ، فلوئوسینولون ورزورسین استفاده کرد . این شامپوها را می توان هفته ای 2یا 3 باراستفاده نمود . خارش پوست سررا می توان با استروییدهای موضعی ویا ضدقارچها کنترل نمود . برخی بیماران به استروییدهای قوی تری نیازمندند که می توان این داروها را بصورت هفته ای یک یا دوبارنیزتجویزکرد .

درمورد پلک می توان ازسولفاستامید بصورت قطره ویا پماد چشمی ویا ازتتراسیکلین خوراکی استفاده نمود . ازاستروییدهای موضعی دراین ناحیه باید با احتیاط استفاده نمود زیرا ممکن است درطولانی مدت درچشم باعث گلوکوم (آب سیاه ) ویا کاتاراکت (آب مروارید ) گردد . شستشوی روزانه با شامپوبچه روش خوبی جهت کاهش شدت درماتیت سبورئیک پلک می باشد . درموارد شدید می توان ازآنتی بیوتیکهای خوراکی ویا داروهای ضدقارچ خوراکی نیزاستفاده نمود که مصرف این داروها حتماً باید تحت نظرمتخصص پوست ویا چشم باشد .

بطورخلاصه درماتیت سبورئیک بیماری مزمنی است که بیشتردرسنین جوانی ومیانسالی بخصوص درآقایان رخ داده وجهت کنترل ودرمان آن ، فرد مبتلا باید تحت نظرمتخصص پوست بوده تا با تجویزداروهایی متناسب با شدت بیماری ، درماتیت سبورئیک تحت کنترل درآمده وفرد مبتلا بتواند مانند یک فرد سالم درجامعه حضورفعال داشته باشد .

26100601534
12-04-25, 09:13
اگزما (حساسیت پوست)

بیماری اگزما یا درماتیت یکی از بیماریهای شایع پوست می باشد بطوری که درصد بالایی از بیماران کلینیکهای تخصصی پوست را بیماران مبتلا به این بیماری تشکیل می دهند . اگزمای دست خانمهای خانه دار یکی ازانواع اگزمای تحریکی می باشد که بسیار شایع است .
بطور کلی اگزما را به دودسته می توان تقسیم کرد یکی نوع تحریکی ودیگری نوع آلرژیک . درنوع تحریکی هر ماده محرکی می تواند باعث تشدید بیماری شود اما درنوع آلرژیک ماده خاصی باعث ایجاد وتشدید بیماری می باشد وسیستم ایمنی بدن نیز درایجاد بیماری دخالت دارد.
مثال نوع الرژیک حساسیت به نیکل است که دردختران نوجوان وجوان شایعتربوده ودر ناحیه مچ دست و نرمه گوش بیشتر رخ می دهد . اگزماها ی تحریکی حتی به مواد غیرمحرک هم می تواند حساس بوده وتماس با یک شوینده معمولی نیز می تواند باعث تشدید بیماری شود . شکل ظاهری ضایعات اگزمایی بسته به حاد ومزمن بودن بیماری متفاوت است .
درنوع حاد بیماری ضایعات تاولی ریز خارش دار ومترشحه رخ داده ودرنوع مزمن پوست خشک بوده وضخامت آن افزایش یافته وترکهای پوستی ایجاد شده وخارش نیز بشدت وجود دارد . اصل اساسی در بیماری اگزما پرهیز از تماس با مواد محرک در اگزمای تحریکی وپرهیز از تماس با ماده آلرژن در اگزمای تماسی آلرژیک است .
تستهای خاصی می تواندبه ما کمک کند تا ماده آلرژن رابشناسیم واز آن پرهیز کنیم . در مورد درمان نیز استفاده از مواد خشک کننده پوست درانواع مترشحه و داروهای نرم کننده در نوع خشک بیماری همراه با استرویید های موضعی می تواند کمک کننده باشد . درمورد اگزمای دست خانمهای خانه دار استفاه از دستکش نخی مناسب درکارهای خشک منزل واستفاده از دستکش نایلنی برروی دستکش نخی درکارهای مرطوب مثل ظرفشویی ورختشویی لازم وضروری است .
مواد شوینده دست نیز باید به گونه ای انتخاب شود که کمترین تحریک را داشته باشند . البته گاهی حتی تماس با آب می تواند بیماری اگزمای تحریکی دست راتشدید کند که دراین گونه موارد باید شستشوی دست به حداقل ممکن برسد وهربار پس از شستشو ازنرم کننده های قوی پوست مثل وازلین واوسرین استفاده شود .
البته اگزما انواع دیگری نیز دارد مثل اگزمای سکه ای ، اگزمای بعلت تجمع خون درساق پا ، اگزمای کراکل و..... که کمتر ازانواع گفته شده شایع بوده ودرمان آنها نیز ازهمان اصول کلی درمان اگزماها پیروی می کند .

26100601534
12-04-25, 09:49
ریزش مو نوع آندروژنتیک


ریزش موی آندروژنتیک در مردان وزنان بطور شایعی وجود دارد . درمردان ازحدود سن 18 سالگی شروع شده وبتدریج موهای ناحیه دوطرف جلوی سر کاهش می یابد وگاهی به سمت طاسی پیش می رود درزنان درسنین بالاتر رخ داده وناحیه فرق سر را گرفتار کرده و موها نازک شده وکاهش می یابد .علت این نوع ریزش مو توارث وهورمونهای مردانه می باشد .
درحقیقت هورمونهای مردانه گیرنده هایی درروی موها دارند که با اثر برروی آنها باعث کاهش ضخامت مو می شوند وپاسخدهی این گیرنده ها را توارث تعیین می کند . این نوع ریزش مو آنقدر شایع است که دیگر نمی توان مگر درموارد شدید آن را بیماری محسوب نمود . ودرحقیقت یک نوع پروسه طبیعی در موها می باشد .
البته این نوع ریزش مو را باید از انواع دیگر ریزش مو که علت خاصی دارند مثل ریزش موی بعلت کم کاری تیرویید ، کمخونی ها و مشکلات تغذیه ای افتراق داد چراکه درمان آنها متفاوت می باشد . دردرمان ریزش موی آندروژنتیک می توان ازداروهای موضعی محرک رویش مو مانند ماینوکسیدیل سود برد ویا درموارد شدیدتراز داروهای ضد هورمون مردانه تحت نظر پزشک متخصص استفاده کرد . البته روند پاسخ به درمانها کند بوده ودرمانها تنها شدت ریزش را کاهش داده و می توانند سرعت پیشرفت به سمت طاسی آقایان را کند کنند . درخانمها پاسخ به درمانها کمتربوده ووضعیت هورمونی آنها نیز می تواند در پاسخدهی به درمانها موثر باشد .
لذا بررسی هورمونی درخانمها بیشترتوصیه شده وگاهی لازم است ازهمکاری متخصص غدد نیز بهره برد . امروزه بسیاری از درمانها جهت ریزش مو توصیه می شود وگاهی این توصیه ها ازطرف افراد غیر متخصص می باشد برای مثال انواع شامپوها جهت ریزش مو توصیه می شود درصورتی که کمترین اثری دراین زمینه نداشته و یا محلولها وآمپولهای موضعی بسیاری تبلیغ می شود که شاید درصد کمی از آنها موثر باشد وباید توجه نمود که حتما" دراستفاده از این نوع درمانها باید با متخصص پوست مورد اعتماد خود مشورت نماییم ودرصورت تایید از آنها استفاده کنیم وبه تبلیغات بسیاری که درمورد این نوع داروها می شود توجه نکنیم .

26100601534
12-04-26, 02:57
این نوع سرطان پوست شایعترین بدخیمی انسان است . وبطورشایعتری درسنین میانی به بالا ودرپوستهای سفیدی که درمعرض آفتاب بیشتری قرار دارند رخ می دهد .
محل شایع آن درنیمه بالایی صورت می باشد . شکل ظاهری این نوع سرطان یا به شکل یک زخم بدون بهبودی ویا به شکل شبیه خال سیاه همراه با خونریزی وزخمی شدن است . اندازه ضایعه به اندازه یک عدس ویا بزرگترمی باشد. ضایعه پوستی هیچگونه درد وخارشی نداشته وتنها گاهی دراثرضربات مختصر خونریزی می کند .

خیلی ازبیماران این نوع ضایعات را با یک ضربه اولیه به ناحیه مبتلا مربوط می دانند وتا مدتها به آن توجهی نمی کنند ومرتباً ازدرمانهای موضعی جهت این ضایعه پوستی استفاده می کنند که مسلماً نتیجه ای نیزدربرندارد . دربرخی شغلها که فرد مجبوراست مدت زمان زیادی را درزیرنورآفتاب کار کند این نوع سرطان بیشتررخ می دهد که ازجمله این مشاغل می توان به کشاورزی وماهیگیری اشاره نمود .
گاهی درافرادی که درکودکی بعلت بیماری قارچی سرتحت درمان رادیوتراپی قرارگرفته اند نیزدرسنین کهولت تعداد زیادی ازاین نوع سرطان پوست رخ می دهد که معمولاً به شکل رنگدانه دار ونقطه نقطه می باشد . خوشبختانه این نوع BCC درمقایسه با انواع دیگرازتهاجم کمتری برخورداراست .
جهت تشخیص قطعی این نوع سرطان می توان اقدام به بیوپسی یا نمونه برداری ازپوست نمود که با فرستادن نمونه به آزمایشگاه آسیب شناسی وبررسی توسط پاتولوژیست تشخیص قطعی می گردد . اما درخیلی ازموارد تشخیص بالینی توسط متخصص پوست کافی بوده وبا همان تشخیص بالینی می توان اقدام به درمان نمود . البته گاهی جهت تعیین عمق ضایعه ویا تعیین نوع BCC نیزاقدام به بیوپسی می شود تا نوع درمان وپیش آگهی بیماری بهترتعیین گردد .
این نوع سرطان پوست فقط تهاجم موضعی داشته ومی تواند به استخوان وغضروف زیرخود نیزتهاجم نماید اما متاستازودست اندازی به ارگانهای دوردست مانند کبد وکلیه ومغز و... جزء خصوصیات این نوع سرطان نیست . اگرBCC دراطراف چشم رخ دهد خطرناکتربوده ومی تواند به چشم نیزتهاجم نماید لذا ضایعات اطراف چشم نیازبه درمان سریعتری دارد . درافراد گیرنده پیوند عضو که تحت درمان با داروهای ضعیف کننده سیستم ایمنی هستند گاهی این نوع سرطان درسنین پایینتر وبه تعداد زیاد می تواند رخ دهد .
بنابراین دراین افراد باید هرگونه ضایعه جدید پوستی را با دقت بررسی نمود ودرصورت اثبات وجود این نوع سرطان به درمان اقدام نمود .


درمان BCC معمولاً جراحی است واین درمان دراغلب موارد با بهبودی 90% به بالا همراه می باشد . درصورتی که به عللی نتوان ازروش درمان جراحی استفاده نمود می توان ازرادیوتراپی ، کوتر، لیزرویا کرایوتراپی نیزاستفاده کرد اما هیچکدام ازاین روشها به اندازه جراحی مطمئن وبا عود کم نیستند .
نوعی ازسرطان BCC وجود دارد که به آن نوع شبیه مورفه می گویند واین نوع با عود بیشتری پس ازدرمان همراه است لذا این نوع سرطان را با روش خاصی بنام Moh جراحی می کنند که نوعی جراحی دقیقتر می باشد .

26100601534
12-04-28, 08:53
کارسینوم اسکواموسل (scc)

این نوع سرطان پوست ازلحاظ شیوع دومین سرطان شایع پوست پس ازbcc می باشد . علت اکثرموارد این نوع سرطان درپوست اشعه مضرآفتاب (uv) می باشد وبزرگترین عامل خطردربروز این نوع سرطان پوست، مواجهه طولانی مدت با آفتاب است که این شرایط درپوست صورت وگردن وپوست سروپشت دستها بیشترایجاد می شود . فاکتورهای خطردیگردرایجاد این نوع سرطان شامل زخم مزمن ، تابش اشعه ایکس به پوست ، درمان با اشعه ماورا بنفش ، برخی بیماریها مانند لوپوس پوستی ولیکن پلان زخمی شونده می باشد . برخی ازمحققین ازسیگارنیزبعنوان یک محرک ایجاد scc پوست نام برده اند. ( البته سیگاردرایجاد همین نوع سرطان دردهان یک عامل کاملاً شناخته شده است . )

اکثراً scc به شکل یک ضایعه زبرپوستی درمناطق صورت ویا پشت دستها شروع می شود . درصورت bcc خیلی شایعترازscc است اما دردست scc شایعترمی باشد . ضایعات اولیه ممکن است سطحی ، سفت وبا یک پایه قرمز وبرجسته باشد . درعرض چند ماه ضایعه بزرگترشده وسفت ترگشته وزخمی می شود . زخم ابتدا سطحی ودارای دلمه است اما بتدریج عمیقترشده و حالت ثابت وغیرقابل حرکت به خود می گیرد . درلب پایین بعلت تحریک مداوم آفتاب وایجاد التهاب لب بعلت آفتاب ، scc می تواند برروی همین ضایعه که به آن کیلیت آکتینیک می گویند اضافه گردد. کیلیت آکتینیک بخصوص درکشاورزان شایع می باشد وظاهرآن به صورت خشکی ، ترک خوردن و خشکی می باشد . زمانی که این حالت تبدیل به سرطان می شود یک ضایعه سفت وضخیم برروی این حالت لب اضافه می شود که این ضایعه نیززخمی شده وشکل خاص scc را به خود می گیرد . Scc برخلاف bcc با متاستاز به گره های لنفاوی منطقه مبتلا همراه بوده وهنگام معاینه باید این گره ها را نیز بررسی نمود . دراین بیماران احتمال متاستاز به نقاط دیگرغیرازپوست مانند ریه واستخوان و... نیزوجود دارد . اما بطورکلی متاستازدرمواردی بیشتررخ می دهد که scc برروی زخم واسکارآن ایجاد شده باشد ودرمواردی که بعلت تابش آفتاب ایجاد شده متاستازکمتررخ می دهد . بیماران دچاراین نوع سرطان پوست بیشتردچارسرطانهای دیگر ازجمله سرطان ریه ، دهان ، حلق ، روده کوچک و لوسمی می شوند . درمان scc جراحی بوده که دراین عمل باید توموربه طورکامل همراه با حاشیه آن برداشته شود .

26100601534
12-04-28, 09:00
ملانوما

ملانوما بدخیم ترین سرطان پوست می باشد که ازسلولهای ملانوسیت یا رنگدانه ساز پوست منشا می گیرد . بروز این نوع سرطان پوست درسالهای اخیر درحال افزایش است که این امرمی تواند بعلت تماس بیشترپوست با اشعه آفتاب باشد که بخصوص درسفید پوستان می تواند زمینه سازایجاد ملانوما گردد . افراد با پوست ، مو وچشم روشن که سابقه آفتاب سوختگی همراه با تاول درکودکی دارند ودارای کک مک زیاد درپوست هستند وبطورکلی درمواجهه با آفتاب برنزه نشده وبیشتردچارسوختگی می شوند بیشتردرمعرض ابتلا به این بیماری هستند . تعداد زیاد خال ، وجود خالهای بزرگ و وجود ضایعاتی که ازلحاظ بالینی دیسپلاستیک ( با شکل نامتقارن وبدشکل) هستند باعث افزایش ریسک ابتلا به ملانوما می باشد. فاکتورهای دیگری که درایجاد ملانوما می توانند نقش داشته باشند عبارتند از درمان با puva ( استفاده ازاشعه ماورا بنفش همراه داروهای حساس کننده پوست به نور) ،استفاده از لامپهای سولاریومها که به قصد ایجاد برنزه شدن پوست استفاده می شوند ، بیماری گزرودرما پیگمنتوزوم که یک بیماری ارثی همراه با حساسیت شدید به نوراست ، اسکارهای سوختگی و نقص ایمنی .



انواع ملانوما : انواع بالینی مهمترملانوما شامل نوع لنتیگو مالیگنا ، ملانومای با گسترش سطحی ، ملانومای ندولرو ملانومای لنتیجینوس انتهایی است.

لنتیگومالیگنا با یک ضایعه تغییررنگ یافته مسطح وبرنزه شروع می شود که ازحاشیه آن گسترده می گردد وبتدریج درطی سالها بطوریکنواختی تیرگی آن افزایش می یابد . این نوع ملانوم درافراد مسن تربا پوستهایی که بشدت از آفتاب صدمه دیده شایعتربوده وبالطبع درمناطق آفتابی بیشتردیده می شود . سرعت گسترده شدن ضایعه چنا ن آرام است که بیمار توجه چندانی به ضایعه نمی کند . اما پس از 5 تا 20 سال که ازگسترش افقی ضایعه گذشت گسترش عمودی یعنی به عمق پوست رخ می دهد . دراین زمان به این نوع ضایعه ملانومای لنتیگومالیگنا نام می نهند . ایجاد برجستگی سفت برروی ضایعه مسطح نشانه همین گستردگی به عمق می باشد . البته ممکن است تیرگی وخونریزی هم درضایعه ایجاد گردد .

ملانومای با گسترش سطحی ، دربزرگسالان درهمه سنین می تواند رخ دهد وبرخلاف لنتیگومالیگنا تمایلی به گرفتارکردن مناطق صدمه دیده توسط آفتاب ندارد . قسمتهای بالای پشت تنه درهردوجنس وساق پا درزنان شایعترین محلهای گرفتاری هستند . دراین ضایعات رنگهای مختلفی همزمان ممکن است درضایعه ایجاد شود که این رنگها شامل سیاه ، قهوه ای ، قرمز، آبی وسفید است . این نوع سرطان می تواند بطوراولیه ویا دریک خال ایجاد شود . مناطق با تغییرات رنگ درخالها بخصوص اگرازحاشیه ضایعه فراتربرود نشانه احتمال ایجاد ملانوما درخالها می باشد. وقتی رشد عمودی آغازگردد ؛ یک برجستگی کوچک یا بزرگ نیزبه ضایعه اضافه می شود . با گسترش ضایعه خطوط مشخصه پوست ناحیه ازبین می رود . گاهی هنگام گسترش ضایعه درسمتی احتمال دارد که درسمت دیگربهبودی نسبی ضایعه رخ دهد . وهمین وضعیت به ناهماهنگیهای ضایعه می افزاید .

در ملانومای ندولراز ابتدا بایک توموربرجسته وبا رشد عمودی درعمق پوست مواجه هستیم . این نوع ملانوما حدوداً 15% ازهمه ملانوماهای پوست را شامل می شود . درمردان دوبرابرزنان رخ داده و بیشتردرمناطق درمعرض آفتاب مانند سروگردن وتنه ایجاد می شود .

ملانومای لنتیجینوس انتهایی شایعترین نوع ملانوما درسیاه پوستان ونژاد آسیایی می باشد . واین بعلت کم بودن انواع دیگرملانوما دراین نژاد بوده وبعلت زیاد بودن آن دراین نژاد نسبت به نژاد سفید نیست . متوسط سن بیماران دچاراین بیماری 50 سال بوده ودرهردوجنس به یک نسبت رخ می دهد . شایعترین محل آن درسیاهپوستان پا می باشد . این ملانوما می تواند با پررنگی اطراف ناخنها خود را نشان دهد که این علامت یک علامت هشداردهنده می باشد . انگشت شست بیشترازبقیه انگشتها دچاراین بیماری می شود . با گذشت زمان رنگ ضایعه بیشترشده ومتاستازبه گره های لنفاوی ناحیه نیزرخ می دهد واین بعلت تاخیردرتشخیص می باشد .

26100601534
12-04-28, 09:04
ملاسما
ازجمله شايعترين لكه های پررنگ پوست صورت می توان به ملاسما اشاره نمود كه بيشتردرخانمها رخ داده اما بروزآن درآقايان نيزغيرمعمول نيست . ملاسما درافراد با پوست سبزه وتيره بيشتررخ مي دهد .
اين لكه ها بيشتردرمركزصورت برروی بينی وگونه ها ، وسط پيشانی وبالای لب به شكل قرينه رخ داده وعلت واقعی آن مشخص نيست وبه نظرمی رسد يك بيماری مولتی فاكتوريال (چند عاملی) باشد . چون اين لكها بيشتردرحاملگی ومصرف قرصهای ضد بارداری رخ می دهد لذا تصور ميگردد كه با عدم تعادل هورمونی ارتباط داشته باشد .
البته اين به آن معنا نيست كه افراد دارای ملاسما دچاركمبود يا افزايش هورمونهاي خاصی درخون خود هستند بلكه اين عدم تعادل درپوست فرد وجود دارد وبا آزمايشهای هورمونی كشف نمي شود . ازجمله داروهای ديگری كه باعث اين حالت پررنگی مي شود مي توان به فنی تويين خوراكی اشاره نمود كه دربيماری صرع مصرف مي شود .
عامل ‍ژنتيك ونژاد نيز دربروز اين نوع لكها دخالت دارد . ملاسما فقط بعلت زيبايی برای فرد آزاردهنده بوده وهيچگونه خارش وناراحتی مشابه ايجاد نمی كند . نورآفتاب باعث تشديد اين نوع لكها شده وگاهی شروع اين نوع لكها بدنبال سفربه مناطق آفتاب خيز ويا درمعرض طولانی آفتاب بودن رخ مي دهد . جهت درمان اين نوع لكها استفاده ازضدآفتاب مناسب اولين قدم درمان مي باشد درغيراينصورت اثرضدلكها نيزكم خواهد شد.
داروهای زيادی برای ملاسما پيشنهاد مي شود ولی بايد درنظرداشت كه ملاسما چند نوع دارد كه درمان دربرخی انواع آن موثردربرخی بطورنسبی موثرودريك نوع نيزاصلاً موثرنمي باشد. ملاسما را مي توان براساس عمق رنگدانه به سه دسته تقسيم نمود : نوع اول اپيدرمال يا سطحی می باشد كه به درمانهاي ضدلك پاسخ مناسبی می دهد. نوع دوم اپيدرمودرمال می باشدكه ازلحاظ عمق رنگدانه متوسط محسوب شده و به درمانهای ضدلك پاسخ نسبی می دهد ونوع سوم كه درمال بوده وعمق بيشتری ازدونوع قبلی داشته وپاسخی به درمانهای ضدلك نمی دهد .
درمانهای ضدلك شامل هيدروكينون، آزلاييك اسيد ، ويتامينC ، لايه بردارهای حاوی AHAوهمچنين داروهای جديدتری كه هنوزاثرآنها بامطالعات دقيق ثابت نشده مانند آربوتين ، glabridin، آلوورا و... مي باشد. گاه ازتركيب چند دارونيزاستفاده مي شود تا اثرات آنها تشديد گردد. ازپيلينگ شيميايی نيزجهت درمان استفاده مي شود كه با لايه برداری عمقی مي تواند باعث بهبودی ضايعات شود اما دركناراين اثرمفيد می تواند گاهي با تحريك پوستی باعث تشديدضايعات نيز بشود .
ميكرودرمابريژن نيزهمين خاصيت را دارد. اين نكته را بايد به خاطرداشت كه درمانهای ضدلك ازهرنوع كه باشد ؛ بايد بطورطولانی مصرف شده وگاه با قطع درمان عود لكها را شاهد هستيم . البته برخی داروها را مي توان فقط برای دوره محدودی استفاده نمود لذا درمان بايد تحت نظرمتخصص پوست انجام گيرد تا ازعوارض آن كاسته گردد . برای مثال داروی هيدروكينون باغلظتهای بالارا نمي توان بيش ازشش ماه استفاده نمود زيرا احتمال عوارض آن كه خود به شكل لكه هاي خاصی مي باشد را افزايش مي دهد .

26100601534
12-04-28, 09:05
كك مك (Freckle)
اين نوع لكها بيشتردركودكی ودرروی گونه ها وبينی ودرافراد با پوست روشن وبه ويژه دركساني كه موی قرمزدارند ؛ رخ می دهد . اندازه اين نوع لكها كوچك بوده و تنها ازلحاظ زيبايی براي فرد ووالدين او اهميت دارد . كك مك جنبه ‍‍‍ژنتيكي داشته وسابقه خانوادگی آن معمولاً درفرد مبتلا وجود دارد . دربرخی كشورها مانند كشورهای شمال اروپا بعلت شيوع بالا ،اين حالت پوست كاملاً طبيعی محسوب شده وباعث مراجعه فرد به پزشك نمی گردد اما درمناطق ديگركه شيوع آن بالا نيست مي تواند باعث ناراحتی فرد گردد . اين نوع لكها درتابستان بيشترشده ودرزمستان كاهش می يابد . كك مك معمولاً درابتدای كودكي افزايش يافته ودردوران پس ازبلوغ ثابت مانده ويا حتي كمي بهبودی نشان می دهد . داشتن پوست سفيد وكك مكی يك نشانه حساس بودن به نورخورشيد بوده وباعث افزايش خطرابتلا به سرطان پوست می باشد . افراد داراي اين نوع پوست درمعرض آفتاب دچارآفتاب سوختگی شده وبايد بطورمرتب ازضدآفتابهای مناسب استفاده نمايند .
جهت درمان كك مك می توان علاوه برضد آفتاب ازكرمهای لايه برداريا كرمهای حاوی ترتينويين استفاده نمود اما بعلت تحريك پوستی ايجاد شده توسط اين نوع كرمها حتماً استفاده از آنها بايد تحت نظرمتخصص پوست باشد . درمانهای ديگرشامل پيلينگ شيميايی ، ميكرودرمابري‍ژن و ليزر مي باشد . ازكرمهای پوشاننده نيزمی توان جهت كمترنمايان شدن كك مك استفاده نمود . اما بايد توجه داشت كه كك مك يك حالت ژنتيكی پوست بوده وبا درمانهای گفته شده تنها می توان مدتی اين ضايعات پوستی را كاهش داد اما احتمال عود مجدد آنها وجود دارد ولذا به افراد دچاراين حالت پوستی توصيه مي شود با پوست خود كمی مدارا كنند وآن را بيماری ندانسته بلكه يك حالت ازپوست طبيعی به شمارآورند .

26100601534
12-04-28, 09:08
lentigo
لنتيگو لكه های قهوه ای رنگي است كه معمولاً درسنين ميانی به بالا درمناطقی مانند صورت وپشت دستها كه بيشتر درمعرض آفتاب هستند ايجاد مي شود . تعداد اين ضايعات معمولاً زياد بوده ومی تواند ازلحاظ زيبايی برای فرد مشكل ساز شود . اين ضايعات نتيجه افزايش سلولهای رنگدانه ای (ملانوسيت) درلايه قاعده ای اپيدرم پوست مي باشد .
لنتيگوها دونوع مي باشند يكنوع كه دراثرتابش آفتاب شديد ايجاد می شود ودرسنين جوانی نيز بروزكرده وايجاد آن به شكل حاد می باشد ونوع دوم كه به آن لنتيگوی پيری مي گويند وفقط درسنين كهولت رخ داده وبعلت تابش نورخورشيد درساليان طولانی عمرفرد بوده وتدريجاً بروز مي كند .
لنتيگوها به سرطان پوست منجرنمی شوند (برخلاف كراتوز آكتينيك كه می تواند به سرطان پوست ازنوع scc تبديل شود واين ضايعه نيز دراثرنورآفتاب ايجاد می شود .)

26100601534
12-04-28, 09:13
راز سلامت موها در مردان

بسیاری از مردان در سنین جوانی موهای خود را از دست می دهند. ریزش مو به دلائل مختلفی مانند برخی از بیماریها، استرس، عوارض جانبی دارو ها و یا علل ارثی (موسوم به طاسی مردانه) رخ می دهد. علل ارثی شایعترین علت ریزش مو در مردان است و می تواند در هر زمان از زندگی مردان حتی در سالهای دوره نوجوانی شروع شود. بطور کلی علت ریزش موها در مردان معمولا از تداخل سه عامل استعداد ارثی برای طاسی، هورمون های مردانه و افزایش سن حاصل می شود.
در این زمینه استفاده از رژیم های غذای سالم برای حفظ سلامتی مو ها و جلو گیری از ریزش مو در مردان بسیار مهم است. علاوه بر رژیم غذایی و برخی عوامل دارویی، مکمل های غذایی همچنین می توانند در کاهش و پیشگیری از ریزش مو موثر بوده و باید مورد توجه قرار بگیرند. علاوه بر استفاده از رژیم غذایی متعادل و سالم، مردان همچنین می توانند از مواد معدنی مانند زینک و مواد گیاهی همچون درخت نخل اره ای نیز استفاده کنند.
زینک یا روی یکی از عناصری است که در فعالیت بیش از 100 آنزیم مختلف بخصوص آنزیمهایی که در سوخت و ساز پروتئین ها و کربوهیدراتها درگیر هستند دخالت دارد. از آنجایی که زینک عامل مهمی در تقسیم سلولی است این ماده معدنی در عملکرد سیستم ایمنی، ترمیم زخمها، تقویت قوه بویایی، بینایی، چشایی، رشد و تکامل در طول بارداری، کودکی و بلوغ نقش دارد. فقط 20 % زینک موجود در غذاها جذب می شود. بنابراین کمبود روی در اثر دریافت ناکافی، اختلال در جذب، افزایش دفع و یا افزایش نیاز و عدم کفایت دریافت به وجود می آید.
نقش زینک در سلامت پوست و مو از دیرباز مورد توجه بوده است. این عنصر برای ساخت و تولید کراتین موجود در مو نقش اساسی داشته و در پیشگیری از ریزش موی مردان موثر است. از طرفی، یکی دیگر از عوامل مداخله کننده در ریزش موی مردان تبدیل هورمون تستوسترون به دی- هیدروتستوسترون توسط آنزیم 5-آلفا ردکتاز است. بنابراین افزایش مقدار دی- هیدروتستوسترون در بدن مردان باعث خستگی بیش از حد پیاز مو شده و موجب افزایش فاز استراحت و مرگ موها می گردد. این مسئله از علل عمده طاسی در مردان است. عنصر زینک با مهار تبدیل هورمون تستوسترون به نوع فعال آن یا دی- هیدروتستوسترون می تواند در آهسته کردن یا توقف ریزش مو ها در مردان موثر باشد.
از دیگر اثرات زینک در پوست می توان به تولید کلاژن، خنثی کردن اثرات نامطلوب اشعه فرابنفش خورشید، تسریع در ترمیم زخمهای پوستی و سوختگی ها و اثر ضد آکنه آن اشاره کرد.
درخت نخل اره ای یا Saw palmetto یک مکمل دارویی است که برای سلامت دستگاه ادراری و پروستات در مردان استفاده می شود. بعلاوه این گیاه از طریق مهار آنزیم 5-آلفا ردکتاز از تبدیل هورمون تستوسترون به دی هیدرو تستوسترون همانند زینک جلوگیری کرده و در پیشگیری از ریزش مو و طاسی مردانه موثر است.
برای افزایش سلامت موها، مردان باید رژیم غذایی مناسب را حفظ کرده و از یک مکمل حاوی ویتامین ها و مواد معدنی کافی بطور روزانه برای جبران کمبود های تغذیه ای خود استفاده کنند. برای کمک به پیشگیری و آهسته شدن ریزش مو زینک برای مردان و نوجوانانی که ریزش موهای آنها شتاب گرفته، مناسب است. مثل همیشه قبل از اقدام به درمان اول در این مورد با پزشک خود مشورت کرده و یا یکی از مکمل های مفید را به رژیم غذایی خود اضافه کنید، خصوصا اگر شما در معرض خطر بیماری های مزمن هستید و یا بطور معمول از داروهای شیمیایی استفاده می کنید.

26100601534
12-04-28, 09:20
خالهای سطحی (junctional nevus)
خالهای جانکشنال نوعی ازخالهای پوستی هستند که بیشتردرکودکی ونوجوانی واکثراً درپوست صورت وپشت دستها ایجاد می شود . این خالها مسطح وکوچک بوده ورنگ آنها نیزمعمولاً قهوه ای می باشد . بروز این نوع خالها نیزمانند خالهای ملانوسیتیک دیگربا توارث درارتباط است . بعلت خطرپایین تبدیل شدن این خالها به بدخیمی های پوستی ، معمولاً نیازی به درمان اینگونه خالها نیست . اما درصورتی که این نوع خالها باعث مشکل زیبایی برای فرد شده باشد می توان با روشهای جراحی ، استفاده ازکوترویا دستگاههای RF ویا لیزراقدام به ازبین بردن این خالها نمود . اما باید توجه داشت که با هرروشی که خالها برداشته شوند احتمال عود خال ویا بجا گذاشتن اسکاروجود دارد والبته عود خال قابل درمان ترازبجا گذاشتن اسکار می باشد . عود خال نشانه کم برداشتن بافت می باشد واسکارنشانه زیاد برداشتن بافت خال می باشد . دربین روشهای درمانی جهت برداشتن خالها استفاده از لیزرهای اربیوم یاگ ویا CO2 بشکل دقیقتروظریفتری خالها را ازبین می برد اما همین روشها نیزگاه با عود خال ویا بجاگذاشتن اسکارمی تواند همراه گردد . پس توصیه می گردد بجزدرمواردی که خال باعث مشکل زیبایی زیادی شده باشد ، بهتراست اقدام به ازبین بردن خالها نشود .

26100601534
12-04-28, 09:21
بیماریهای قارچی پوست
بیماریهای قارچی شایع پوست به دودسته تقسیم می شوند که عبارتند از بیماری تینئا وبیماری کاندیدیازیس . تینئا را کچلی ترجمه کرده اند که خیلی کلمه رسایی نیست زیرا کچلی بیشتر طاسی سر را به ذهن متبادرمی سازد در صورتی که بیماری کچلی ، پوست دیگر نقاط مانند کشاله ران ، دست ، پا ، صورت و... را نیز درگیر می کند ولزوما" تنها به معنی از بین رفتن مو نیست . عامل ایجاد تینئا ها قارچی میکروسکوپی بنام درماتوفیت می باشد که سه خانواده بزرگ از این قارچ وجود دارد که عبارتند از تریکوفیتون ها ، میکروسپوروم ها و اپیدرموفیتون ها . براساس محل ایجاد بیماری ، تینئا ها پسوند می گیرند مثلا" کچلی سر را تینئا کاپیتیس می گویند که تینئا همان بیماری قارچی و کاپیتیس به معنی سر می باشد . درماتوفیتها براساس محل زندگی شان به انواع خاک دوست ، حیوان دوست وانسان دوست تقسیم می شوند که این به معنی آن است که هرگروه از این قارچها تمایل به زندگی در آن محیط بخصوص را دارند ودر صورتی که در محیطی غیر از محیط خاص مورد علاقه خود رشد کنند می توانند در میزبان خود باعث التهاب زیادی شوند که این بعلت پاسخ شدید سیستم ایمنی میزبان به قارچ است . بطورکلی هرچه محیط قارچ بیماری زا از محیط طبیعی زندگی قارچ دورتر باشد التهاب ایجاد شده نیز شدیدتر است بنابراین قارچهای خاک دوست بیش از حیوان دوست واینها بیش از انسان دوست ها باعث التهاب درپوست انسان می شوند .

26100601534
12-04-29, 10:35
کچلی سر
بیماری کچلی سر بیماری کودکان است که بیشتر درسنین دبستان رخ می دهد . این بیماری بعلت درماتوفیتهای حیوان دوست ویا انسان دوست ایجاد می شود . کچلی سر می تواند به شکل التهابی ویا غیر التهابی رخ دهد . درنوع التهابی که بیشتر به علت قارچهای حیوان دوست رخ می دهد ودرمناطق روستایی شایعتراست ضایعات شدیدا" التهابی به شکل کیستهای چرکی وگاه دردناک همراه با ترشح چرک و خون می باشد که پس از مدتی باعث ریختن موها درمنطقه مبتلا می گردد واین ریزش مو به صورتی است که دیگر برگشت پذیر نبوده وبرای همیشه باعث طاسی آن ناحیه می شود به همین علت تشخیص این بیماری باید خیلی سریع داده شود ودرمان شروع گردد تا از این عارضه بد شکل کننده همیشگی جلوگیری شود . طاسی بوجود آمده دراثراین بیماری معمولا" کمتر ازآن چیزی است که درابتدای بیماری انتظار می رود وغالبا" ازبین ضایعات موهایی بصورت دسته دسته دوباره رویش می کند که این بستگی به شروع سریع درمان دارد . درمان این نوع کچلی با داروی خوراکی گریزئوفولوین می باشد وطول درمان نیز حداقل 6 هفته است . این دارو را باید همراه غذا مصرف نمود تا جذب آن بهتر شود و می توان دردو نوبت آن را مصرف نمود . پایان درمان را می توان بر اساس بهبودی ضایعات تعیین نمود وبهتر است که آزمایش قارچ شناسی پس از درمان نیز انجام گیرد تا از نبود عوامل قارچی درضایعات نیز اطمینان حاصل شود

26166000680
12-05-03, 11:41
مرطوب کننده ها به اشکال مختلف امولسیون مایع، پماد و ِکرم دیده می شوند که محتوای چربی و آب در این اشکال فرق می کند.
مهم ترین نکته در انتخاب یک مرطوب کننده، توجه به نوع پوست است که می تواند خشک، چرب، معمولی و مختلط باشد. باید همیشه نوع پوست را از روی پوست تمیز تشخیص داد.


- برای پوست های خشک باید از مرطوب کننده های حاوی چربی استفاده کرد. در مورد پوست های چرب نیازی به استفاده از مرطوب کننده نیست، مگر در برخورد با آب و هوای گرم یا سرد. - در مورد پوست نرمال باید از مرطوب کننده ای که میزان چربی کمتری داشته باشد، استفاده کرد.
- در مورد پوست مختلط یا صورت های دارای T-ZONE (قسمت پیشانی، بینی و چانه که چرب تر از سایر نقاط صورت است)، نباید از مرطوب کننده استفاده نمود.
- از آنجا که با افزایش سن نیاز پوست به مصرف مرطوب کننده بیشتر می شود، ممکن است پوستی که قبلا نیازی به مصرف این ماده نداشته، پس از گذشت چند سال خود را ناگزیر از مصرف آن ببیند.
- عوامل دیگری که بر روی انتخاب مرطوب کننده اثر می گذارند، حالت و چگونگی (بافت) مرطوب کننده است، زیرا ماده ای که خیلی چرب یا چسبنده باشد، برای مصرف کننده خوشایند نیست.
- مورد دیگر افزودنی هایی مانند رایحه یا خوشبو کننده است که می تواند تحریک کننده یا ناخوشایند باشد. بعضی از افراد به علت حساسیت نمی توانند از مواد حاوی رایحه استفاده کنند. این افراد باید با تجویز پزشک موادی را استفاده نمایند که اصطلاحا به آنها "هیپوآلرژیک" (http://www.tebyan.net/social/house_family/lifesknowledge/2006/10/9/24677.html) گفته می شود.
- مورد دیگر افزودن ضد آفتاب (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/8/21/12659.html) به مرطوب کننده است. اگر مرطوب کننده برای غروب و شب استفاده می شود، نیازی نیست که حاوی ضد آفتاب باشد. از طرف دیگر معمولا استفاده از یک لوسیون مرطوب کننده زیر ضد آفتاب، در صورتی که قرار است فرد چند ساعت در معرض آفتاب قرار بگیرد، توصیه می شود.
- مواد دیگر اجزاء EXOTIC یا افزودنی های دلخواه و رنگ دهنده هایی مانند آلانتوئین، ژلاتین، ویتامین ها و پروتئین ها هستند که مزیت خاصی به مرطوب کننده نمی بخشند و تاکنون مستندات علمی به دست نیامده که نشان دهنده ی تاثیر این مواد روی کاهش فرآیند پیری باشد.


راهنمای مصرف:

- نباید پوست خشک را زیاد (به خصوص با صابون) شست. همچنین این افراد باید از برخورد با آب وهوای خشک خودداری کنند.
- معمولا استفاده از مرطوب کننده پس از شستن صورت توصیه می شود و باید آن را وقتی که هنوز پوست کمی رطوبت دارد استفاده کرد و به آرامی روی پوست پخش نمود. ماساژ زیادی توصیه نمی شود، زیرا ممکن است پوست را حساس کند.
- تعداد دفعات استفاده از مرطوب کننده بستگی به نوع پوست و نیاز آن دارد. باید مرطوب کننده را روی صورت و گردن مالید و اگر T-ZONE صورت چرب است، روی این قسمت از مرطوب کننده استفاده نکرد.


نکته :

از آنجا که مرطوب کننده ها حاوی میزان زیادی آب هستند، نباید بلافاصله پس از مصرف آنها در معرض هوای سرد قرار گرفت و بهتر است 20 تا 30 دقیقه پیش از برخورد با هوای سرد (مثلا زمستان) یا هوای گرم یا باد، مرطوب کننده را مصرف کرد و در موارد مذکور استفاده از مرطوب کننده های چرب اولویت دارند.

مرطوب کننده های دست:

این مرطوب کننده ها اصولا فرق زیادی با مرطوب کننده های صورت ندارند، به جز اینکه به علت وسعت بدن یا دست، بیشتر کارخانه های سازنده ترجیح می دهند این مرطوب کننده ها را به شکل مایع و لوسیون بسازند و گاهی می توان از آنها در حمام استفاده کرد که یک لایه ی نازک مرطوب کننده روی بدن تشکیل می دهند.
همچنین افزودنی هایی که در مرطوب کننده های صورت به کار می روند ممکن است در مرطوب کننده های دست و بدن کمتر استفاده شوند. یک تفاوت بین مرطوب کننده های دست و مرطوب کننده های صورت و بقیه بدن این است که در مرطوب کننده های دست به علت شست و شوی مداوم دست ها، معمولا از چربی بیشتری استفاده می شود که به آسانی با شستن دست ها از بین نرود. همچنین بعضی از مرطوب کننده های دست حاوی روغن هستند که رطوبت لازم دست را فراهم می کند.


مشخصات یک کرم مرطوب کننده ی ایده آل :

1- رنگ و بوی مناسب، شفافیت و جلای خوب و ظاهر کاملا یکنواخت
2- عدم ایجاد حساسیت و آلودگی میکروبی و قارچی هنگام مصرف
3- قوام و ویسکوزیته ی مناسب
4- قابلیت پاک شدن سریع پس از شست و شو و عدم ایجاد ظاهر چرب در پوست پس از مصرف
5- قابلیت جذب پوستی سریع پس از مصرف و ماساژ در پوست

26166000680
12-05-03, 11:46
محتوای آب موجود در پوست زنده ( اپیدرم و درم ) تقریبا 80 درصد است. لایه ی خارجی تر پوست، یعنی لایه ی کراتینوز ( شاخی ) از سلول های مرده ای تشکیل شده که محتوای آب کمتری در حدود 30 – 10 درصد دارد.

تصویر بالا سه لایه ی تشکیل دهنده ی پوست را نشان می دهد (روی آن کلیک کنید) که به ترتیب از خارج پوست به داخل شامل:
1- اپیدرم (EPIDERMIS) که خارجی ترین لایه ی پوست است.
2- درم(DERMIS) که لایه ی میانی پوست است.
3- هیپودرم یا آندودرم(HYPODERMIS) که داخلی ترین لایه هی پوست است.
در صورتی که محتوای آب موجود در پوست طبیعی باشد، پوست نرم، صاف، قابل ارتجاع و درخشان است. در حالت طبیعی یک حرکت مداوم آب از لایه های عمقی پوست به طرف لایه های سطحی وجود دارد و در نهایت این آب از سطح پوست تبخیر می شود.
هنگامی که پوست به عللی اعم از عوامل داخلی یا خارجی نتواند این میزان آب را حفظ کند، پوستی خشک ایجاد می شود.


عوامل خارجی مسبب خشکی پوستاز عوامل خارجی که سبب خشکی پوست می شوند، می توان مواجهه با آب و هوا یا باد گرم را نام برد.
از طرف دیگر شستن زیاد از حد پوست سبب از بین رفتن لایه های چربی محافظ پوست شده و پوست را خشک می کند.
مواجهه ی پوست با بعضی از مواد نیز از دسته عوامل خارجی محسوب می شود. مشاغلی که در تماس مداوم با مواد شوینده و پاک کننده هستند، مانند جراحان و تکنسین های آزمایشگاه نیز، فرد را مستعد پوست خشک می سازند.
همچنین درمان هایی که برای آکنه(جوش) (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2005/7/14/11972.html) و روی سطح پوست انجام می شود، اگر به صورت بی رویه و بیش از حد اعمال گردد، می تواند پوست خشک ایجاد نماید.


عوامل داخلی مسبب خشکی پوستعامل داخلی مربوط به توانایی پوست در نگهداری رطوبت است.
یک عامل مهم، بالا رفتن سن است که سبب کم شدن توانایی پوست در حفظ رطوبت می شود. همچنین بعضی از بیماری ها مانند درماتیت آتوپیک (یا اگزمای سرشتی که یک بیماری شایع خارش‌دار، مزمن و عود کننده ی پوستی است که در نوزادان و کودکان شایع تر است) از میزان این توانایی می کاهد.
رژیم های سخت، سوء تغذیه و کمبود مواد غذایی نیز می تواند سبب به هم ریختگی این سد حفاظتی شود. پوست خشک، ظاهری خشن و مات دارد و گاهی پوسته های ریزی روی آن دیده می شود.
همچنین خطوط پوست در این موارد واضح تر به نظر می رسد. ممکن است خشکی پوست به حدی باشد که سبب ایجاد خارش شود که خود این امر، پوست را مستعد عفونت های باکتریایی و قارچی (http://www.tebyan.net/nutrition_health/diseases/skin_hair/skin/2006/1/10/14888.html) می کند. هنگامی که خشکی پوست به حد بالایی برسد، اصطلاحا به آن XERPSIS گفته می شود.
علی رغم تبلیغاتی که می شود هرگز ثابت نشده که مرطوب کردن پوست، باعث برگرداندن و برعکس کردن روند پیری پوست و تاثیر نور آفتاب شود، ولی می توان منافع زیر را از مرطوب کننده ها انتظار داشت.
http://img.tebyan.net/big/1385/12/4160105130148206224532371538112119181749.jpg


اثرات مرطوب کننده ها بر پوست1- جلوگیری از آسیب پوست در اثر خشکی
2- محافظت از پوست به دلیل ایجاد لایه ی نازکی از چربی بر روی آن
3- بهبود بخشی ظاهر پوست که پوست را نرم تر و صاف تر نشان می دهد.
به هر حال کار عمده ی مرطوب کننده ها، حفاظت از رطوبت پوست و دفاع در برابر آسیب های محیطی است.
معمولا همه ی افراد نیاز به استفاده از مرطوب کننده ندارند و افرادی که پوست شان چرب است به مصرف مرطوب کننده احتیاجی پیدا نمی کنند. هر چند این افراد هم در مواجهه با هوای گرم و خشک ، باد یا هوای سرد ممکن است نیاز به استفاده از مرطوب کننده ها پیدا کنند.


محافظ های طبیعی که سبب جلوگیری از خشکی پوست می شوند:1- لایه ی چربی روی پوست:
این لایه ی چربی نازک میزان تبخیر آب را کاهش می دهد.
2- عامل مرطوب کننده طبیعی یا NMF ((NATURAL MOISTURIZING FACTOR:
این عامل ترکیبی از چند ماده ی ساخته شده توسط پوست است و حدود 25 – 20درصد لایه ی کراتینوز(لایه ی سطحی و خارجی تر پوست) را تشکیل می دهد. این عامل سبب باقی ماندن محتوای آب در لایه ی کراتینوز می گردد.
مواد متشکله NMF :
1- اوره
2- اسید لاکتیک
3- اسید گلیکولیک
4- فسفولیپیدها
5- اسید مالئیک
6- اسید پیرویک
7- نمک های اسید کربو کسیلیک پیرولیدون